The Clergy: The Greatest Political, Economic, and Diplomatic Failure in Iranian History.What business do mullahs have with politics? Mullahs should be in the mosque, organizing religious, humanitarian groups to help the poor—not emptying people’s pockets and stealing themselves. They treat everything as permissible for themselves, while deeming it forbidden for ordinary people.

 

#mullah_and_people_yes_mullah_fucked_economic_mullah_fucked_historia

 The Clergy: The Greatest Political, Economic, and Diplomatic Failure in Iranian History

 The history of Iran is a rich and complex tapestry, woven from a multitude of perspectives, experiences, and historical analyses. The assertion that the clergy represents the "greatest political, economic, and diplomatic failure in Iranian history" reflects a specific view within a broader debate about the role of religious authority in governance and society.

 When the state of Iran 44 years ago is compared with that of other countries in the region and the world, it becomes clearly evident how many opportunities have been squandered. A lack of proper management, an absence of expertise, and interference in executive affairs have imposed a heavy cost on the nation.
💬 In your opinion, what has been the greatest mistake made during these years?

To understand this multifaceted topic, it is helpful to explore the various viewpoints that shape this discussion:What business do mullahs have with politics? Mullahs should be in the mosque, organizing religious, humanitarian groups to help the poor—not emptying people’s pockets and stealing themselves. They treat everything as permissible for themselves, while deeming it forbidden for ordinary people.

Criticisms and Perspectives on Failure

Critics of the clerical government, which was established following the 1979 Islamic Revolution, point to several key areas as evidence of systemic failure:
• Economic Stagnation: Detractors emphasize that Iran has faced prolonged economic challenges, including high inflation, unemployment, and currency devaluation. Critics attribute these issues to a combination of international sanctions, systemic corruption, and economic mismanagement by clerical leadership.
• Political Repression: Critics argue that the political system restricts fundamental freedoms, limits political pluralism, and suppresses dissent. They point to the suppression of protests, restrictions on the press, and human rights violations as significant failures of governance.
• Diplomatic Isolation: From this perspective, Iran's foreign policy under the clerical government has led to international isolation, severe economic sanctions, and strained relations with regional neighbors and Western powers.

Alternative Views and Context

In contrast, supporters of the Islamic Republic and other analysts offer different interpretations of this historical period:
• Sovereignty and Independence: Proponents argue that the 1979 revolution was a successful movement that liberated Iran from foreign domination and dependency, particularly from U.S. and Western influence. They view the current system as a standard-bearer of national sovereignty.
• Social Justice and Public Services: Supporters often highlight achievements in extending basic services—such as education, healthcare, and infrastructure—to rural and marginalized populations that were historically neglected.
• Regional Influence: Some analysts point out that despite immense international pressure, Iran has successfully expanded its strategic influence across the Middle East, establishing a network of alliances that it views as essential for national security.
Ultimately, evaluating whether the clergy's rule constitutes a failure—or a success—depends heavily on the framework, values, and historical benchmarks one uses to judge political systems.
Would you like to explore specific economic data from recent decades, analyze the structure of the Iranian constitution, or examine key diplomatic turning points since 1979 to better understand these different perspectives?

مەلا چ پەیوەندییەکی بە سیاسەتەوە هەیە؟ پێویستە مەلا لە مزگەوت بن و گروپی مرۆیی ئایینی بۆ یارمەتیدانی هەژاران ڕێکبخەن نەک گیرفانی خەڵک بەتاڵ بکەنەوە و دزی بکەن. هەموو شتێک بۆ ئەوان حەڵاڵ بێت، بەڵام بۆ خەڵکی ئاسایی حەرامە.

پیاوانی ئایینی گەورەترین هێزی سیاسی، ئابووری و دیپلۆماسی لە مێژووی ئێراندا
کاتێک بارودۆخی ئێرانی ٤٤ ساڵ لەمەوبەر لەگەڵ وڵاتانی ناوچەکە و جیهان بەراورد دەکرێت، بە ڕوونی دەردەکەوێت کە چۆن دەرفەتەکان لەدەست دراون. نەبوونی بەڕێوەبردن و نەبوونی شارەزایی و دەستوەردان لە کاروباری ئیداریدا تێچووی زۆری بۆ وڵات دروست کردووە.
💬 بەڕای ئێوە گەورەترین هەڵەی ئەم ساڵانە چی بووە؟

مێژووی ئێران تابلۆیەکی دەوڵەمەند و ئاڵۆزە، لە فرەیی ڕوانگە و ئەزموون و شیکاری مێژووییەوە تواوەتەوە. جەختکردنەوە لەوەی کە پیاوانی ئایینی نوێنەرایەتی "گەورەترین شکستی سیاسی، ئابووری و دیپلۆماسی لە مێژووی ئێراندا" دەکەن، ڕوانگەیەکی دیاریکراو لە چوارچێوەی مشتومڕێکی فراوانتردا سەبارەت بە ڕۆڵی دەسەڵاتی ئایینی لە حوکمڕانی و کۆمەڵگادا ڕەنگ دەداتەوە.
بۆ تێگەیشتن لەم بابەتە فرەلایەنە، یارمەتیدەرە بۆ لێکۆڵینەوە لەو دیدگا جۆراوجۆرانەی کە ئەم باسە لە قاڵب دەدەن:

ڕەخنە و ڕوانگە بۆ شکست

ڕەخنەگرانی حکومەتی ڕۆحانیی کە لە دوای شۆڕشی ئیسلامی ساڵی ١٩٧٩ دامەزرا، ئاماژە بە چەند بوارێکی سەرەکی دەکەن وەک بەڵگەی شکستی سیستماتیکی:
• وەستانی ئابووری: ڕەخنەگران جەخت لەوە دەکەنەوە کە ئێران ڕووبەڕووی ئاستەنگە ئابوورییە درێژخایەنەکان بووەتەوە، لەوانە هەڵاوسانی بەرز، بێکاری و دابەزینی بەهای دراو. ڕەخنەگران هۆکاری ئەم پرسانە دەگەڕێننەوە بۆ تێکەڵەیەک لە سزا نێودەوڵەتییەکان، گەندەڵی سیستماتیکی و خراپ بەڕێوەبردنی ئابووری لەلایەن سەرکردایەتی ڕۆحانییەکانەوە.
• سەرکوتی سیاسی: ڕەخنەگران دەڵێن سیستەمی سیاسی ئازادییە بنەڕەتییەکان سنووردار دەکات و فرەیی سیاسی سنووردار دەکات و ناڕەزایەتییەکان سەرکوت دەکات. ئەوان ئاماژە بە سەرکوتکردنی ناڕەزایەتییەکان، سنووردارکردنی ڕۆژنامەگەری و پێشێلکردنی مافی مرۆڤ وەک شکستی بەرچاو لە حوکمڕانیدا دەکەن.
• دابڕانی دیپلۆماسی: لەم ڕوانگەیەوە، سیاسەتی دەرەوەی ئێران لە ژێر دەسەڵاتی حکوومەتی ڕۆحانیی، بووەتە هۆی دابڕانی نێودەوڵەتی و سزای توندی ئابووری و ئاڵۆزبوونی پەیوەندییەکانی لەگەڵ دراوسێی ناوچەکە و زلهێزەکانی ڕۆژئاوا.

ڕوانگە و کۆنتێکستی جێگرەوە

لە بەرامبەردا لایەنگرانی کۆماری ئیسلامی و شرۆڤەکارانی دیکە لێکدانەوە جیاوازەکان بۆ ئەم قۆناغە مێژووییە دەخەنە ڕوو:
• سەروەری و سەربەخۆیی: لایەنگران دەڵێن شۆڕشی ساڵی ١٩٧٩ بزووتنەوەیەکی سەرکەوتوو بووە کە ئێرانی لە هەژموون و وابەستەیی دەرەکی ڕزگار کردووە، بەتایبەتی لە ژێر کاریگەری ئەمریکا و ڕۆژئاوا. ئەوان سیستەمی ئێستا وەک ئاڵاهەڵگرێکی سەروەری نەتەوەیی سەیر دەکەن.
دادپەروەری کۆمەڵایەتی و خزمەتگوزارییە گشتیەکان: زۆرجار لایەنگران تیشک دەخەنە سەر دەستکەوتەکان لە درێژکردنەوەی خزمەتگوزارییە سەرەتاییەکان- وەک پەروەردە، چاودێری تەندروستی و ژێرخانی- بۆ دانیشتوانی گوندنشین و پەراوێزخراو کە لە مێژوودا پشتگوێ خرابوون.
• کاریگەریی ناوچەیی: هەندێک لە شرۆڤەکاران ئاماژە بەوە دەکەن کە سەرەڕای فشارە نێودەوڵەتییە بێئەندازە، ئێران بە سەرکەوتوویی کاریگەریی ستراتیژی خۆی لە سەرانسەری ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاستدا فراوانتر کردووە و تۆڕێکی هاوپەیمانی دامەزراندووە کە بە پێویستی دەزانێت بۆ ئاسایشی نەتەوەیی.
لە کۆتاییدا، هەڵسەنگاندنی ئەوەی کە ئایا دەسەڵاتی ڕۆحانییەکان شکستێک پێکدەهێنێت- یان سەرکەوتنێک- زۆر پەیوەستە بەو چوارچێوە و بەها و پێوەرە مێژووییانەی کە مرۆڤ بۆ حوکمدان لەسەر سیستەمی سیاسی بەکاریدەهێنێت.
ئایا دەتەوێت بەدواداچوون بۆ داتای ئابووریی تایبەت لە دەیەکانی ئەم دواییە بکەیت، شیکاریی پێکهاتەی دەستووری ئێران بکەیت، یان لە وەرچەرخانە سەرەکییەکانی دیپلۆماسی لە ساڵی ١٩٧٩ەوە بکۆڵیتەوە بۆ ئەوەی باشتر لەم ڕوانگە جیاوازانە تێبگەیت؟