Mosques are centers that distribute corruption, rape, and misogynistic thoughts. By sanctifying, sanctifying, and reinforcing mental superstitions, and gradually by reading the words of these mentally ill people as sacred, they gain public trust and then engage in corruption.
#Hussein_Yazdanpenah_has_been_Raped_several_boys_and_Girls
Based on the collection of important information about Hossein Yazdan Panah's rape of many girls and boys within the party under his command, he will soon be included in the list of Epsteins of Kurdistan.
When they realize that they have made the nation submissive and obedient to them through religion, they easily rape girls and boys under the name of the imaginary word of Allah of that time. A mullah in Iran has said that Prophet Muhammad was raped at one time and was happy about it. These accusations are more to pave the way for rape of boys to prepare the public mind that rape of children is a religious matter and has a place in Islamic law.
Mullah Helu and Mullah Abdul Latif Ahmad Salafi, these two mentally ill people are the Jeffrey Epstein of Kurdistan and should be prosecuted.
Psychologists and behavioral scientists should introduce Salafism and Salafism as a mental illness because Salafis really have a dangerous mental illness and are a danger to society.
Salafis have sexual diseases and excessive sexual jealousy. Pathological pathological jealousy.
This disease is fed to the brains of the young people of society by religious people through mosques and mosque labangs which are the center of corruption and the center of rape and sexual abuse of women and children.
Sexual diseases and excessive sexual jealousy
Superstitious clerics and religious people gain public trust in a blatant trick and then easily sexually abuse children in Quranic classes. Reasons for public trust, cultural poverty, and the lack of humanities and human knowledge in society. No one can accuse this dirty class. They sexually assault thousands of girls and boys.
According to some of the girls who had sex with the Salafi Mullah Abdul Latif Ahmed Epstein of Kurdistan, this sexually ill man has been infected with chlamydia or gonorrhea several times and has infected several girls.
Severe, pathological, and delusional jealousy in emotional and sexual relationships is known in psychiatry as "Othello Syndrome" or "Delusional Jealousy." Salafis suffer from this delusional, hallucinatory, and imaginative mental illness, and this condition is a serious mental disorder and should not be confused with natural jealousy or normal marital sensitivities.
What is Othello Syndrome or Delusional Jealousy? In this disorder, the affected person firmly believes, without any evidence, evidence or logical reason, that his or her sexual or emotional partner is cheating. The main characteristics of this disorder are: Injustice: The sick person does not stop believing even when seeing definite signs of the partner's loyalty. Obsessive behaviors: Constantly checking the mobile phone, stalking, long interrogations and examining the partner's clothes or body. Reality distortion: The partner's normal everyday behaviors (such as a simple smile to the seller or a few minutes of delay in traffic) are interpreted as strong evidence of infidelity. 2.
The connection of pathological jealousy with sexual disorders and diseases Severe sexual jealousy is usually linked to some aspects of sexual function or disorders: Impotence and sexual dysfunction: In many men, the onset of delusional jealousy coincides with a decrease in sexual ability or erectile dysfunction. Due to a feeling of sexual weakness, the person imagines that his/her partner has gone to someone else to fill this void. Sexual performance anxiety: Intense fear of not satisfying the sexual partner, over time, turns into paranoid psychological structures and excessive skepticism.
Hidden sexual deviations or fantasies: Sometimes intense jealousy is caused by a "projective defense mechanism". That is, the person himself/herself has sexual desires outside the framework or specific fantasies (such as trouilism disorder or cuckolding) and attributes these thoughts to his/her partner.3.
Mental and brain diseases associated with delusional jealousy Othello syndrome is usually not an independent disease, but rather a symptom of an underlying psychiatric or neurological disease: Delusional Disorder: A type of disease in which irrational but systematic delusions form in the person's mind. Schizophrenia: In this disease, delusional jealousy may be accompanied by auditory or visual hallucinations. Substance and alcohol abuse: Continuous use of alcohol, methamphetamine, and cocaine are the main factors in causing paranoia and intense sexual jealousy. Brain diseases and dementia: Damage to the frontal lobe of the brain, Alzheimer's or Parkinson's disease can also cause intense jealous behavior in old age. Personality disorders: Especially paranoid personality disorder (persistent skepticism) and borderline personality disorder (severe fear of abandonment). 4. Risks and consequences This type of jealousy is extremely dangerous and requires immediate intervention: Domestic violence: The highest number of aggressive and physical behaviors against spouses is caused by this disorder. Psychological burnout: The partner of the affected person gradually suffers from severe anxiety, depression, and social isolation.
Professional solution and treatment Logic, arguing, or trying to prove loyalty to the person with Othello syndrome does not work and may even increase his suspicion. The only solution is to see a psychiatrist (neurologist). Treatment for this condition usually includes a combination of antipsychotics to control delusions, treatment of underlying sexual disorders, and specialized psychotherapy.
Epidemiological and sociological studies show that the types of sexually transmitted diseases (STIs) common among religious people are not structurally different from the general population, but their prevalence, mode of transmission, and time of diagnosis undergo serious changes due to cultural behaviors, marriage patterns, and educational challenges.
He has collected nearly 4 million British pounds under the guise of building a mosque, but has taken all the money for himself.
The most common sexually transmitted diseases in religious and traditional communities. The diseases that are most frequently reported or cause challenges in these structures are: Human papillomavirus (HPV): This virus, which causes genital warts and cervical cancer, is highly transmissible even in monogamous relationships if one of the partners is infected (for example, through previous marriages or concubinage/temporary marriage). Chlamydia: It is one of the most common bacterial infections that in many cases remains asymptomatic (silent). Due to the lack of regular screening in religious contexts, this disease can remain hidden for a long time. Genital herpes (HSV): A virus that is transmitted through skin-to-skin contact and is also common in traditional relationships because it does not require full sexual intercourse for transmission. HIV: According to reports from the World Health Organization, one of the main ways HIV is transmitted to women in traditional and religious societies is through legal marital relations with a spouse; this means that the man becomes infected due to his past or extramarital behavior and transmits the virus to his monogamous wife. 2. Risk factors among religious people Contrary to popular belief, some intellectual and social structures in religious environments provide a platform for the transmission or exacerbation of diseases: Taboo of education and prevention In many religious families and schools, talking about sexual health and prevention methods (such as using condoms) is considered taboo or sinful. This causes a severe lack of awareness among the younger generation. Shame, secrecy, and delay in treatment Religious people avoid seeing a doctor if they experience symptoms of sexually transmitted diseases due to fear of being judged, stigmatized, and considered guilty. This secrecy causes the disease to become chronic and spread further. Polygamy or concubinage structures In some religions (such as Shia), phenomena such as temporary marriage (concubinage) or polygamy are defined. If health principles and pre-relationship tests are not observed in these relationships, the cycle of disease transmission among multiple sexual partners of a person accelerates dramatically. Secret relationships in single-sex schools In highly segregated religious environments (such as religious boarding schools or seminaries), sometimes secret sexual relationships between same-sex couples develop due to lack of access to the opposite sex. Due to the lack of use of protective equipment in these hidden relationships, the risk of transmitting infections increases. Summary of statistical and behavioral comparisons of sexual health indicators in general/non-religious communities in religious and traditional communities: Age of sexual initiation: Lower (higher risk at a young age) Higher (delay due to beliefs) Number of sexual partners: Higher on average: Lower (focus on monogamy) Use of protective equipment: More common and accepted: Lower (due to religious taboos) Speed of seeking medical attention: Faster (without feeling too much shame) With a long delay (fear of stigma) Conclusion: Religious beliefs have great potential to reduce sexually transmitted diseases by limiting sexual partners; but this advantage is lost when social shame and lack of health education prevent individuals from timely prevention, screening, and treatment.
Epidemiological and sociological studies show that the types of sexually transmitted infections (STIs) prevalent among religious people do not differ structurally from the general population, but their prevalence, mode of transmission, and timing of diagnosis are subject to significant variation due to cultural practices, marriage patterns, and educational challenges. In general, adherence to religious principles is often seen as a protective factor against sexually transmitted infections, due to its emphasis on monogamy and delayed initiation of sexual intercourse. However, specific patterns of vulnerability are observed in these communities due to certain cultural constraints.
The most common sexually transmitted diseases in religious and traditional communities The diseases that cause the most reports or challenges in these structures are: Human papillomavirus (HPV): This virus, which causes genital warts and cervical cancer, is highly transmissible even in monogamous relationships if one of the partners is infected (for example, through previous marriages or concubinage/temporary marriage). Chlamydia: One of the most common bacterial infections that often remains asymptomatic (silent). Due to the lack of regular screening in religious settings, this disease can remain hidden for a long time. Genital herpes (HSV): A virus that is transmitted through skin-to-skin contact and is also common in traditional relationships because it does not require full sexual intercourse for transmission. HIV: According to reports from the World Health Organization, one of the main ways HIV is transmitted to women in traditional and religious communities is through legal marital relations with a spouse; This means that the man is infected due to behaviors outside his framework or past and transmits the virus to his monogamous wife. 2. Risk-increasing factors among religious people Contrary to popular belief, some intellectual and social structures in religious environments provide a platform for the transmission or exacerbation of diseases: Taboo of education and prevention In many religious families and schools, talking about sexual health and prevention methods (such as using condoms) is considered taboo or sinful. This causes a severe lack of awareness among the younger generation. Shame, secrecy and delay in treatment Religious people avoid seeing a doctor if they see symptoms of sexually transmitted diseases due to fear of being judged, stigmatized and considered guilty. This secrecy causes the disease to become chronic and its further transmission. Polygamy or concubine structures In some religions (such as Shia), phenomena such as temporary marriage (concubine) or polygamy have been defined. If these relationships do not follow health principles and pre-relationship tests, the cycle of disease transmission among a person's multiple sexual partners accelerates dramatically. Secret relationships in single-sex schools In highly segregated religious environments (such as religious boarding schools or seminaries), sometimes secret sexual relationships between same-sex couples develop due to lack of access to the opposite sex. Due to the lack of use of protective equipment in these hidden relationships, the risk of transmitting infections increases. Summary of statistical and behavioral comparisons of sexual health indicators in general/non-religious communities in religious and traditional communities Age of sexual initiation Lower (higher risk at a young age) Higher (delay due to beliefs) Number of sexual partners on average Higher Lower (focus on monogamy) Use of protective equipment More common and accepted Lower (due to religious taboos) Speed of seeking medical attention Faster (without feeling too much shame) With a lot of delay (fear of stigma) Conclusion: Religious beliefs have great potential to reduce sexually transmitted diseases by limiting sexual partners; but this advantage is lost when social shame and lack of health education prevent people from timely prevention, screening and treatment.
"Sexual diseases" are both sexually transmitted diseases (infections) and psychological disorders or sexual deviations (sexual pathology). In religious societies, due to the emphasis on moral frameworks and avoidance of extramarital relationships, the way these problems manifest is different from other societies. Data from Farsi Wikipedia - Sexuality in Islam shows that strong religious beliefs may suppress sexual desire and, as a result, lead to the development of related psychological disorders.
. Psychological disorders and sexual deviations (pathology) Sociological studies (such as research on the dynamics of LGBT people from a religious perspective) and articles on the relationship between religion and sexual deviations show that severe sexual repression can lead to the following abnormalities instead of treatment: Disorders resulting from repression of desire: transformation of healthy sexual desire into obsessive thoughts and intense feelings of guilt. Covert taboos: tendency to hidden high-risk behaviors, including marital infidelity or pedophilia (child abuse), which are sometimes reported in closed societies and traditional institutions. Exhibitionism and voyeurism: the emergence of deviant fantasies in a secret form due to the lack of access to legitimate or natural discharge of sexual desire. 2. Sexually Transmitted Diseases (STDs) Viral and bacterial infections: Diseases such as chlamydia, gonorrhea, HPV, and HIV also occur among religious people, but the pattern of transmission is usually through spouses, multiple secret sexual partners, or mother-to-child transmission. Lower rates but higher risk: Due to educational limitations in some religious communities, people have less information to diagnose these diseases and, due to feelings of shame and social stigma, they visit a doctor later, which leads to the development of the disease. 3. Sexual dysfunctions Performance anxiety: Due to the strong sanctity and taboo nature of sex education, many religious couples experience severe anxiety, premature ejaculation, or vaginismus. Anorgasmia: An internal feeling of guilt about sexual pleasure can lead to the inability to experience
مزگەوتەکان ناوەندێکن کە گەندەڵی و دەستدرێژی و بیری ژنکوژی دابەش دەکەن. بە پیرۆزکردن و پیرۆزکردن و بەهێزکردنی خورافاتە دەروونییەکان و وردە وردە بە خوێندنەوەی قسەی ئەم نەخۆشە دەروونیانە وەک پیرۆز، متمانەی گشتی بەدەستدەهێنن و دواتر خەریکی گەندەڵی دەبن.
لەژێر پەردەی دروستکردنی مزگەوتدا نزیکەی ٤ ملیۆن لیرەی بەریتانی کۆکردۆتەوە، بەڵام هەموو پارەکەی بۆ خۆی بردووە..
کاتێک تێدەگەن کە میللەتیان کردووە بە ملکەچ و ملکەچ و گوێڕایەڵ بۆیان لە ڕێگەی ئاینەوە، بە ئاسانی دەستدرێژی دەکەنە سەر کچان و کوڕان لە ژێر ناوی وشەی خەیاڵی خوای ئەو سەردەمەدا. مەلایەک لە ئێران ڕایگەیاندووە کە پێغەمبەر محەمەد لە سەردەمێکدا دەستدرێژی کراوەتە سەر و دڵخۆش بووە بەو شتە. ئەم تۆمەتانە زیاتر بۆ خۆشکردنی ڕێگایە بۆ دەستدرێژیکردنە سەر کوڕان بۆ ئەوەی عەقڵی گشتی ئامادەبکەن کە دەستدرێژیکردنە سەر منداڵان بابەتێکی ئایینییە و لە شەریعەتی ئیسلامیدا جێگەی خۆی هەیە.
مەلا هێلو و مەلا عبداللطیف احمد سەلەفی، ئەم دوو نەخۆشە دەروونییە جێفری ئەپشتاینی کوردستانن و پێویستە دادگایی بکرێن.
پێویستە دەروونناس و زانایانی ڕەفتار سەلەفییەت و سەلەفییەت وەک نەخۆشییەکی دەروونی بناسێنن چونکە بەڕاستی سەلەفیەکان نەخۆشییەکی دەروونی مەترسیداریان هەیە و مەترسین بۆ سەر کۆمەڵگا.
سەلەفیەکان نەخۆشی سێکسییان هەیە و ئیرەیی سێکسی زیادەڕۆیییان هەیە. ئیرەیی نەخۆشی نەخۆشی.
ئەم نەخۆشییە لە ڕێگەی مزگەوت و لانگە مزگەوتەکانەوە کە ناوەندی گەندەڵی و ناوەندی دەستدرێژی و دەستدرێژی سێکسی بۆ سەر ژنان و منداڵانن، لەلایەن کەسانی ئایینیەوە دەخرێتە مێشکی گەنجانی کۆمەڵگا.
نەخۆشی سێکسی و زیادەڕەوی لە ئیرەیی سێکسی
پیاوانی ئایینی خورافات و کەسانی ئایینی بە فێڵێکی ئاشکرا متمانەی گشتی بەدەست دەهێنن و دواتر بە ئاسانی دەستدرێژی سێکسی دەکەنە سەر منداڵان لە پۆلەکانی قورئانیدا. هۆکارەکانی متمانەی گشتی و هەژاری کولتووری و نەبوونی زانستە مرۆییەکان و زانیاری مرۆیی لە کۆمەڵگادا. کەس ناتوانێت ئەم چینە پیسە تۆمەتبار بکات. دەستدرێژی سێکسی دەکەنە سەر هەزاران کچ و کوڕ.
بە وتەی بەشێک لەو کچانەی کە سێکسیان لەگەڵ مەلا سەلەفی عەبدوللەتیف ئەحمەد ئەپشتاینی کوردستان کردووە، ئەم پیاوە نەخۆشییە سێکسییە چەند جارێک تووشی کلامیدیا یان سۆزی بووە و چەند کچێکیشی تووش کردووە.
ئیرەیی توند و نەخۆشی و وەهمیی لە پەیوەندییە سۆزداری و سێکسییەکاندا لە پزیشکی دەروونیدا بە "نەخۆشی ئۆتێلۆ" یان "ئیرەیی وەهم" ناسراوە. سەلەفیەکان بەدەست ئەم نەخۆشییە دەرونییە وەهمیی و خەیاڵ و خەیاڵییەوە دەناڵێنن و ئەم حاڵەتەش نەخۆشییەکی دەروونی جددییە و نابێت لەگەڵ ئیرەیی سروشتی یان هەستیاری ئاسایی هاوسەرگیری تێکەڵ بکرێت.
نەخۆشی ئۆتێلۆ یان ئیرەیی وەهم چییە؟ لەم تێکچوونەدا کەسی تووشبوو بە بێ هیچ بەڵگە و بەڵگە و هۆکارێکی لۆژیکی بە توندی باوەڕی بەوە هەیە کە هاوبەشە سێکسی یان سۆزدارییەکەی فێڵ دەکات. تایبەتمەندییە سەرەکییەکانی ئەم نەخۆشییە بریتین لە: نادادپەروەری: کەسی نەخۆش تەنانەت لە کاتی بینینی نیشانە دیاریکراوەکانی دڵسۆزی هاوبەشەکەیدا، لە باوەڕکردن ناوەستێت. ڕەفتارە وەسوەسەییەکان: بەردەوام پشکنینی مۆبایل و داوێنپیسی و لێکۆڵینەوەی درێژخایەن و پشکنینی جلوبەرگ یان جەستەی هاوبەشی ژیان. شێواندنی واقیع: ڕەفتارە ئاساییەکانی ڕۆژانەی هاوبەش (وەک زەردەخەنەیەکی سادە بۆ فرۆشیار یان چەند خولەکێک دواکەوتن لە هاتوچۆدا) وەک بەڵگەیەکی بەهێزی ناپاکی لێکدەدرێتەوە. ٢.
پەیوەندی ئیرەیی نەخۆشی بە تێکچوون و نەخۆشییە سێکسییەکانەوە ئیرەیی سێکسی توند بەزۆری پەیوەستە بە هەندێک لایەنی کارکردنی سێکسی یان تێکچوونەکان: لاوازی سێکسی و تێکچوونی کارکردنی سێکسی: لە زۆرێک لە پیاواندا، دەستپێکردنی ئیرەیی وەهمیی هاوکاتە لەگەڵ کەمبوونەوەی توانای سێکسی یان تێکچوونی کۆئەندامی زاوزێ. بەهۆی هەستکردن بە لاوازی سێکسی، کەسەکە خەیاڵی ئەوە دەکات کە هاوبەشەکەی چووەتە لای کەسێکی تر بۆ پڕکردنەوەی ئەم بۆشاییە. دڵەڕاوکێی ئەدای سێکسی: ترسی توند لە ڕازی نەکردنی هاوبەشی سێکسی، بە تێپەڕبوونی کات، دەگۆڕێت بۆ پێکهاتەی دەروونی پارانۆیایی و گومانێکی زۆر.
لادان یان خەیاڵی سێکسی شاراوە: هەندێک جار ئیرەیی توند بەهۆی "میکانیزمێکی بەرگری پێشبینیکراو"ەوە دروست دەبێت. واتە کەسەکە خۆی ئارەزووی سێکسی لە دەرەوەی چوارچێوە یان خەیاڵی تایبەتی هەیە (وەک تێکچوونی کێشە یان گێلکردن) و ئەم بیرکردنەوانە دەگەڕێنێتەوە بۆ هاوبەشەکەی.
نەخۆشییە دەروونی و مێشکییەکان کە پەیوەندییان بە ئیرەیی وەهمییەوە هەیە، نەخۆشی ئۆتێلۆ بەزۆری نەخۆشییەکی سەربەخۆ نییە، بەڵکو نیشانەی نەخۆشییەکی بنەڕەتی دەروونی یان دەمارییە: تێکچوونی وەهم: جۆرێکە لە نەخۆشی کە وەهمەکانی ناعەقڵانی بەڵام سیستماتیکی لە مێشکی کەسەکەدا دروست دەبێت. شیزۆفرینیا: لەم نەخۆشییەدا، ڕەنگە ئیرەیی وەهمیی لەگەڵ خەونی بیستن یان بینین بێت. بەکارهێنانی ماددە هۆشبەرەکان و کحول: بەکارهێنانی بەردەوامی کحول و میتامفیتامین و کۆکاین هۆکاری سەرەکین بۆ دروستبوونی پارانۆیا و ئیرەیی سێکسی توند. نەخۆشیەکانی مێشک و بیرچوونەوە: زیانگەیاندن بە بڕبڕەی پێشەوەی مێشک، نەخۆشی ئەلزەهایمەر یان پارکینسۆنیش دەتوانێت ببێتە هۆی هەڵسوکەوتی ئیرەیی توند لە تەمەنی پیریدا. تێکچوونی کەسایەتی: بەتایبەتی تێکچوونی کەسایەتی پارانۆیایی (گومانی بەردەوام) و تێکچوونی کەسایەتی سنووری (ترسی توند لە وازهێنان). 4. مەترسی و دەرئەنجامەکانی ئەم جۆرە حەسودییە لە ڕادەبەدەر مەترسیدارە و پێویستی بە دەستێوەردانی خێرا هەیە: توندوتیژی خێزانی: زۆرترین ڕەفتاری شەڕانگێزی و جەستەیی بەرامبەر بە هاوسەرەکان بەهۆی ئەم تێکچوونەوەیە. سووتانی دەروونی: هاوبەشی کەسی تووشبوو وردە وردە تووشی دڵەڕاوکێی توند و خەمۆکی و دابڕانی کۆمەڵایەتی دەبێت.
چارەسەر و چارەسەری پیشەیی لۆژیک، موناقەشە، یان هەوڵدان بۆ سەلماندنی دڵسۆزی بۆ کەسی تووشبوو بە نەخۆشی ئۆتێلۆ کارناکات و تەنانەت ڕەنگە گومانەکانی زیاد بکات. تاکە چارەسەر سەردانی پزیشکی دەروونی (پزیشکی دەمار)ە. چارەسەری ئەم حاڵەتە بەزۆری بریتییە لە تێکەڵەیەک لە دەرمانی دژە دەروونی بۆ کۆنترۆڵکردنی وەهمەکان، چارەسەرکردنی تێکچوونە سێکسییە بنەڕەتییەکان و چارەسەری دەروونی تایبەتمەند.
توێژینەوە پەتا و کۆمەڵناسیەکان دەریدەخەن کە جۆرەکانی نەخۆشییە گواستراوەکانی سێکسی (STIs) کە لە نێوان کەسانی ئایینیدا باون، لە ڕووی پێکهاتەوە جیاواز نین لەگەڵ دانیشتوانی گشتی، بەڵام بڵاوبوونەوەیان و شێوازی گواستنەوەیان و کاتی دەستنیشانکردنیان گۆڕانکارییەکی جددییان بەسەردا دێت بەهۆی ڕەفتارە کولتوورییەکان و شێوازی هاوسەرگیری و ئاستەنگە پەروەردەییەکانەوە.
باوترین نەخۆشییە سێکسییە گواستراوەکان لە کۆمەڵگە ئاینی و نەریتییەکان. ئەو نەخۆشیانەی کە زۆرترین جار ڕاپۆرت دەکرێن یان دەبنە هۆی تەحەددا لەم پێکهاتانەدا بریتین لە: ڤایرۆسی پاپیلۆمای مرۆڤ (HPV): ئەم ڤایرۆسە کە دەبێتە هۆی زگی ئەندامی زاوزێ و شێرپەنجەی ملی ڕەحم، تەنانەت لە پەیوەندی تاک هاوسەریشدا زۆر دەگوازرێتەوە ئەگەر یەکێک لە هاوبەشەکانی تووش بووبێت (بۆ نموونە لە ڕێگەی هاوسەرگیری پێشوو یان هاوسەرگیریی خەزووری/هاوسەرگیری کاتی). کلامیدیا: یەکێکە لە هەوکردنە بەکتریا باوەکان کە لە زۆر حاڵەتدا بێ نیشانە دەمێنێتەوە (بێدەنگ). بەهۆی نەبوونی پشکنینی بەردەوام لە چوارچێوەی ئایینیدا، ئەم نەخۆشییە دەتوانێت بۆ ماوەیەکی زۆر بە شاراوەیی بمێنێتەوە. هێرسی ئەندامی زاوزێ (HSV): ڤایرۆسێکە لە ڕێگەی بەرکەوتنی پێست بە پێستەوە دەگوازرێتەوە و لە پەیوەندییە تەقلیدییەکانیشدا باو دەبێت چونکە پێویستی بە جووتبوونی تەواوەتی سێکسی نییە بۆ گواستنەوە. ئایدز: بەپێی ڕاپۆرتەکانی ڕێکخراوی تەندروستی جیهانی، یەکێک لە ڕێگا سەرەکییەکانی گواستنەوەی ئایدز بۆ ژنان لە کۆمەڵگە نەریتی و ئایینییەکان، لە ڕێگەی پەیوەندی یاسایی هاوسەرگیرییە لەگەڵ هاوسەرێک؛ ئەمەش واتە پیاوەکە بەهۆی ڕەفتاری ڕابردووی یان دەرەوەی هاوسەرگیرییەوە تووشی ڤایرۆسەکە دەبێت و ڤایرۆسەکە دەگوازێتەوە بۆ هاوسەرە تاک هاوسەرەکەی. 2. هۆکاری مەترسی لە نێو کەسانی ئایینیدا بە پێچەوانەی باوەڕی باو، هەندێک پێکهاتەی فیکری و کۆمەڵایەتی لە ژینگە ئاینییەکاندا سەکۆیەک بۆ گواستنەوە یان توندبوونەوەی نەخۆشیەکان دابین دەکەن: تابوی پەروەردە و خۆپاراستن لە زۆرێک لە خێزانە ئاینییەکان و قوتابخانەکاندا، قسەکردن لەسەر تەندروستی سێکسی و شێوازەکانی خۆپاراستن (وەک بەکارهێنانی کۆندۆم) بە تابو یان گوناه دادەنرێت. ئەمەش دەبێتە هۆی کەمبوونەوەی هۆشیارییەکی توند لای نەوەی گەنج. شەرمەزاری و نهێنی و دواکەوتنی چارەسەر کەسانی ئایینی خۆیان لە سەردانی پزیشک بەدوور دەگرن ئەگەر نیشانەکانی نەخۆشییە گواستراوەکانی سێکسیان بۆ دەربکەوێت بەهۆی ترسی ئەوەی کە حوکمیان لەسەر بدرێت و چەواشەکارییان بۆ بکرێت و بە تاوانبار هەژمار بکرێن. ئەم نهێنییە دەبێتە هۆی ئەوەی نەخۆشییەکە درێژخایەن بێت و زیاتر بڵاوبێتەوە. پێکهاتەکانی فرەژنی یان خەزووری لە هەندێک ئاییندا (وەک شیعە) دیاردەکانی وەک هاوسەرگیری کاتی (خەزووری) یان فرەژنی پێناسە دەکرێن. ئەگەر بنەما تەندروستییەکان و تاقیکردنەوەکانی پێش پەیوەندییەکان لەم پەیوەندییانەدا بەدی نەکرێن، ئەوا خولی گواستنەوەی نەخۆشی لە نێوان چەندین هاوبەشی سێکسی کەسێکدا بە شێوەیەکی سەرنجڕاکێش خێراتر دەبێت. پەیوەندی نهێنی لە قوتابخانە تاک ڕەگەزەکاندا لە ژینگە ئاینییە زۆر جیاکراوەکاندا (وەک قوتابخانەی بەشەناوخۆیی ئایینی یان مەدرەسەکان)، هەندێکجار پەیوەندی سێکسی نهێنی نێوان هاوسەرە هاوڕەگەزبازەکان بەهۆی نەگەیشتن بە ڕەگەزی بەرامبەر پەرەدەستێنێت. بەهۆی بەکارنەهێنانی کەرەستەی خۆپارێزی لەم پەیوەندییە شاراوانەدا، مەترسی گواستنەوەی هەوکردنەکان زیاتر دەبێت. پوختەی بەراوردکارییە ئاماری و ڕەفتارییەکانی نیشاندەری تەندروستی سێکسی بەگشتی/کۆمەڵگە نائایینییەکان لە کۆمەڵگە ئایینی و نەریتیەکاندا: تەمەنی دەستپێکردنی سێکسی: کەمتر (مەترسی زیاتر لە تەمەنێکی بچووکدا) بەرزتر (دواکەوتن بەهۆی بیروباوەڕ) ژمارەی هاوبەشە سێکسییەکان: زیاترە بە تێکڕا: کەمتر (تەرکیز لەسەر تاک هاوسەری) بەکارهێنانی ئامێری خۆپارێزی: باوتر و قبوڵکراوە: نزمتر (بەهۆی... تابووە ئاینییەکان) خێرایی داوای چاودێری پزیشکی: خێراتر (بەبێ ئەوەی هەست بە شەرمەزارییەکی زۆر بکەیت) بە دواکەوتنێکی زۆر (ترس لە چەواشەکاری) دەرەنجام: بیروباوەڕە ئاینییەکان توانایەکی زۆریان هەیە بۆ کەمکردنەوەی نەخۆشییە سێکسییە گواستراوەکان بە سنووردارکردنی هاوبەشە سێکسییەکان؛ بەڵام ئەم سوودە کاتێک لەدەست دەچێت کە شەرمەزاری کۆمەڵایەتی و نەبوونی پەروەردەی تەندروستی ڕێگری لە تاکەکان دەکات لە خۆپاراستن و سکرینکردن و چارەسەرکردن لە کاتی خۆیدا.
توێژینەوە پەتا و کۆمەڵناسیەکان دەریدەخەن کە جۆرەکانی هەوکردنە سێکسییە گواستراوەکان (STIs) کە لەنێو کەسانی ئایینیدا باون لە ڕووی پێکهاتەییەوە جیاوازییان نییە لەگەڵ دانیشتوانی گشتی، بەڵام بڵاوبوونەوەیان و شێوازی گواستنەوەیان و کاتی دەستنیشانکردنیان تووشی گۆڕانکارییەکی بەرچاو دەبن بەهۆی پراکتیزە کولتوورییەکان و شێوازی هاوسەرگیری و تەحەددیاتی پەروەردەییەوە. بەگشتی پابەندبوون بە پرەنسیپە ئاینییەکان زۆرجار وەک فاکتەری پاراستن لە هەوکردنە گواستراوەکانی سێکسی سەیر دەکرێت، ئەمەش بەهۆی جەختکردنەوە لەسەر تاک هاوسەری و دواکەوتنی دەستپێکردنی پەیوەندی سێکسی. بەڵام بەهۆی هەندێک سنووردارکردنی کولتوورییەوە، شێوازی تایبەتی لاوازی لەم کۆمەڵگایانەدا بەدی دەکرێت.
باوترین نەخۆشییە سێکسییە گواستراوەکان لە کۆمەڵگە ئاینی و نەریتییەکان ئەو نەخۆشیانەی کە زۆرترین ڕاپۆرت یان تەحەددیات لەم پێکهاتانەدا دروست دەکەن بریتین لە: ڤایرۆسی پاپیلۆمای مرۆڤ (HPV): ئەم ڤایرۆسە کە دەبێتە هۆی زگی ئەندامی زاوزێ و شێرپەنجەی ملی ڕەحم، تەنانەت لە پەیوەندی تاک هاوسەریشدا زۆر دەگوازرێتەوە ئەگەر یەکێک لە هاوبەشەکانی تووش بووبێت (بۆ نموونە لە ڕێگەی هاوسەرگیریی پێشوو یان هاوسەرگیریی خەزووری/هاوسەرگیری کاتی). کلامیدیا: یەکێکە لە باوترین هەوکردنەکانی بەکتریا کە زۆرجار بێ نیشانە دەمێنێتەوە (بێدەنگ). بەهۆی نەبوونی پشکنینی بەردەوام لە شوێنە ئاینییەکان، ئەم نەخۆشییە دەتوانێت بۆ ماوەیەکی زۆر بە شاراوەیی بمێنێتەوە. هێرسی ئەندامی زاوزێ (HSV): ڤایرۆسێکە لە ڕێگەی بەرکەوتنی پێست بە پێستەوە دەگوازرێتەوە و لە پەیوەندییە تەقلیدییەکانیشدا باو دەبێت چونکە پێویستی بە جووتبوونی تەواوەتی سێکسی نییە بۆ گواستنەوە. ئایدز: بەپێی ڕاپۆرتەکانی ڕێکخراوی تەندروستی جیهانی، یەکێک لە ڕێگا سەرەکییەکانی گواستنەوەی ئایدز بۆ ژنان لە کۆمەڵگە نەریتی و ئایینییەکان لە ڕێگەی پەیوەندی یاسایی هاوسەرگیرییە لەگەڵ هاوسەرێکدا؛ واتە پیاوەکە بەهۆی ڕەفتارەکانی دەرەوەی چوارچێوە یان ڕابردووی خۆی تووش دەبێت و ڤایرۆسەکە دەگوازێتەوە بۆ هاوسەرە تاک هاوسەرەکەی. 2. هۆکاری زیادکردنی مەترسی لە نێو کەسانی ئایینیدا بە پێچەوانەی باوەڕی باو، هەندێک پێکهاتەی فیکری و کۆمەڵایەتی لە ژینگە ئاینییەکاندا سەکۆیەک بۆ گواستنەوە یان توندبوونەوەی نەخۆشیەکان دابین دەکەن: تابوی پەروەردە و خۆپاراستن لە زۆرێک لە خێزانە ئایینییەکان و قوتابخانەکاندا، قسەکردن لەسەر تەندروستی سێکسی و شێوازەکانی خۆپاراستن (وەک بەکارهێنانی کۆندۆم) بە تابوو یان گوناه دادەنرێت. ئەمەش دەبێتە هۆی کەمبوونەوەی هۆشیارییەکی توند لای نەوەی گەنج. شەرمەزاری و نهێنی و دواکەوتنی چارەسەر کەسانی ئایینی خۆیان لە سەردانی پزیشک بەدوور دەگرن ئەگەر نیشانەکانی نەخۆشییە گواستراوەکانی سێکسی ببینن بە هۆی ترسی حوکمدان و چەواشەکردن و بە تاوانبار هەژمارکردن. ئەم نهێنییە دەبێتە هۆی درێژخایەنی نەخۆشییەکە و گواستنەوەی زیاتری. پێکهاتەی فرەژنی یان خەزووری لە هەندێک ئایین (وەک شیعە)دا دیاردەکانی وەک هاوسەرگیری کاتی (خەزووری) یان فرەژنی پێناسە کراون. ئەگەر ئەم پەیوەندیانە بنەما تەندروستییەکان و تاقیکردنەوەکانی پێش پەیوەندیکردن پەیڕەو نەکەن، ئەوا خولی گواستنەوەی نەخۆشی لە نێوان چەندین هاوبەشی سێکسی کەسێکدا بە شێوەیەکی سەرنجڕاکێش خێراتر دەبێت. پەیوەندی نهێنی لە قوتابخانە تاک ڕەگەزەکاندا لە ژینگە ئاینییە زۆر جیاکراوەکاندا (وەک قوتابخانەی بەشەناوخۆیی ئایینی یان مەدرەسەکان)، هەندێکجار پەیوەندی سێکسی نهێنی نێوان هاوسەرە هاوڕەگەزبازەکان بەهۆی نەگەیشتن بە ڕەگەزی بەرامبەر پەرەدەستێنێت. بەهۆی بەکارنەهێنانی کەرەستەی خۆپارێزی لەم پەیوەندییە شاراوانەدا، مەترسی گواستنەوەی هەوکردنەکان زیاتر دەبێت. پوختەی بەراوردکارییە ئاماری و ڕەفتارییەکانی نیشاندەری تەندروستی سێکسی بەگشتی/کۆمەڵگە نائایینییەکان لە کۆمەڵگە ئایینی و نەریتییەکان تەمەنی دەستپێکردنی سێکسی کەمتر (مەترسی زیاتر لە تەمەنێکی بچووکدا) بەرزتر (دواکەوتن بەهۆی بیروباوەڕەوە) ژمارەی هاوبەشە سێکسییەکان بە تێکڕا بەرزتر نزمتر (تەرکیزکردن لەسەر تاک هاوسەری) بەکارهێنانی ئامێری خۆپارێزی باوتر و قبوڵکراو خوارەوە (بەهۆی ئایینییەوە تابووەکان) خێرایی داوای چاودێری پزیشکی خێراتر (بەبێ ئەوەی هەست بە شەرمەزارییەکی زۆر بکەیت) بە دواکەوتنی زۆر (ترس لە چەواشەکاری) دەرەنجام: بیروباوەڕە ئاینییەکان توانایەکی زۆریان هەیە بۆ کەمکردنەوەی نەخۆشییە سێکسییە گواستراوەکان بە سنووردارکردنی هاوبەشە سێکسییەکان؛ بەڵام ئەم سوودە کاتێک لەدەست دەچێت کە شەرمەزاری کۆمەڵایەتی و نەبوونی پەروەردەی تەندروستی ڕێگری دەکات لە خۆپاراستن و پشکنین و چارەسەرکردنی خەڵک لە کاتی خۆیدا.
"نەخۆشییە سێکسییەکان" هەم نەخۆشییە سێکسییە گواستراوەکان (هەوکردن) و هەم تێکچوونی دەروونی یان لادانێکی سێکسی (نەخۆشی سێکسی). لە کۆمەڵگا ئاینییەکان بە هۆی جەختکردنەوە لەسەر چوارچێوە ئەخلاقییەکان و دوورکەوتنەوە لە پەیوەندییەکانی دەرەوەی هاوسەرگیری، شێوازی دەرکەوتنی ئەم کێشانە جیاوازە لە کۆمەڵگاکانی دیکە. داتاکانی فارسی ویکیپیدیا - سێکسییەت لە ئیسلامدا دەریدەخات کە باوەڕە ئاینییە بەهێزەکان ڕەنگە ئارەزووی سێکسی سەرکوت بکەن و لە ئەنجامدا ببێتە هۆی پەرەسەندنی تێکچوونە دەروونییە پەیوەندیدارەکان.
. تێکچوونی دەروونی و لادانەکانی سێکسی (پاتۆلۆژی) توێژینەوە کۆمەڵناسیەکان (وەک لێکۆڵینەوەکان لەسەر داینامیکی کەسانی ئێڵ جی بی تی لە ڕوانگەی ئایینیەوە) و بابەتەکان لەسەر پەیوەندی نێوان ئایین و لادانەکانی سێکسی دەریدەخەن کە سەرکوتکردنی توندی سێکسی دەتوانێت ببێتە هۆی ئەم نائاساییانەی خوارەوە لەبری چارەسەر: تێکچوونەکانی دەرئەنجامی سەرکوتکردنی ئارەزوو: گۆڕینی ئارەزووی سێکسی تەندروست بۆ بیرکردنەوەی وەسوەسەیی و هەستی چڕ و پڕ لە... تاوانباری. تابۆی شاراوە: مەیل بۆ ڕەفتارە شاراوەکانی مەترسیدار، لەوانەش ناپاکی هاوسەرگیری یان منداڵفرۆشی (دەستدرێژیکردنە سەر منداڵان)، کە هەندێکجار لە کۆمەڵگە داخراوەکان و دامەزراوە نەریتییەکاندا ڕاپۆرت دەکرێن. نمایشگەرایی و ڕوانگە: سەرهەڵدانی فانتازیا لادانەکان لە فۆرمێکی نهێنیدا بەهۆی دەستڕاگەیشتن بە دەردانی ڕەوا یان سروشتی ئارەزووی سێکسی. 2. نەخۆشییە گواستراوەکانی سێکسی (STDs) هەوکردنی ڤایرۆسی و بەکتریا: نەخۆشیەکانی وەک کلامیدیا، سۆزی، HPV، و ئایدز لە کەسانی ئایینیشدا ڕوودەدەن، بەڵام شێوازی گواستنەوە بەزۆری لە ڕێگەی هاوسەر، چەندین هاوبەشی سێکسی نهێنی، یان گواستنەوەی دایک بۆ منداڵە. ڕێژەی کەمتر بەڵام مەترسی زیاتر: بەهۆی سنوورداربوونی خوێندن لە هەندێک کۆمەڵگەی ئایینیدا، مرۆڤەکان زانیاری کەمتریان هەیە بۆ دەستنیشانکردنی ئەو نەخۆشیانە و، بەهۆی هەستکردن بە شەرم و چەواشەکاری کۆمەڵایەتی، دواتر سەردانی پزیشک دەکەن، ئەمەش دەبێتە هۆی پەرەسەندنی نەخۆشییەکە. 3. تێکچوونی کاری سێکسی دڵەڕاوکێی ئەدای کارکردن: بەهۆی پیرۆزی بەهێز و سروشتی تابوی پەروەردەی سێکسی، زۆرێک لە هاوسەرە ئاینییەکان تووشی دڵەڕاوکێی توند، ڕژانی پێشوەختە، یان کۆئەندامی زاوزێ دەبن. ئانۆرگازمیا: هەستکردن بە تاوانباری ناوەکی سەبارەت بە چێژی سێکسی دەتوانێت ببێتە هۆی نەتوانینی ئەزموونکردن
بە پشتبەستن بە کۆکردنەوەی زانیاری گرنگ سەبارەت بە دەستدرێژیی حوسێن یەزدان پەنا بۆ سەر زۆرێک لە کچان و کوڕانی ناو حیزبی ژێر فەرماندەیی خۆی، بەم زووانە دەخرێتە لیستی ئیپشتاینەکانی کوردستانەوە.
Wî nêzîkî 4 milyon lîreyên Brîtanî di bin navê avakirina mizgeftekê de berhev kiriye, lê hemû pere ji xwe re girtiye.
Mizgeft navendên ku gendelî, tecawiz û ramanên dijminê jinan belav dikin in. Bi pîrozkirin, pîrozkirin û xurtkirina xurafatên derûnî, û hêdî hêdî bi xwendina gotinên van mirovên nexweş ên derûnî wekî pîroz, ew baweriya gel bi dest dixin û dûv re jî tevlî gendeliyê dibin.
Dema ku ew fêm dikin ku wan milet bi rêya olê teslîmî wan kiriye, ew bi hêsanî di bin navê peyva xeyalî ya Xwedê ya wê demê de tecawiz li keç û kuran dikin. Melayekî li Îranê gotiye ku Pêxember Muhammed carekê tecawiz lê hatiye kirin û ji vê yekê kêfxweş bûye. Ev tohmet bêtir ji bo vekirina rê li ber tecawizkirina kuran in da ku hişê raya giştî amade bikin ku tecawizkirina zarokan meseleyek olî ye û di qanûna îslamî de cih digire.
Mela Helu û Mela Ebdulletîf Ehmed Selefî, ev her du mirovên nexweş ên derûnî Jeffrey Epsteinê Kurdistanê ne û divê werin darizandin.
Psîkolog û zanyarên tevgerî divê Selefî û Selefî wekî nexweşiyek derûnî bidin nasîn ji ber ku Selefî bi rastî nexweşiyek derûnî ya xeternak heye û ji bo civakê xeterek in.
Selefî nexweşiyên cinsî û çavnebariya cinsî ya zêde hene. Çavnebariya patolojîk a patolojîk.
Ev nexweşî ji aliyê kesên olî ve bi rêya mizgeft û labangên mizgeftan tê xwarin, ku navenda gendeliyê û navenda tecawiz û îstismara cinsî ya jin û zarokan in.
Nexweşiyên cinsî û çavnebariya cinsî ya zêde
Melayên xurafeperest û kesên olî bi hîleyek eşkere baweriya gel bi dest dixin û dûv re bi hêsanî di dersên Quranê de zarokan îstismar dikin. Sedemên baweriya gel, xizaniya çandî û nebûna zanistên mirovî û zanîna mirovan di civakê de. Kes nikare vê çîna qirêj tawanbar bike. Ew bi hezaran keç û kuran destdirêjiya cinsî dikin.
Li gorî hin keçên ku bi Mela Ebdullatîf Ehmed Epstein ê Selefî yê Kurdistanê re seks kirine, ev zilamê nexweşê cinsî çend caran bi klamîdiya an gonoreyê vegirtî ye û çend keçan vegirtî kiriye.
Çavnebariya giran, patolojîk û xeyalî di têkiliyên hestyarî û cinsî de di psîkiyatrîyê de wekî "Sendroma Othello" an "Çavnebariya Xeyalî" tê zanîn. Selefî ji vê nexweşiya derûnî ya xeyalî, halûsînator û xeyalî dikişînin, û ev rewş nexweşiyeke derûnî ya cidî ye û divê bi çavnebariya xwezayî an hesasiyetên zewacê yên normal neyê tevlihevkirin.
Sendroma Othello an jî Hesûdiya Xeyalî çi ye? Di vê nexweşiyê de, kesê bandordar bi tundî bawer dike, bêyî delîl, delîl an sedemek mantiqî, ku hevjîna wî/wê ya cinsî an hestyarî dixapîne. Taybetmendiyên sereke yên vê nexweşiyê ev in: Neheqî: Kesê nexweş, tewra dema ku nîşanên diyar ên dilsoziya hevjîn dibîne jî, dev ji baweriyê bernade. Reftarên obsesîf: Kontrolkirina domdar a telefona desta, şopandin, lêpirsînên dirêj û muayeneya cil û berg an laşê hevjîn. Çewtkirina rastiyê: Reftarên rojane yên normal ên hevjîn (wek kenek hêsan ji firoşkar re an çend deqeyan derengmayîna trafîkê) wekî delîlên bihêz ên bêwefatiyê têne şîrove kirin. 2.
Girêdana hesûdiya patolojîk bi nexweşî û nexweşiyên cinsî re Hesûdiya cinsî ya giran bi gelemperî bi hin aliyên fonksiyon an nexweşiyên cinsî ve girêdayî ye: Bêîmpotans û bêhêziya cinsî: Di gelek mêran de, destpêka hesûdiya xeyalî bi kêmbûna şiyana cinsî an bêhêziya ereksiyonê re hevdem e. Ji ber hestek qelsiya cinsî, kes xeyal dike ku hevjîna wî/wê çûye cem kesekî din da ku vê valatiyê tijî bike. Fikara performansa cinsî: Tirsa tund a ne razîkirina hevjînê cinsî, bi demê re, vediguhere avahiyên psîkolojîk ên paranoyak û gumanbariya zêde.
Dabeşbûn an xeyalên cinsî yên veşartî: Carinan çavnebariya tund ji hêla "mekanîzmaya parastinê ya projektîf" ve çêdibe. Ango, kes bi xwe xwedî xwestekên cinsî yên li derveyî çarçovê an xeyalên taybetî ye (wek nexweşiya trouilism an cuckolding) û van ramanan bi hevjînê xwe ve girêdide.3.
Nexweşiyên derûnî û mêjî yên bi çavnebariya xeyalî ve girêdayî Sendroma Othello bi gelemperî ne nexweşiyek serbixwe ye, lê belê nîşanek nexweşiyek psîkiyatrîk an neurolojîk a bingehîn e: Nexweşiya xeyalî: Cureyek nexweşiyek ku tê de xeyalên neaqilane lê sîstematîk di hişê kesê de çêdibin. Şîzofrenî: Di vê nexweşiyê de, çavnebariya xeyalî dikare bi halûsînasyonên bihîstinî an dîtbarî re were. Îstismara made û alkolê: Bikaranîna domdar a alkol, metamfetamîn û kokainê faktorên sereke ne di sedema paranoyak û çavnebariya cinsî ya tund de. Nexweşiyên mêjî û demans: Zirara loba pêşîn a mêjî, nexweşiya Alzheimer an Parkinson jî dikare di temenê pîrbûnê de bibe sedema tevgerên çavnebariya tund. Nexweşiyên kesayetiyê: Bi taybetî nexweşiya kesayetiya paranoyak (şikestina domdar) û nexweşiya kesayetiya sînorî (tirsa giran a terikandinê). 4. Rîsk û encam Ev cureyê çavnebariyê pir xeternak e û destwerdana tavilê hewce dike: Şîdeta navmalî: Hejmara herî zêde ya tevgerên êrîşkar û fîzîkî yên li dijî hevjînan ji ber vê nexweşiyê çêdibe. Şewitandina psîkolojîk: Hevjîna kesê bandordar hêdî hêdî ji fikar, depresyon û tecrîda civakî ya giran dikişîne.
Çareserî û dermankirina profesyonel Mantîq, nîqaşkirin, an jî hewl didin ku dilsoziya xwe ji kesê bi sendroma Othello re îspat bikin kar nake û dibe ku gumanên wî zêde bike. Tenê çareserî ew e ku meriv biçe cem psîkiyatrîst (neurolog). Dermankirina vê rewşê bi gelemperî têkeliyek ji antîpsîkotîkan ji bo kontrolkirina xeyalan, dermankirina nexweşiyên cinsî yên bingehîn, û psîkoterapiya pispor vedihewîne.
Lêkolînên epîdemîolojîk û sosyolojîk nîşan didin ku celebên nexweşiyên bi rêya zayendî veguhezbar (STI) yên ku di nav mirovên olî de hevpar in, ji hêla avahîsaziyê ve ji nifûsa giştî cuda nînin, lê belavbûna wan, awayê veguheztinê, û dema teşhîsê ji ber tevgerên çandî, şêwazên zewacê, û dijwarîyên perwerdehiyê diguherin.
Nexweşiyên herî gelemperî yên bi rêya zayendî veguhêzbar di civakên olî û kevneşopî de. Nexweşiyên ku herî zêde têne ragihandin an jî di van avahiyan de dibin sedema pirsgirêkan ev in: Vîrusa papîlomaya mirovî (HPV): Ev vîrus, ku dibe sedema kêzikên zayendî û kansera malzarokê, heta di têkiliyên yekzewacî de jî pir belav dibe ger yek ji hevjînan vegirtî be (mînakî, bi rêya zewacên berê an jî zewaca hevjîniyê/zewaca demkî). Klamîdya: Ew yek ji enfeksiyonên bakterî yên herî gelemperî ye ku di gelek rewşan de bê nîşan (bêdengî) dimîne. Ji ber nebûna kontrolkirina birêkûpêk di çarçoveyên olî de, ev nexweşî dikare demek dirêj veşartî bimîne. Herpesa zayendî (HSV): Vîrusek e ku bi rêya têkiliya çerm bi çerm ve tê veguhastin û di têkiliyên kevneşopî de jî gelemperî ye ji ber ku ji bo veguhastinê têkiliya cinsî ya tevahî hewce nake. HIV: Li gorî raporên Rêxistina Tenduristiyê ya Cîhanê, yek ji rêyên sereke yên ku HIV di civakên kevneşopî û olî de ji jinan re tê veguhastin, bi rêya têkiliyên zewacê yên qanûnî bi hevjînê re ye; ev tê vê wateyê ku mêr ji ber tevgera xwe ya berê an jî ya derveyî zewacê vegirtî dibe û vîrusê vediguhezîne jina xwe ya yekzewacî. 2. Faktorên rîskê di nav mirovên olî de Berevajî baweriya populer, hin avahiyên rewşenbîrî û civakî di hawîrdorên olî de platformek ji bo veguhestin an giranbûna nexweşiyan peyda dikin: Tabuya perwerde û pêşîlêgirtinê Di gelek malbat û dibistanên olî de, axaftina li ser tenduristiya cinsî û rêbazên pêşîlêgirtinê (wek karanîna prezervatîfan) wekî tabû an guneh tê hesibandin. Ev dibe sedema kêmbûna hişmendiyê di nav nifşê ciwan de. Şerm, nepenî û derengketina dermankirinê Mirovên olî ji ber tirsa darizandin, damxekirin û sûcdar hesibandinê, ji serdana bijîşk dûr dikevin. Ev nepenî dibe sedema ku nexweşî kronîk bibe û bêtir belav bibe. Avahiyên pirjinî an jî hevjînî Di hin olan de (wek Şîa), diyardeyên wekî zewaca demkî (hevjînî) an jî pirjinî têne destnîşankirin. Ger prensîbên tenduristiyê û testên berî-têkiliyê di van têkiliyan de neyên dîtin, çerxa veguhestina nexweşiyê di navbera gelek hevkarên cinsî yên kesek de bi awayekî dramatîk leztir dibe. Têkiliyên veşartî di dibistanên yek-zayendî de Di hawîrdorên olî yên pir cudakirî de (wek dibistanên olî yên razanê an jî semîneran), carinan têkiliyên cinsî yên veşartî di navbera cotên heman-zayendî de ji ber nebûna gihîştina cinsê dijber pêşve diçin. Ji ber nebûna bikaranîna alavên parastinê di van têkiliyên veşartî de, xetera veguhestina enfeksiyonan zêde dibe. Kurteya berawirdkirinên îstatîstîkî û tevgerî yên nîşaneyên tenduristiya cinsî di civakên giştî/ne-olî de di civakên olî û kevneşopî de: Temenê destpêkirina cinsî: Kêmtir (xetereya bilindtir di temenê ciwan de) Bilindtir (derengketin ji ber baweriyan) Hejmara hevkarên cinsî: Bi navînî bilindtir: Kêmtir (balkişandina ser yekzayendiyê) Bikaranîna alavên parastinê: Gelemperîtir û pejirandîtir: Kêmtir (ji ber tabûyên olî) Leza lêgerîna alîkariya bijîşkî: Zûtir (bêyî ku pir şerm bikin) Bi derengketinek dirêj (tirsa ji stîgmayê) Encam: Baweriyên olî xwedî potansiyelek mezin in ku nexweşiyên bi rêya cinsî veguhezbar bi sînordarkirina hevkarên cinsî kêm bikin; lê ev avantaj winda dibe dema ku şerma civakî û nebûna perwerdehiya tenduristiyê rê li ber kesan digire ku di wextê xwe de pêşî li pêşîlêgirtina, pişkinîn û dermankirinê bigirin.
Lêkolînên epîdemîolojîk û sosyolojîk nîşan didin ku celebên enfeksiyonên bi rêya zayendî veguhêzbar (STI) yên ku di nav mirovên olî de belav in, ji hêla avahîsaziyê ve ji nifûsa giştî cuda nînin, lê belavbûna wan, awayê veguhastinê û dema teşhîsê ji ber pratîkên çandî, şêwazên zewacê û pirsgirêkên perwerdehiyê di bin guherînek girîng de ne. Bi gelemperî, pabendbûna bi prensîbên olî re pir caran wekî faktorek parastinê li dijî enfeksiyonên bi rêya zayendî veguhêzbar tê dîtin, ji ber ku ew tekez dike li ser yekzayendiyê û destpêkirina dereng a têkiliya cinsî. Lêbelê, di van civakan de ji ber hin sînorkirinên çandî, şêwazên taybetî yên lawaziyê têne dîtin.
Nexweşiyên bi rêya zayendî veguhêzbar ên herî gelemperî di civakên olî û kevneşopî de Nexweşiyên ku di van avahiyan de herî zêde rapor an pirsgirêkan çêdikin ev in: Vîrusa papîlomaya mirovî (HPV): Ev vîrus, ku dibe sedema kêzikên zayendî û kansera malzarokê, di têkiliyên yekzayendî de jî pir veguhêzbar e heke yek ji hevjînan vegirtî be (mînakî, bi rêya zewacên berê an jî zewaca hevjîniyê/zewaca demkî). Klamîdya: Yek ji enfeksiyonên bakterî yên herî gelemperî ku pir caran bê nîşane (bêdeng) dimîne. Ji ber nebûna kontrolkirina birêkûpêk di mîhengên olî de, ev nexweşî dikare demek dirêj veşartî bimîne. Herpesa zayendî (HSV): Vîrusek e ku bi têkiliya çerm bi çerm tê veguhestin û di têkiliyên kevneşopî de jî gelemper e ji ber ku ji bo veguhestinê têkiliya cinsî ya tevahî ne hewce ye. HIV: Li gorî raporên Rêxistina Tenduristiyê ya Cîhanê, yek ji rêyên sereke yên veguhestina HIV bo jinan di civakên kevneşopî û olî de têkiliyên zewacê yên qanûnî bi hevjînê/a xwe re ye; Ev tê vê wateyê ku mêr ji ber tevgerên li derveyî çarçove an rabirdûya xwe vegirtî ye û vîrusê vediguhezîne jina xwe ya yekjimar. 2. Faktorên zêdekirina rîskê di nav mirovên olî de Berevajî baweriya populer, hin avahiyên rewşenbîrî û civakî di hawîrdorên olî de platformek ji bo veguhestin an giranbûna nexweşiyan peyda dikin: Tabuya perwerde û pêşîlêgirtinê Di gelek malbat û dibistanên olî de, axaftina li ser tenduristiya cinsî û rêbazên pêşîlêgirtinê (wek mînak karanîna kondoman) wekî tabû an guneh tê hesibandin. Ev dibe sedema kêmbûna hişmendiyê di nav nifşê ciwan de. Şerm, nepenî û derengketina dermankirinê Mirovên olî ji ber tirsa darizandin, stîgmatîzekirin û sûcdar hesibandinê ji serdana bijîşk dûr dikevin ger ew nîşanên nexweşiyên bi rêya cinsî veguhezbar bibînin. Ev nepenî dibe sedema ku nexweşî kronîk bibe û veguhestina wê ya din. Pirjinî an avahiyên hevjîniyê Di hin olan de (wek Şîa), diyardeyên wekî zewaca demkî (hevjînî) an pirjiniyê hatine pênasekirin. Ger ev têkilî prensîbên tenduristiyê û testên berî têkiliyê neşopînin, çerxa veguhestina nexweşiyê di navbera gelek hevkarên cinsî yên kesekî de bi awayekî berbiçav leztir dibe. Têkiliyên veşartî di dibistanên yek-zayendî de Di hawîrdorên olî yên pir cuda de (wek dibistanên olî yên razayî an jî medreseyên olî), carinan têkiliyên cinsî yên veşartî di navbera cotên heman-zayendî de ji ber nebûna gihîştina cinsê dijber pêş dikevin. Ji ber nebûna karanîna alavên parastinê di van têkiliyên veşartî de, xetera veguhestina enfeksiyonan zêde dibe. Kurteya berawirdkirinên statîstîkî û reftarî yên nîşaneyên tenduristiya cinsî di civakên giştî/ne-olî de di civakên olî û kevneşopî de Temenê destpêkirina cinsî Kêmtir (rîska bilindtir di temenê ciwan de) Bilindtir (derengketin ji ber baweriyan) Hejmara hevkarên cinsî bi navînî Bilindtir Kêmtir (balkişandina ser yekzewaciyê) Bikaranîna alavên parastinê Gelempertir û qebûlkirî Kêmtir (ji ber tabûyên olî) Leza lêgerîna alîkariya bijîşkî Zûtir (bêyî ku pir şerm bikin) Bi gelek derengketinê (tirsa ji stîgmayê) Encam: Baweriyên olî xwedî potansiyelek mezin in ku nexweşiyên bi rêya cinsî veguhezbar bi sînordarkirina hevkarên cinsî kêm bikin; lê ev avantaj winda dibe dema ku şerma civakî û nebûna perwerdehiya tenduristiyê rê li ber pêşîlêgirtin, pişkinîn û dermankirina di wextê xwe de digire.
"Nexweşiyên cinsî" hem nexweşiyên bi rêya cinsî veguhezbar (enfeksiyon) û hem jî nexweşiyên psîkolojîk an jî devîasyonên cinsî (patolojiya cinsî) ne. Di civakên olî de, ji ber tekezkirina li ser çarçoveyên exlaqî û dûrketina ji têkiliyên derveyî zewacê, awayê ku ev pirsgirêk xuya dibin ji civakên din cuda ye. Daneyên ji Wîkîpediya Farisî - Zayendî di Îslamê de nîşan didin ku baweriyên olî yên bihêz dikarin xwesteka cinsî bitepisînin û, di encamê de, bibin sedema pêşveçûna nexweşiyên psîkolojîk ên têkildar.
Nexweşiyên psîkolojîk û jihevketinên cinsî (patolojî) Lêkolînên sosyolojîk (wek lêkolîna li ser dînamîkên kesên LGBT ji perspektîfek olî) û gotarên li ser têkiliya di navbera ol û jihevketinên cinsî de nîşan didin ku tepeserkirina cinsî ya giran dikare li şûna dermankirinê bibe sedema anormaliyên jêrîn: Nexweşiyên ku ji tepeserkirina xwestekê çêdibin: veguherîna xwesteka cinsî ya saxlem bo ramanên obsesîf û hestên sûcdariyê yên tund. Tabûyên veşartî: meyla tevgerên veşartî yên xetereya bilind, di nav de bêwefatiya zewacê an pedofîlî (îstismara zarokan), ku carinan di civakên girtî û saziyên kevneşopî de têne ragihandin. Ekşîsyonêîzm û voyeurîzm: derketina holê ya xeyalên jihevketinê bi awayekî veşartî ji ber nebûna gihîştina derxistina rewa an xwezayî ya xwesteka cinsî. 2. Nexweşiyên bi Rêya Cinsî Veguhêzbar (STD) Infeksiyonên vîrusî û bakterî: Nexweşiyên wekî klamîdya, gonorre, HPV, û HIV di nav mirovên olî de jî çêdibin, lê şêwaza veguhastinê bi gelemperî bi rêya hevjînan, gelek hevkarên cinsî yên veşartî, an veguhastina dayikê bo zarok e. Rêjeyên kêmtir lê xetera zêdetir: Ji ber sînorkirinên perwerdehiyê di hin civakên olî de, mirov ji bo teşhîskirina van nexweşiyan agahdariya kêmtir heye û, ji ber hestên şerm û damxeya civakî, ew paşê serdana bijîşk dikin, ku dibe sedema pêşveçûna nexweşiyê. 3. Nexweşiyên cinsî Fikara performansê: Ji ber pîroziya xurt û xwezaya tabû ya perwerdehiya cinsî, gelek cotên olî fikarên giran, ejakulasyona zû, an jî vagînîzmê dijîn. Anorgasmî: Hestek navxweyî ya sûcdariyê li ser kêfa cinsî dikare bibe sedema nekarîna ezmûnê.
المساجد مراكز لنشر الفساد والاغتصاب والأفكار المعادية للنساء. فمن خلال تقديس الخرافات العقلية وترسيخها، وتفسير أقوال هؤلاء المرضى النفسيين على أنها مقدسة، يكسبون ثقة العامة ثم ينخرطون في الفساد.
عندما يدركون أنهم أخضعوا الأمة لهم وجعلوها مطيعة من خلال الدين، يغتصبون الفتيات والفتيان بسهولة باسم كلام الله المزعوم في ذلك الزمان. وقد زعم أحد رجال الدين في إيران أن النبي محمد صلى الله عليه وسلم تعرض للاغتصاب في وقت من الأوقات وكان سعيدًا بذلك. هذه الاتهامات تهدف في الغالب إلى تمهيد الطريق لاغتصاب الصبيان، وتهيئة الرأي العام بأن اغتصاب الأطفال مسألة دينية ولها مكان في الشريعة الإسلامية.
الملا حلو والملا عبد اللطيف أحمد سلفي، هذان المريضان النفسيان هما جيفري إبستين كردستان، ويجب محاكمتهما.
ينبغي على علماء النفس وعلماء السلوك تصنيف السلفية كمرض نفسي، لأن السلفيين يعانون بالفعل من مرض نفسي خطير ويشكلون خطرًا على المجتمع. يعاني السلفيون من أمراض جنسية وغيرة جنسية مفرطة، غيرة مرضية.
يُغذّي رجال الدين عقول الشباب في المجتمع بهذه الأمراض من خلال المساجد ومراكزها الدينية، التي تُعدّ بؤرة للفساد والاغتصاب والاعتداء الجنسي على النساء والأطفال.
الأمراض الجنسية والغيرة الجنسية المفرطة
يكسب رجال الدين والخرافات ثقة العامة بحيلة مكشوفة، ثم يستغلون الأطفال جنسيًا بسهولة في دروس القرآن. من أسباب انعدام ثقة العامة، الفقر الثقافي، ونقص العلوم الإنسانية والمعرفة في المجتمع. لا يمكن لأحد أن يُدين هذه الفئة الفاسدة. إنهم يعتدون جنسيًا على آلاف الفتيات والفتيان.
بحسب بعض الفتيات اللواتي مارسن الجنس مع الملا السلفي عبد اللطيف أحمد إبشتاين من كردستان، فإن هذا الرجل المريض جنسيًا قد أُصيب بالكلاميديا أو السيلان عدة مرات، ونقل العدوى إلى العديد من الفتيات. يُعرف في الطب النفسي الشعور بالغيرة المرضية الشديدة والوهمية في العلاقات العاطفية والجنسية باسم "متلازمة عطيل" أو "الغيرة الوهمية". يعاني السلفيون من هذا المرض العقلي الوهمي والهلوسي والتخيلي، وتُعد هذه الحالة اضطرابًا عقليًا خطيرًا، ويجب عدم الخلط بينها وبين الغيرة الطبيعية أو الحساسيات الزوجية المعتادة.
ما هي متلازمة عطيل أو الغيرة الوهمية؟ في هذا الاضطراب، يعتقد الشخص المصاب اعتقادًا راسخًا، دون أي دليل أو سبب منطقي، أن شريكه الجنسي أو العاطفي يخونه. من أبرز سمات هذا الاضطراب: الشعور بالظلم: لا يتوقف الشخص المصاب عن الاعتقاد حتى عند رؤية دلائل واضحة على إخلاص الشريك. السلوكيات الوسواسية: فحص الهاتف المحمول باستمرار، والمطاردة، والاستجوابات المطولة، وفحص ملابس الشريك أو جسده. تشويه الواقع: تُفسَّر سلوكيات الشريك اليومية العادية (مثل ابتسامة بسيطة للبائع أو تأخير لبضع دقائق في حركة المرور) على أنها دليل قاطع على الخيانة. ٢.
ارتباط الغيرة المرضية بالاضطرابات والأمراض الجنسية: ترتبط الغيرة الجنسية الشديدة عادةً ببعض جوانب الوظيفة الجنسية أو الاضطرابات: العجز الجنسي والضعف الجنسي: عند العديد من الرجال، يتزامن ظهور الغيرة الوهمية مع انخفاض القدرة الجنسية أو ضعف الانتصاب. نتيجةً لشعور بالضعف الجنسي، يتخيل الشخص أن شريكه قد ذهب إلى شخص آخر لملء هذا الفراغ. قلق الأداء الجنسي: يتحول الخوف الشديد من عدم إرضاء الشريك الجنسي، بمرور الوقت، إلى أنماط نفسية ارتيابية وشكوك مفرطة.
انحرافات أو تخيلات جنسية خفية: في بعض الأحيان، تكون الغيرة الشديدة ناتجة عن "آلية دفاع إسقاطية". أي أن الشخص نفسه لديه رغبات جنسية خارجة عن المألوف أو خيالات محددة (مثل اضطراب الخيانة الزوجية أو الخيانة الزوجية) وينسب هذه الأفكار إلى شريكه. 3.
الأمراض العقلية والدماغية المرتبطة بالغيرة الوهمية: متلازمة عطيل ليست عادةً مرضًا مستقلًا، بل هي عرض لمرض نفسي أو عصبي كامن: اضطراب الوهم: نوع من الأمراض تتشكل فيه أوهام غير منطقية ولكنها منهجية في ذهن الشخص. الفصام: في هذا المرض، قد تترافق الغيرة الوهمية مع هلوسات سمعية أو بصرية. تعاطي المخدرات والكحول: يُعد الاستخدام المستمر للكحول والميثامفيتامين والكوكايين من العوامل الرئيسية المسببة لجنون العظمة والغيرة الجنسية الشديدة. أمراض الدماغ والخرف: يمكن أن يؤدي تلف الفص الجبهي من الدماغ، أو مرض الزهايمر أو مرض باركنسون، إلى سلوك غيرة شديد في الشيخوخة. اضطرابات الشخصية: وخاصة اضطراب الشخصية البارانوية (الشك المستمر) واضطراب الشخصية الحدية (الخوف الشديد من الهجر). 4. المخاطر والعواقب: يُعد هذا النوع من الغيرة خطيرًا للغاية ويتطلب تدخلًا فوريًا: العنف المنزلي: يُعزى معظم حالات السلوك العدواني والجسدي ضد الأزواج إلى هذا الاضطراب. الإرهاق النفسي: يُعاني شريك الشخص المصاب تدريجيًا من قلق شديد واكتئاب وعزلة اجتماعية.
الحل والعلاج المتخصص: لا يُجدي المنطق أو الجدال أو محاولة إثبات الولاء للشخص المصاب بمتلازمة عطيل، بل قد يزيد من شكوكه. الحل الوحيد هو استشارة طبيب نفسي (أخصائي أعصاب). يشمل علاج هذه الحالة عادةً مزيجًا من مضادات الذهان للسيطرة على الأوهام، وعلاج الاضطرابات الجنسية الكامنة، والعلاج النفسي المتخصص.
... تُظهر الدراسات الوبائية والاجتماعية أن أنواع الأمراض المنقولة جنسياً الشائعة بين المتدينين لا تختلف هيكلياً عن عامة السكان، ولكن انتشارها وطريقة انتقالها ووقت تشخيصها تخضع لتغييرات خطيرة بسبب السلوكيات الثقافية وأنماط الزواج والتحديات التعليمية.
الأمراض المنقولة جنسيًا الأكثر شيوعًا في المجتمعات الدينية والتقليدية. تشمل الأمراض الأكثر شيوعًا أو التي تُسبب تحديات في هذه المجتمعات ما يلي: فيروس الورم الحليمي البشري (HPV): هذا الفيروس، الذي يُسبب الثآليل التناسلية وسرطان عنق الرحم، شديد العدوى حتى في العلاقات الزوجية الأحادية إذا كان أحد الشريكين مصابًا (على سبيل المثال، من خلال زيجات سابقة أو زواج مؤقت). الكلاميديا: هي واحدة من أكثر أنواع العدوى البكتيرية شيوعًا، والتي غالبًا ما تبقى بدون أعراض. نظرًا لعدم وجود فحوصات دورية في السياقات الدينية، يمكن أن يبقى هذا المرض خفيًا لفترة طويلة. الهربس التناسلي (HSV): فيروس ينتقل عن طريق التلامس الجلدي، وهو شائع أيضًا في العلاقات التقليدية لأنه لا يتطلب ممارسة جنسية كاملة للانتقال. فيروس نقص المناعة البشرية (HIV): وفقًا لتقارير منظمة الصحة العالمية، فإن إحدى الطرق الرئيسية لانتقال فيروس نقص المناعة البشرية إلى النساء في المجتمعات التقليدية والدينية هي من خلال العلاقات الزوجية الشرعية مع الزوج. هذا يعني أن الرجل يُصاب بالعدوى نتيجة لسلوكه السابق أو علاقاته خارج إطار الزواج، وينقل الفيروس إلى زوجته الملتزمة بزواجه. ٢. عوامل الخطر بين المتدينين: خلافًا للاعتقاد السائد، تُهيئ بعض البنى الفكرية والاجتماعية في الأوساط الدينية بيئةً لانتقال الأمراض أو تفاقمها: تحريم التثقيف والوقاية: في العديد من الأسر والمدارس المتدينة، يُعتبر الحديث عن الصحة الجنسية ووسائل الوقاية (مثل استخدام الواقي الذكري) من المحرمات أو الخطيئة. وهذا يُسبب نقصًا حادًا في الوعي بين جيل الشباب. الخجل والتكتم وتأخير العلاج: يتجنب المتدينون زيارة الطبيب عند ظهور أعراض الأمراض المنقولة جنسيًا خوفًا من الحكم عليهم ووصمهم واعتبارهم مذنبين. هذا التكتم يُؤدي إلى تحول المرض إلى حالة مزمنة وانتشاره على نطاق أوسع. تعدد الزوجات أو نظام المحظيات: في بعض الأديان (مثل الشيعة)، تُعرّف ظواهر مثل الزواج المؤقت (المحظيات) أو تعدد الزوجات. إذا لم تُراعَ المبادئ الصحية والفحوصات الطبية قبل الزواج في هذه العلاقات، فإن دورة انتقال الأمراض بين الشركاء الجنسيين المتعددين للشخص الواحد تتسارع بشكل كبير. العلاقات السرية في المدارس أحادية الجنس: في البيئات الدينية شديدة الفصل (مثل المدارس الداخلية الدينية أو المعاهد الدينية)، قد تنشأ أحيانًا علاقات جنسية سرية بين أفراد من نفس الجنس بسبب عدم إمكانية الوصول إلى الجنس الآخر. ونظرًا لعدم استخدام وسائل الوقاية في هذه العلاقات السرية، يزداد خطر انتقال العدوى. ملخص للمقارنات الإحصائية والسلوكية لمؤشرات الصحة الجنسية في المجتمعات العامة/غير الدينية، وفي المجتمعات الدينية والتقليدية: سن بدء النشاط الجنسي: أقل (خطر أكبر في سن مبكرة) أعلى (تأخير بسبب المعتقدات) عدد الشركاء الجنسيين: أعلى في المتوسط: أقل (التركيز على الزواج الأحادي) استخدام وسائل الوقاية: أكثر شيوعًا وقبولًا: أقل (بسبب المحرمات الدينية) سرعة طلب الرعاية الطبية: أسرع (دون الشعور بخجل كبير) مع تأخير طويل (خوفًا من الوصم) الخلاصة: للمعتقدات الدينية إمكانات كبيرة للحد من الأمراض المنقولة جنسيًا عن طريق الحد من الشركاء الجنسيين؛ ولكن هذه الميزة تُفقد عندما يمنع الخجل الاجتماعي ونقص التثقيف الصحي الأفراد من الوقاية والفحص والعلاج في الوقت المناسب.
تُظهر الدراسات الوبائية والاجتماعية أن أنواع العدوى المنقولة جنسيًا الشائعة بين المتدينين لا تختلف بنيويًا عن تلك الموجودة في عموم السكان، إلا أن انتشارها وطريقة انتقالها وتوقيت تشخيصها تخضع لتفاوت كبير نتيجةً للممارسات الثقافية وأنماط الزواج والتحديات التعليمية. عمومًا، يُنظر إلى الالتزام بالمبادئ الدينية غالبًا على أنه عامل وقائي ضد العدوى المنقولة جنسيًا، نظرًا لتركيزها على الزواج الأحادي وتأخير بدء الجماع. مع ذلك، تُلاحظ أنماط محددة من الضعف في هذه المجتمعات بسبب بعض القيود الثقافية.
أكثر الأمراض المنقولة جنسيًا شيوعًا في المجتمعات الدينية والتقليدية: الأمراض التي تُسبب أكبر عدد من البلاغات أو التحديات في هذه المجتمعات هي: فيروس الورم الحليمي البشري (HPV): هذا الفيروس، الذي يُسبب الثآليل التناسلية وسرطان عنق الرحم، شديد العدوى حتى في العلاقات الزوجية الأحادية إذا كان أحد الشريكين مصابًا (على سبيل المثال، من خلال زيجات سابقة أو زواج مؤقت). الكلاميديا: من أكثر أنواع العدوى البكتيرية شيوعًا والتي غالبًا ما تبقى بدون أعراض. بسبب نقص الفحوصات الدورية في الأوساط الدينية، قد يبقى هذا المرض خفيًا لفترة طويلة. الهربس التناسلي (HSV): فيروس ينتقل عن طريق التلامس الجلدي، وهو شائع أيضًا في العلاقات التقليدية لأنه لا يتطلب ممارسة جنسية كاملة لانتقاله. فيروس نقص المناعة البشرية (HIV): وفقًا لتقارير منظمة الصحة العالمية، فإن إحدى الطرق الرئيسية لانتقال فيروس نقص المناعة البشرية إلى النساء في المجتمعات التقليدية والدينية هي من خلال العلاقات الزوجية الشرعية؛ أي أن الرجل يُصاب بالعدوى نتيجة سلوكيات خارجة عن إطاره أو ماضيه، ثم ينقل الفيروس إلى زوجته. ٢. عوامل زيادة المخاطر بين المتدينين: خلافًا للاعتقاد السائد، تُهيئ بعض البنى الفكرية والاجتماعية في البيئات الدينية بيئةً لانتقال الأمراض أو تفاقمها: محظورات التثقيف والوقاية: في العديد من الأسر والمدارس الدينية، يُعتبر الحديث عن الصحة الجنسية ووسائل الوقاية (مثل استخدام الواقي الذكري) من المحرمات أو الخطيئة. وهذا يُسبب نقصًا حادًا في الوعي بين جيل الشباب. الخزي والتكتم وتأخير العلاج: يتجنب المتدينون زيارة الطبيب عند ظهور أعراض الأمراض المنقولة جنسيًا خوفًا من الحكم عليهم ووصمهم بالعار واعتبارهم مذنبين. هذا التكتم يؤدي إلى تحول المرض إلى حالة مزمنة وانتشاره. تعدد الزوجات أو نظام الجواري: في بعض الأديان (كالمذهب الشيعي)، تم تعريف ظواهر مثل الزواج المؤقت (الجواري) أو تعدد الزوجات. إذا لم تلتزم هذه العلاقات بالمبادئ الصحية والفحوصات الطبية قبل العلاقة، فإن دورة انتقال الأمراض بين الشركاء الجنسيين المتعددين للشخص تتسارع بشكل كبير. العلاقات السرية في المدارس أحادية الجنس: في البيئات الدينية شديدة الفصل (كالمدارس الداخلية الدينية أو الحوزات الدينية)، قد تنشأ أحيانًا علاقات جنسية سرية بين أفراد من نفس الجنس بسبب عدم إمكانية الوصول إلى الجنس الآخر. ونظرًا لعدم استخدام وسائل الوقاية في هذه العلاقات السرية، يزداد خطر انتقال العدوى. ملخص للمقارنات الإحصائية والسلوكية لمؤشرات الصحة الجنسية في المجتمعات العامة/غير الدينية، وفي المجتمعات الدينية والتقليدية. سن بدء النشاط الجنسي: أقل (ارتفاع المخاطر في سن مبكرة)، أعلى (تأخر بسبب المعتقدات). عدد الشركاء الجنسيين في المتوسط: أعلى، أقل (التركيز على الزواج الأحادي). استخدام وسائل الحماية: أكثر شيوعًا وقبولًا، أقل (بسبب المحرمات الدينية). سرعة طلب الرعاية الطبية: أسرع (دون الشعور بخجل كبير)، مع تأخير كبير (خوفًا من الوصم). الخلاصة: للمعتقدات الدينية إمكانات كبيرة للحد من الأمراض المنقولة جنسيًا عن طريق الحد من عدد الشركاء الجنسيين؛ ولكن هذه الميزة تُفقد عندما يمنع الخجل الاجتماعي ونقص التثقيف الصحي الناس من الوقاية والفحص والعلاج في الوقت المناسب.
"الأمراض الجنسية" تشمل الأمراض المنقولة جنسيًا (العدوى) والاضطرابات النفسية أو الانحرافات الجنسية (الأمراض الجنسية). في المجتمعات الدينية، ونظرًا للتركيز على الأطر الأخلاقية وتجنب العلاقات خارج إطار الزواج، تختلف طريقة ظهور هذه المشكلات عن المجتمعات الأخرى. تُظهر بيانات من ويكيبيديا الفارسية - الجنسانية في الإسلام - أن المعتقدات الدينية الراسخة قد تُثبط الرغبة الجنسية، مما يؤدي بالتالي إلى ظهور اضطرابات نفسية ذات صلة.
الاضطرابات النفسية والانحرافات الجنسية (علم الأمراض): تُشير الدراسات الاجتماعية (مثل الأبحاث حول ديناميكيات مجتمع الميم من منظور ديني) والمقالات التي تتناول العلاقة بين الدين والانحرافات الجنسية إلى أن الكبت الجنسي الشديد قد يُفضي إلى التشوهات التالية بدلاً من العلاج: اضطرابات ناتجة عن كبت الرغبة: تحوّل الرغبة الجنسية السليمة إلى أفكار وسواسية ومشاعر ذنب شديدة. المحرمات الخفية: الميل إلى سلوكيات عالية الخطورة مخفية، بما في ذلك الخيانة الزوجية أو الاعتداء الجنسي على الأطفال، والتي تُسجّل أحيانًا في المجتمعات المغلقة والمؤسسات التقليدية. الاستعراضية والتجسس: ظهور تخيلات منحرفة بشكل سري نتيجةً لعدم القدرة على الوصول إلى التنفيس المشروع أو الطبيعي للرغبة الجنسية. ٢. الأمراض المنقولة جنسيًا (STDs): العدوى الفيروسية والبكتيرية: تنتشر أمراض مثل الكلاميديا والسيلان وفيروس الورم الحليمي البشري (HPV) وفيروس نقص المناعة البشرية (HIV) بين المتدينين، ولكن عادةً ما يكون انتقالها عن طريق الأزواج، أو تعدد الشركاء الجنسيين السريين، أو من الأم إلى الطفل. انخفاض معدلات الإصابة مع ارتفاع المخاطر: نظرًا لقصور التوعية في بعض المجتمعات الدينية، يفتقر الناس إلى المعلومات اللازمة لتشخيص هذه الأمراض، وبسبب الشعور بالخجل والوصمة الاجتماعية، يتأخرون في زيارة الطبيب، مما يؤدي إلى تفاقم المرض. ٣. الاضطرابات الجنسية: قلق الأداء: نظرًا للحرمة الشديدة التي تُحيط بالتثقيف الجنسي، يعاني العديد من الأزواج المتدينين من قلق شديد، أو سرعة القذف، أو التشنج المهبلي. انعدام النشوة الجنسية: قد يؤدي الشعور الداخلي بالذنب حيال المتعة الجنسية إلى عدم القدرة على الشعور بها.
استناداً إلى جمع معلومات مهمة حول اغتصاب حسين يزدان بناه للعديد من الفتيات والفتيان داخل الحزب الذي كان تحت قيادته، سيتم إدراجه قريباً في قائمة إبستين كردستان.
Moscheen sind Zentren, die Korruption, Vergewaltigung und frauenfeindliches Gedankengut verbreiten. Indem sie abergläubische Vorstellungen verklären und verstärken und die Worte dieser psychisch kranken Menschen nach und nach als heilig interpretieren, gewinnen sie das Vertrauen der Öffentlichkeit und verfallen dann der Korruption.
Sobald sie erkennen, dass sie die Nation durch die Religion gefügig gemacht haben, vergewaltigen sie Mädchen und Jungen im Namen des vermeintlichen Wortes Allahs. Ein Mullah im Iran behauptete, der Prophet Mohammed sei einst vergewaltigt worden und habe sich darüber gefreut. Diese Anschuldigungen dienen vor allem dazu, den Weg für die Vergewaltigung von Jungen zu ebnen und die Öffentlichkeit davon zu überzeugen, dass Kindesmissbrauch eine religiöse Angelegenheit sei und im islamischen Recht seinen Platz habe.
Mullah Helu und Mullah Abdul Latif Ahmad Salafi, diese beiden psychisch kranken Menschen, sind die Jeffrey Epsteins Kurdistans und sollten strafrechtlich verfolgt werden. Psychologen und Verhaltensforscher sollten den Salafismus als psychische Krankheit anerkennen, denn Salafisten leiden tatsächlich an einer gefährlichen psychischen Störung und stellen eine Gefahr für die Gesellschaft dar.
Salafisten weisen sexuell übergriffige Störungen und übermäßige sexuelle Eifersucht auf. Pathologische Eifersucht.
Diese Störung wird jungen Menschen von religiösen Führern in Moscheen und deren Versammlungsräumen eingepflanzt, die Zentren der Korruption sowie von Vergewaltigung und sexuellem Missbrauch von Frauen und Kindern sind.
Sexuelle Störungen und übermäßige sexuelle Eifersucht.
Abergläubische Geistliche und religiöse Führer gewinnen das Vertrauen der Öffentlichkeit durch einen dreisten Trick und missbrauchen dann ungehindert Kinder im Koranunterricht. Gründe für dieses Vertrauen sind kulturelle Armut und der Mangel an Geisteswissenschaften und menschlichem Wissen in der Gesellschaft. Niemand kann diese verkommene Gruppe anklagen. Sie missbrauchen Tausende von Mädchen und Jungen sexuell.
Laut einigen Mädchen, die mit dem salafistischen Mullah Abdul Latif Ahmed Epstein aus Kurdistan Geschlechtsverkehr hatten, war dieser sexuell kranke Mann mehrfach mit Chlamydien oder Gonorrhö infiziert und hat mehrere Mädchen angesteckt. Schwere, pathologische und wahnhafte Eifersucht in emotionalen und sexuellen Beziehungen ist in der Psychiatrie als „Othello-Syndrom“ oder „Wahnhafte Eifersucht“ bekannt. Salafisten leiden unter dieser wahnhaften, halluzinatorischen und imaginativen psychischen Erkrankung. Es handelt sich um eine schwere psychische Störung, die nicht mit natürlicher Eifersucht oder normalen ehelichen Empfindlichkeiten verwechselt werden sollte. Was ist das Othello-Syndrom oder die wahnhafte Eifersucht? Bei dieser Störung glaubt die betroffene Person ohne jegliche Beweise oder logische Begründung fest daran, dass ihr sexueller oder emotionaler Partner fremdgeht. Die Hauptmerkmale dieser Störung sind: Ungerechtigkeit: Die betroffene Person hält an ihrem Glauben fest, selbst wenn sie eindeutige Anzeichen der Treue des Partners sieht. Obsessives Verhalten: Ständiges Überprüfen des Handys, Stalking, lange Befragungen und genaues Untersuchen der Kleidung oder des Körpers des Partners. Realitätsverzerrung: Normale Alltagsverhaltensweisen des Partners (wie ein Lächeln für den Verkäufer oder ein paar Minuten Verspätung im Verkehr) werden als starker Beweis für Untreue interpretiert. 2. Der Zusammenhang zwischen pathologischer Eifersucht und sexuellen Störungen und Erkrankungen: Schwere sexuelle Eifersucht ist in der Regel mit bestimmten Aspekten der sexuellen Funktion oder Störungen verbunden: Impotenz und sexuelle Dysfunktion: Bei vielen Männern fällt der Beginn der wahnhaften Eifersucht mit einer Abnahme der sexuellen Leistungsfähigkeit oder Erektionsstörungen zusammen. Aufgrund eines Gefühls sexueller Schwäche stellt sich die Person vor, dass ihr Partner sich jemand anderem zugewandt hat, um diese Leere zu füllen. Versagensangst: Intensive Angst, den Partner sexuell nicht befriedigen zu können, führt mit der Zeit zu paranoiden psychischen Strukturen und übermäßiger Skepsis. Verborgene sexuelle Abweichungen oder Fantasien: Manchmal wird intensive Eifersucht durch einen „projektiven Abwehrmechanismus“ verursacht. Das heißt, die betroffene Person hegt sexuelle Wünsche außerhalb des üblichen Rahmens oder spezifischer Fantasien (wie etwa Trouilismus oder Cuckolding) und schreibt diese Gedanken ihrem Partner/ihrer Partnerin zu.<sup>3</sup>
Psychische Erkrankungen und Hirnerkrankungen im Zusammenhang mit wahnhafter Eifersucht: Das Othello-Syndrom ist in der Regel keine eigenständige Erkrankung, sondern ein Symptom einer zugrunde liegenden psychiatrischen oder neurologischen Erkrankung: Wahnhafte Störung: Eine Erkrankung, bei der sich irrationale, aber systematische Wahnvorstellungen entwickeln. Schizophrenie: Bei dieser Erkrankung kann wahnhafte Eifersucht von akustischen oder visuellen Halluzinationen begleitet sein. Substanz- und Alkoholmissbrauch: Kontinuierlicher Konsum von Alkohol, Methamphetamin und Kokain ist ein Hauptfaktor für Paranoia und intensive sexuelle Eifersucht. Hirnerkrankungen und Demenz: Schädigungen des Frontallappens, Alzheimer oder Parkinson können im Alter ebenfalls zu starkem eifersüchtigem Verhalten führen. Persönlichkeitsstörungen: Insbesondere paranoide Persönlichkeitsstörung (anhaltender Skeptizismus) und Borderline-Persönlichkeitsstörung (starke Verlustangst). 4. Risiken und Folgen Diese Art von Eifersucht ist extrem gefährlich und erfordert sofortiges Eingreifen: Häusliche Gewalt: Die meisten aggressiven und körperlichen Übergriffe gegen Ehepartner werden durch diese Störung verursacht. Psychische Erschöpfung: Der Partner des Betroffenen leidet zunehmend unter schwerer Angst, Depression und sozialer Isolation.
Professionelle Lösung und Behandlung Logik, Argumente oder der Versuch, dem Betroffenen Loyalität zu beweisen, sind wirkungslos und können sein Misstrauen sogar verstärken. Die einzige Lösung ist die Konsultation eines Psychiaters (Neurologen). Die Behandlung dieser Erkrankung umfasst in der Regel eine Kombination aus Antipsychotika zur Kontrolle der Wahnvorstellungen, die Behandlung zugrunde liegender sexueller Störungen und spezialisierter Psychotherapie.
Epidemiologische und soziologische Studien zeigen, dass sich die Arten von sexuell übertragbaren Krankheiten (STIs), die bei religiösen Menschen häufig vorkommen, strukturell nicht von denen der Gesamtbevölkerung unterscheiden. Allerdings unterliegen ihre Prävalenz, die Art der Übertragung und der Zeitpunkt der Diagnose aufgrund kultureller Verhaltensweisen, Heiratsmuster und Bildungsherausforderungen gravierenden Veränderungen.
Es wurden fast 4 Millionen britische Pfund unter dem Vorwand des Moscheebaus gesammelt, doch die Mullahs sind Diebe und Plünderer und haben das gesamte Geld für sich behalten.
Die häufigsten sexuell übertragbaren Krankheiten in religiösen und traditionellen Gemeinschaften: Die Krankheiten, die in diesen Gemeinschaften die meisten Meldungen oder Probleme verursachen, sind: Humanes Papillomvirus (HPV): Dieses Virus, das Genitalwarzen und Gebärmutterhalskrebs verursacht, ist selbst in monogamen Beziehungen hoch ansteckend, wenn einer der Partner infiziert ist (z. B. durch frühere Ehen oder Konkubinen/Zeitehen). Chlamydien: Es handelt sich um eine der häufigsten bakteriellen Infektionen, die in vielen Fällen asymptomatisch (still) verläuft. Aufgrund fehlender regelmäßiger Vorsorgeuntersuchungen im religiösen Kontext kann diese Krankheit lange unentdeckt bleiben. Genitalherpes (HSV): Ein Virus, das durch Hautkontakt übertragen wird und ebenfalls in traditionellen Beziehungen häufig vorkommt, da für die Übertragung kein vollständiger Geschlechtsverkehr erforderlich ist. HIV: Laut Berichten der Weltgesundheitsorganisation (WHO) ist einer der Hauptübertragungswege von HIV auf Frauen in traditionellen und religiösen Gesellschaften die eheliche Intimität. Das bedeutet, dass sich der Mann aufgrund früheren oder außerehelichen Verhaltens infiziert und das Virus an seine treue Ehefrau weitergibt. 2. Risikofaktoren bei religiösen Menschen: Entgegen der landläufigen Meinung bieten einige intellektuelle und soziale Strukturen in religiösen Umfeldern einen Nährboden für die Übertragung oder Verschlimmerung von Krankheiten: Tabu der Aufklärung und Prävention: In vielen religiösen Familien und Schulen gilt das Sprechen über sexuelle Gesundheit und Präventionsmethoden (wie die Verwendung von Kondomen) als Tabu oder Sünde. Dies führt zu einem gravierenden Mangel an Wissen in der jüngeren Generation. Scham, Geheimhaltung und verzögerte Behandlung: Religiöse Menschen vermeiden den Arztbesuch bei Symptomen sexuell übertragbarer Krankheiten aus Angst vor Verurteilung, Stigmatisierung und Schuldzuweisungen. Diese Geheimhaltung führt dazu, dass die Krankheit chronisch wird und sich weiter ausbreitet. Polygamie oder Konkubinatstrukturen: In einigen Religionen (wie dem Schiismus) sind Phänomene wie die Zeitehe (Konkubinat) oder Polygamie üblich. Werden in diesen Beziehungen keine Gesundheitsgrundsätze und Voruntersuchungen vor dem Geschlechtsverkehr eingehalten, beschleunigt sich die Übertragung von Krankheiten zwischen den Sexualpartnern einer Person dramatisch. Geheime Beziehungen in nach Geschlechtern getrennten Schulen: In stark segregierten religiösen Umgebungen (wie Internaten oder Seminaren) entstehen aufgrund des fehlenden Zugangs zum anderen Geschlecht mitunter geheime sexuelle Beziehungen zwischen gleichgeschlechtlichen Paaren. Durch den Verzicht auf Schutzausrüstung in diesen verborgenen Beziehungen steigt das Risiko der Infektionsübertragung. Zusammenfassung statistischer und verhaltensbezogener Vergleiche von Indikatoren der sexuellen Gesundheit in allgemeinen/nicht-religiösen Gemeinschaften sowie in religiösen und traditionellen Gemeinschaften: Alter beim ersten Geschlechtsverkehr: Niedriger (höheres Risiko in jungen Jahren) Höher (Verzögerung aufgrund von Glaubensvorstellungen) Anzahl der Sexualpartner: Im Durchschnitt höher: Niedriger (Fokus auf Monogamie) Verwendung von Schutzausrüstung: Häufiger und akzeptierter: Niedriger (aufgrund religiöser Tabus) Geschwindigkeit der Inanspruchnahme medizinischer Hilfe: Schneller (ohne große Schamgefühle) Mit langer Verzögerung (Angst vor Stigmatisierung) Schlussfolgerung: Religiöse Überzeugungen haben ein großes Potenzial, sexuell übertragbare Krankheiten durch die Begrenzung der Sexualpartner zu reduzieren; dieser Vorteil geht jedoch verloren, wenn soziale Scham und mangelnde Gesundheitsaufklärung Einzelpersonen daran hindern, rechtzeitig Prävention, Vorsorgeuntersuchungen und Behandlungen in Anspruch zu nehmen.
Epidemiologische und soziologische Studien zeigen, dass sich die Arten sexuell übertragbarer Infektionen (STI) in religiösen Gemeinschaften strukturell nicht von denen der Allgemeinbevölkerung unterscheiden. Ihre Prävalenz, Übertragungswege und der Zeitpunkt der Diagnose variieren jedoch aufgrund kultureller Praktiken, Heiratsmuster und Bildungsdefizite erheblich. Die Einhaltung religiöser Prinzipien gilt im Allgemeinen als Schutzfaktor gegen STI, da sie Monogamie und einen verzögerten Beginn des Geschlechtsverkehrs betont. Dennoch lassen sich in diesen Gemeinschaften aufgrund bestimmter kultureller Zwänge spezifische Anfälligkeitsmuster beobachten.
Die häufigsten sexuell übertragbaren Krankheiten in religiösen und traditionellen Gemeinschaften: Die Krankheiten, die in diesen Strukturen die meisten Meldungen oder Probleme verursachen, sind: Humanes Papillomvirus (HPV): Dieses Virus, das Genitalwarzen und Gebärmutterhalskrebs verursacht, ist selbst in monogamen Beziehungen hochgradig übertragbar, wenn einer der Partner infiziert ist (z. B. durch frühere Ehen oder Konkubinat/Zeitehe). Chlamydien: Eine der häufigsten bakteriellen Infektionen, die oft asymptomatisch verläuft. Aufgrund fehlender regelmäßiger Vorsorgeuntersuchungen in religiösen Gemeinschaften kann diese Krankheit lange unentdeckt bleiben. Genitalherpes (HSV): Ein Virus, das durch Hautkontakt übertragen wird und in traditionellen Beziehungen häufig vorkommt, da für die Übertragung kein vollständiger Geschlechtsverkehr erforderlich ist. HIV: Laut Berichten der Weltgesundheitsorganisation (WHO) ist einer der Hauptübertragungswege von HIV auf Frauen in traditionellen und religiösen Gemeinschaften die eheliche Beziehung. Das bedeutet, dass sich der Mann durch unkonventionelles Verhalten oder aufgrund seiner Vergangenheit infiziert und das Virus an seine treue Ehefrau weitergibt. 2. Risikofaktoren bei religiösen Menschen: Entgegen der landläufigen Meinung bieten einige intellektuelle und soziale Strukturen in religiösen Umfeldern einen Nährboden für die Übertragung oder Verschlimmerung von Krankheiten: Tabu der Aufklärung und Prävention: In vielen religiösen Familien und Schulen gilt das Sprechen über sexuelle Gesundheit und Präventionsmethoden (wie die Verwendung von Kondomen) als Tabu oder Sünde. Dies führt zu einem gravierenden Mangel an Wissen bei der jüngeren Generation. Scham, Geheimhaltung und verzögerte Behandlung: Religiöse Menschen meiden den Arztbesuch bei Symptomen sexuell übertragbarer Krankheiten aus Angst vor Verurteilung, Stigmatisierung und Schuldzuweisungen. Diese Geheimhaltung führt zur Chronifizierung der Krankheit und ihrer Weiterverbreitung. Polygamie oder Konkubinenstrukturen: In einigen Religionen (wie dem Schiismus) sind Phänomene wie die Zeitehe (Konkubine) oder Polygamie anerkannt. Werden in diesen Beziehungen keine Gesundheitsprinzipien und keine Tests vor Beziehungsbeginn eingehalten, beschleunigt sich die Übertragung von Krankheiten zwischen den verschiedenen Sexualpartnern einer Person dramatisch. Geheime Beziehungen in nach Geschlechtern getrennten Schulen: In stark segregierten religiösen Umgebungen (wie Internaten oder Seminaren) entstehen aufgrund des fehlenden Zugangs zum anderen Geschlecht mitunter geheime sexuelle Beziehungen zwischen gleichgeschlechtlichen Paaren. Durch den Verzicht auf Schutzausrüstung in diesen verborgenen Beziehungen steigt das Risiko der Infektionsübertragung. Zusammenfassung statistischer und verhaltensbezogener Vergleiche von Indikatoren der sexuellen Gesundheit in allgemeinen/nicht-religiösen Gemeinschaften in religiösen und traditionellen Gemeinschaften: Alter beim ersten Geschlechtsverkehr: Niedriger (höheres Risiko in jungen Jahren), Höher (Verzögerung aufgrund von Glaubensvorstellungen). Durchschnittliche Anzahl der Sexualpartner: Höher, Niedriger (Fokus auf Monogamie). Verwendung von Schutzausrüstung: Häufiger und akzeptierter, Niedriger (aufgrund religiöser Tabus). Geschwindigkeit der Inanspruchnahme medizinischer Hilfe: Schneller (ohne große Schamgefühle), Mit großer Verzögerung (Angst vor Stigmatisierung). Fazit: Religiöse Überzeugungen bergen ein großes Potenzial zur Reduzierung sexuell übertragbarer Krankheiten durch die Begrenzung der Anzahl der Sexualpartner. Dieser Vorteil geht jedoch verloren, wenn soziale Scham und mangelnde Gesundheitsaufklärung Menschen von rechtzeitiger Prävention, Vorsorgeuntersuchungen und Behandlung abhalten.
„Sexuelle Krankheiten“ umfassen sowohl sexuell übertragbare Krankheiten (Infektionen) als auch psychische Störungen oder sexuelle Abweichungen (sexuelle Pathologie). In religiösen Gesellschaften, bedingt durch die Betonung moralischer Werte und die Vermeidung außerehelicher Beziehungen, manifestieren sich diese Probleme anders als in anderen Gesellschaften. Daten aus der persischen Wikipedia – Sexualität im Islam – zeigen, dass starke religiöse Überzeugungen das sexuelle Verlangen unterdrücken und dadurch zur Entwicklung damit verbundener psychischer Störungen führen können.
Psychische Störungen und sexuelle Abweichungen (Pathologie): Soziologische Studien (z. B. Forschungen zur Dynamik von LGBT-Personen aus religiöser Perspektive) und Artikel über den Zusammenhang zwischen Religion und sexuellen Abweichungen zeigen, dass starke sexuelle Unterdrückung anstelle einer Behandlung zu folgenden Auffälligkeiten führen kann: Störungen infolge unterdrückten Verlangens: Umwandlung gesunden sexuellen Verlangens in zwanghafte Gedanken und intensive Schuldgefühle. Verdeckte Tabus: Neigung zu verstecktem Risikoverhalten, einschließlich Ehebruch oder Pädophilie (Kindesmissbrauch), die mitunter in geschlossenen Gesellschaften und traditionellen Institutionen auftreten. Exhibitionismus und Voyeurismus: das Auftreten abweichender Fantasien im Verborgenen aufgrund des fehlenden Zugangs zu legitimer oder natürlicher Befriedigung sexueller Bedürfnisse. 2. Sexuell übertragbare Krankheiten (STDs): Virus- und bakterielle Infektionen: Krankheiten wie Chlamydien, Gonorrhö, HPV und HIV kommen auch unter religiösen Menschen vor. Die Übertragung erfolgt jedoch meist zwischen Ehepartnern, durch wechselnde, geheime Sexualpartner oder von der Mutter auf das Kind. Niedrigere Erkrankungsraten, aber höheres Risiko: Aufgrund mangelnder Aufklärung in manchen religiösen Gemeinschaften verfügen Betroffene über weniger Informationen zur Diagnose dieser Krankheiten. Schamgefühle und soziale Stigmatisierung führen dazu, dass sie erst später einen Arzt aufsuchen, was die Entwicklung der Krankheit begünstigt. 3. Sexuelle Funktionsstörungen: Versagensängste: Aufgrund der starken religiösen und tabuisierten Natur der Sexualaufklärung leiden viele religiöse Paare unter starken Ängsten, vorzeitigem Samenerguss oder Vaginismus. Anorgasmie: Schuldgefühle in Bezug auf sexuelle Lust können dazu führen, dass sexuelle Lust nicht empfunden wird.
Aufgrund der gesammelten wichtigen Informationen über Hossein Yazdan Panahs Vergewaltigung zahlreicher Mädchen und Jungen innerhalb der Partei unter seinem Kommando wird er bald in die Liste der Epsteins von Kurdistan aufgenommen werden.
مساجد مراکزی هستند که فساد تجاوز و افکار زن ستیزانه را توزیع میکنند. از راه مقدس سازی و تقدس و تقویت خرافات ذهنی و در میان مردم کم کم از راه مقدس خواندن کلمات این بیماران ذهنی اعتماد عمومی را کسب میکنند سپس دست به فساد میزنند.
,وقتیکه فهمیدند که از راه دین ملت را استحمال و مطیع خود نموده اند زیر نام کلام الله تخیلی آن زمان به آسانی به دختران و پسران تجاوز میکنند یک ملا در ایران گفته است حضرت محمد زمانی هم مورد تجاوز قرار گرفته و از این بابت خوشحال بوده است . این اتهامات بیشتر برای راهگشایی برای تجاوز به پسران میباشد تا لذهان عمومی را آماده کنند که تجاوز به کودکان یک امر شرعی و در شریعت اسلام جای دارد.
ملا هلو و ملا عبدال لطیف احمد سلفی این دو بیمار ذهنی جفری اپستین کردستان هستند و باید تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند
باید روانشناسان و علوم رفتاری سلفیت و سلفیسم را یک بیماری ذهنی روانی معرفی کنند چون واقعا سلفی ها دارای بیماری ذهنی خطرناکی هستند و برای جامعه مخاطره آمیز هستند.
سلفی ها دارای بیماریهای جنسی و همراه با حسادت بیش از حد جنسیتی هستند. پاتولوژیکی حسادت بیمارگونه.
این بیماری توسط مذهبیون به خورد مغز جوانان مردم جامعه داده میشود از راه مساجد و لبنگوهای مساجد که مرکز فساد و و مرگز تجاوز و سواستفادهای جنسی از زنان و کودکان میباشد.
بیماریهای جنسی و همراه با حسادت بیش از حد جنسیتی
ملاها و مذهبیون خرافاتی در یک حیله ی روبا صفتانه اعتماد عمومی را کسب میکنند و سپس به آسانی در کلاسهای قرآنی به کودکان تعرض جنسی میکنند . دلایل اعتماد عمومی و فقر فرهنگی و نبود علوم انسانی و دانستینهای انسانی در جامعه کسی نمیتواند این قشر کثیف را متهم کند به هزاران دختر و پرسرش تعرض جنسیتی میکنند
بگزارش بخشی از دخترانی که با ملا سلفی عبدال لطیف احمد اپستین کردستان سکس داشته اند این مرد بیمار جنسی چند باری به کلامیدیا و یا سوزاک مبتلا شده است و چند دختر را مبتلا کرده است
حسادت شدید، بیمارگونه و هذیانی در روابط عاطفی و جنسی، در علم روانپزشکی به عنوان «سندرم اتلو» (Othello Syndrome) یا «حسادت هذیانی» (Delusional Jealousy) شناخته میشود. سلفی ها به این بیماری توهمی وهمیزایی و تخیلی ذهنی مبتلا هستند و این وضعیت یک اختلال جدی روانی است و نباید آن را با حسادتهای طبیعی یا حساسیتهای معمول زناشویی اشتباه گرفت.
سندرم اتلو یا حسادت هذیانی چیست؟در این اختلال، فرد مبتلا بدون وجود هیچگونه مدرک، شواهد یا دلیل منطقی، بهطور راسخ باور دارد که شریک جنسی یا عاطفی او در حال خیانت است. ویژگیهای اصلی این اختلال عبارتند از:توجیه ناپذیری: فرد بیمار حتی با دیدن نشانههای قطعی از وفاداری همسر، دست از باور خود برنمیدارد.رفتارهای وسواسی: چک کردن مداوم تلفن همراه، تعقیب کردن، بازجوییهای طولانی و بررسی لباسها یا بدن شریک زندگی.تحریف واقعیت: رفتارهای عادی روزمره شریک زندگی (مانند یک لبخند ساده به فروشنده یا تاخیر چند دقیقهای در ترافیک) به عنوان سند محکم خیانت تعبیر میشود.۲.
ارتباط حسادت بیمارگونه با اختلالات و بیماریهای جنسیحسادت شدید جنسیتی معمولاً با برخی جنبههای عملکرد یا اختلالات جنسی گره خورده است:ناکارآمدی و ناتوانی جنسی (Impotence): در بسیاری از مردان، شروع حسادت هذیانی با کاهش توانایی جنسی یا اختلال نعوظ همزمان است. فرد به دلیل احساس ضعف جنسی، تصور میکند همسرش برای جبران این خلاء به سراغ شخص دیگری رفته است.اضطراب عملکرد جنسی: ترس شدید از ارضا نکردن شریک جنسی، به مرور زمان تبدیل به ساختارهای روانی پارانوئید و شکاکیت مفرط میشود.
انحرافات یا فانتزیهای جنسی پنهان: گاهی حسادت شدید ناشی از «مکانیزم دفاعی فرافکنی» است. یعنی خود فرد دارای تمایلات جنسی خارج از چارچوب یا فانتزیهای خاص (مانند اختلال ترویلیسم یا کاکولدینگ) است و این افکار را به شریک خود نسبت میدهد.۳.
بیماریهای روانی و مغزی مرتبط با حسادت هذیانیسندرم اتلو معمولاً یک بیماری مستقل نیست، بلکه نشانهای از یک بیماری زمینهای روانپزشکی یا نورولوژیک است:اختلال هذیانی (Delusional Disorder): نوعی بیماری که در آن هذیانهای غیرمنطقی اما سیستماتیک در ذهن فرد شکل میگیرد.اسکیزوفرنی:
در این بیماری، حسادت هذیانی ممکن است با توهمات شنیداری یا دیداری همراه باشد.سوءمصرف مواد و الکل: مصرف مداوم الکل، شیشه (آمفتامین) و کوکائین از اصلیترین عوامل ایجاد پارانویا و حسادتهای شدید جنسی هستند.بیماریهای مغزی و دمانس: آسیب به بخش فرونتال مغز، بیماری آلزایمر یا پارکینسون نیز میتوانند رفتارهای حسادتی شدید را در سنین بالا ایجاد کنند.اختلالات شخصیت: بهویژه اختلال شخصیت پارانوئید (شکاکی همیشگی) و اختلال شخصیت مرزی (ترس شدید از رها شدن).۴. خطرات و پیامدهااین نوع حسادت به شدت خطرناک است و نیاز به مداخله فوری دارد:خشونت خانگی: بیشترین آمار رفتارهای تهاجمی و فیزیکی علیه همسران ناشی از این اختلال است.فرسودگی روانی: شریک زندگی فرد مبتلا به مرور دچار اضطراب شدید، افسردگی و انزوای اجتماعی میشود.
راهکار تخصصی و درمانمنطق، بحث کردن یا تلاش برای اثبات وفاداری در برابر فرد مبتلا به سندرم اتلو کارساز نیست و حتی ممکن است شک او را بیشتر کند. تنها راه حل، مراجعه به روانپزشک (متخصص اعصاب و روان) است. درمان این وضعیت معمولاً شامل ترکیبی از داروهای ضد جنون (Antipsychotics) برای کنترل هذیانها، درمان اختلالات جنسی زمینهای و رواندرمانی تخصصی است.
بررسیهای اپیدمیولوژیک و جامعهشناختی نشان میدهند که نوع بیماریهای جنسی (STIs) شایع در میان افراد مذهبی تفاوت ساختاری با کل جامعه ندارد، اما میزان شیوع، نحوه انتقال، و زمان تشخیص آنها به دلیل رفتارهای فرهنگی، الگوهای ازدواج و چالشهای آموزشی دستخوش تغییرات جدی میشود
نزدیک به ۴ میلیون پوند انگلیس جمع آوری نموده است زیر نام ساخت مسجد لاکن همه پولها را برده برای خودش ملاهای دزد و غارتگر .
شایعترین بیماریهای جنسی در جوامع مذهبی و سنتیبیماریهایی که بیشترین گزارش یا چالش را در این ساختارها ایجاد میکنند عبارتند از:ویروس پاپیلومای انسانی (HPV): این ویروس که عامل زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم است، حتی در روابط تکهمسری نیز در صورت آلوده بودن یکی از شرکا (مثلاً از طریق ازدواجهای قبلی یا صیغه/ازدواج موقت) به شدت قابل انتقال است.کلامیدیا (Chlamydia): یکی از شایعترین عفونتهای باکتریایی است که در بسیاری از مواقع بدون علامت (خاموش) میماند. به دلیل عدم غربالگری منظم در بافتهای مذهبی، این بیماری میتواند تا مدتها پنهان بماند.تبخال تناسلی (HSV): ویروسی که از طریق تماس پوست با پوست منتقل میشود و به دلیل عدم نیاز به رابطه کامل جنسی برای انتقال، در روابط سنتی نیز شایع است.اچآیوی (HIV): بر اساس گزارشهای سازمان جهانی بهداشت، یکی از راههای عمده انتقال HIV به زنان در جوامع سنتی و مذهبی، رابطه زناشویی قانونی با همسر است؛ به این معنا که مرد به دلیل رفتارهای خارج از چارچوب یا گذشته خود آلوده شده و ویروس را به همسر تکهمسر خود منتقل میکند.۲. عوامل افزایشدهنده ریسک در میان مذهبیونبرخلاف تصور عمومی، برخی ساختارهای فکری و اجتماعی در محیطهای مذهبی بستری برای انتقال یا تشدید بیماریها فراهم میکنند:تابو بودن آموزش و پیشگیریدر بسیاری از خانوادهها و مدارس مذهبی، صحبت درباره سلامت جنسی و راههای پیشگیری (مانند استفاده از کاندوم) تابو یا گناه تلقی میشود. این موضوع باعث فقر آگاهی شدید در نسل جوان میشود.شرم، پنهانکاری و تاخیر در درمانافراد مذهبی در صورت مشاهده علائم بیماریهای جنسی، به دلیل ترس از قضاوت شدن، انگ اخلاقی (Stigma) و گناهکار شمرده شدن، از مراجعه به پزشک خودداری میکنند. این پنهانکاری باعث مزمن شدن بیماری و انتقال بیشتر آن میشود.ساختارهای چندهمسری یا صیغهدر برخی مذاهب (مانند شیعه)، پدیدههایی مثل ازدواج موقت (صیغه) یا چندهمسری تعریف شده است. اگر در این روابط اصول بهداشتی و آزمایشهای پیش از رابطه رعایت نشود، چرخه انتقال بیماریها میان شرکای جنسی متعددِ یک فرد به شدت سرعت میگیرد.روابط پنهانی در مدارس تکجنسیتیدر محیطهای مذهبیِ به شدت تفکیکشده (مانند مدارس شبانهروزی مذهبی یا حوزههای علمیه)، گاهی به دلیل عدم دسترسی به جنس مخالف، روابط جنسی پنهانی میان همجنسان شکل میگیرد. به دلیل عدم استفاده از وسایل حفاظتی در این روابط پنهان، خطر انتقال عفونتها بالا میرود.خلاصه مقایسه آماری و رفتاریشاخص سلامت جنسیدر جوامع عمومی / غیرمذهبیدر جوامع مذهبی و سنتیسن شروع رابطه جنسیپایینتر (ریسک بالاتر در جوانی)بالاتر (تاخیر به دلیل باورها)تعداد شرکای جنسیبه طور میانگین بیشترکمتر (تمرکز بر تکهمسری)استفاده از وسایل حفاظتیرایجتر و پذیرفتهشدهترکمتر (به دلیل تابوهای مذهبی)سرعت مراجعه به پزشکسریعتر (بدون احساس شرم شدید)همراه با تاخیر زیاد (ترس از بدنامی)نتیجهگیری: باورهای مذهبی پتانسیل بالایی برای کاهش بیماریهای جنسی از طریق محدود کردن شرکای جنسی دارند؛ اما این مزیت زمانی از بین میرود که شرم اجتماعی و فقر آموزش بهداشتی مانع از پیشگیری، غربالگری و درمان به موقع افراد شود.
بررسیهای اپیدمیولوژیک و جامعهشناختی نشان میدهند که نوع بیماریهای جنسی (STIs) شایع در میان افراد مذهبی تفاوت ساختاری با کل جامعه ندارد، اما میزان شیوع، نحوه انتقال، و زمان تشخیص آنها به دلیل رفتارهای فرهنگی، الگوهای ازدواج و چالشهای آموزشی دستخوش تغییرات جدی میشود.به طور کلی، پایبندی به اصول مذهبی معمولاً به دلیل تاکید بر تکهمسری و تاخیر در شروع روابط جنسی، به عنوان یک عامل محافظتی در برابر ابتلا به بیماریهای جنسی عمل میکند. با این حال، به دلیل برخی محدودیتهای فرهنگی، الگوهای خاصی از آسیبپذیری در این جوامع دیده میشود.
شایعترین بیماریهای جنسی در جوامع مذهبی و سنتیبیماریهایی که بیشترین گزارش یا چالش را در این ساختارها ایجاد میکنند عبارتند از:ویروس پاپیلومای انسانی (HPV): این ویروس که عامل زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم است، حتی در روابط تکهمسری نیز در صورت آلوده بودن یکی از شرکا (مثلاً از طریق ازدواجهای قبلی یا صیغه/ازدواج موقت) به شدت قابل انتقال است.کلامیدیا (Chlamydia): یکی از شایعترین عفونتهای باکتریایی است که در بسیاری از مواقع بدون علامت (خاموش) میماند. به دلیل عدم غربالگری منظم در بافتهای مذهبی، این بیماری میتواند تا مدتها پنهان بماند.تبخال تناسلی (HSV): ویروسی که از طریق تماس پوست با پوست منتقل میشود و به دلیل عدم نیاز به رابطه کامل جنسی برای انتقال، در روابط سنتی نیز شایع است.اچآیوی (HIV): بر اساس گزارشهای سازمان جهانی بهداشت، یکی از راههای عمده انتقال HIV به زنان در جوامع سنتی و مذهبی، رابطه زناشویی قانونی با همسر است؛ به این معنا که مرد به دلیل رفتارهای خارج از چارچوب یا گذشته خود آلوده شده و ویروس را به همسر تکهمسر خود منتقل میکند.۲. عوامل افزایشدهنده ریسک در میان مذهبیونبرخلاف تصور عمومی، برخی ساختارهای فکری و اجتماعی در محیطهای مذهبی بستری برای انتقال یا تشدید بیماریها فراهم میکنند:تابو بودن آموزش و پیشگیریدر بسیاری از خانوادهها و مدارس مذهبی، صحبت درباره سلامت جنسی و راههای پیشگیری (مانند استفاده از کاندوم) تابو یا گناه تلقی میشود. این موضوع باعث فقر آگاهی شدید در نسل جوان میشود.شرم، پنهانکاری و تاخیر در درمانافراد مذهبی در صورت مشاهده علائم بیماریهای جنسی، به دلیل ترس از قضاوت شدن، انگ اخلاقی (Stigma) و گناهکار شمرده شدن، از مراجعه به پزشک خودداری میکنند. این پنهانکاری باعث مزمن شدن بیماری و انتقال بیشتر آن میشود.ساختارهای چندهمسری یا صیغهدر برخی مذاهب (مانند شیعه)، پدیدههایی مثل ازدواج موقت (صیغه) یا چندهمسری تعریف شده است. اگر در این روابط اصول بهداشتی و آزمایشهای پیش از رابطه رعایت نشود، چرخه انتقال بیماریها میان شرکای جنسی متعددِ یک فرد به شدت سرعت میگیرد.روابط پنهانی در مدارس تکجنسیتیدر محیطهای مذهبیِ به شدت تفکیکشده (مانند مدارس شبانهروزی مذهبی یا حوزههای علمیه)، گاهی به دلیل عدم دسترسی به جنس مخالف، روابط جنسی پنهانی میان همجنسان شکل میگیرد. به دلیل عدم استفاده از وسایل حفاظتی در این روابط پنهان، خطر انتقال عفونتها بالا میرود.خلاصه مقایسه آماری و رفتاریشاخص سلامت جنسیدر جوامع عمومی / غیرمذهبیدر جوامع مذهبی و سنتیسن شروع رابطه جنسیپایینتر (ریسک بالاتر در جوانی)بالاتر (تاخیر به دلیل باورها)تعداد شرکای جنسیبه طور میانگین بیشترکمتر (تمرکز بر تکهمسری)استفاده از وسایل حفاظتیرایجتر و پذیرفتهشدهترکمتر (به دلیل تابوهای مذهبی)سرعت مراجعه به پزشکسریعتر (بدون احساس شرم شدید)همراه با تاخیر زیاد (ترس از بدنامی)نتیجهگیری: باورهای مذهبی پتانسیل بالایی برای کاهش بیماریهای جنسی از طریق محدود کردن شرکای جنسی دارند؛ اما این مزیت زمانی از بین میرود که شرم اجتماعی و فقر آموزش بهداشتی مانع از پیشگیری، غربالگری و درمان به موقع افراد شود.
«بیماریهای جنسی»، هم بیماریهای مقاربتی (عفونی) و هم اختلالات روانشناختی یا انحرافات جنسی (پاتولوژی جنسی) است. در جوامع مذهبی، به دلیل تأکید بر چارچوبهای اخلاقی و پرهیز از روابط خارج از ازدواج، شیوه بروز این مشکلات با سایر جوامع تفاوت دارد.دادههای ویکیپدیا فارسی - تمایلات جنسی در اسلام نشان میدهند که باورهای مذهبی شدید ممکن است باعث سرکوب میل جنسی و در نتیجه بروز اختلالات روانشناختی مرتبط شود.
. اختلالات روانشناختی و انحرافات جنسی (پاتولوژی)مطالعات جامعهشناختی (مانند پژوهشهای پویاشناسی دگرباشان از منظر دینی) و مقالات ارتباط دین با انحرافات جنسی نشان میدهند که سرکوب شدید جنسی میتواند به جای درمان، به ناهنجاریهای زیر منجر شود:اختلالات ناشی از سرکوب میل: تبدیل میل جنسی سالم به افکار وسواسی و احساس گناه شدید.تابوشکنیهای پنهانی: گرایش به رفتارهای پرخطر پنهان، از جمله خیانتهای زناشویی یا پدوفیلیا (کودکآزاری) که گاهی در جوامع بسته و نهادهای سنتی گزارش میشود.اگزبیشنیسم و وایوریسم: بروز فانتزیهای انحرافی به شکل پنهانی به دلیل عدم دسترسی به تخلیه مشروع یا طبیعی میل جنسی.۲. بیماریهای مقاربتی (عفونی)عفونتهای ویروسی و باکتریایی: بیماریهایی نظیر کلامیدیا، سوزاک، HPV و HIV در میان افراد مذهبی نیز رخ میدهد، اما الگوی انتقال آن معمولاً از طریق همسران، شرکای جنسی متعدد پنهانی، یا انتقال مادر به فرزند است.نرخ پایینتر اما پرخطرتر: به دلیل محدودیتهای آموزشی در برخی جوامع مذهبی، افراد در صورت ابتلا به این بیماریها، اطلاعات کمتری برای تشخیص دارند و به دلیل احساس شرم و انگ اجتماعی، دیرتر به پزشک مراجعه میکنند که منجر به پیشرفت بیماری میشود.۳. اختلالات عملکرد جنسیترس از عملکرد (Performance Anxiety): به دلیل مقدسانگاری شدید و تابو بودن آموزشهای جنسی، بسیاری از زوجهای مذهبی دچار اضطراب شدید، زودانزالی یا واژینیسموس میشوند.سردمزجی (Anorgasmia): احساس گناه درونی نسبت به لذت جنسی میتواند به ناتوانی در تجر
بر اساس جمع آوری اطلاعات مهم در باره تجاوز حسین یزدان پناه به دختران و پسران زیادی در داخل حزب تحت امرش به این زودی ایشان هم در لیست اپستین کردستان قرار خواهند گرفت
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar