Does Israel really intend to help the Kurds, or is it merely using them as a tool to counter Erdoğan and the Iranian regime?
Veysi Dagh, a researcher specializing in the Kurdish issue in the Middle East and a member of the Kurdish Forum at Tel Aviv University’s Moshe Dayan Center, has called on Benjamin Netanyahu to transform Gideon Sa’ar’s stance—which characterizes the relationship between Kurds and Jews as strategic—into a lasting policy.
In his view, Israel must demonstrate that it does not regard Kurdish aspirations in the Middle East merely as a tool for exerting rhetorical pressure on Iran and Turkey, but is instead prepared to build long-term trust based on this relationship.
Dagh articulated this request in an op-ed published on September 29 in the *Jerusalem Post*.
The piece begins by referencing the message sent by Israeli Foreign Minister Gideon Sa’ar to the inaugural Kurdish-Jewish conference held in London on September 6.
According to Dagh, Sa’ar’s message addressed both the historical and current status of the Kurds in the Middle East and characterized the relationship between Kurds and Jews as strategic.
The author believes the significance of Sa’ar’s remarks lies precisely in this latter point: Israel has moved beyond mere expressions of sympathy for the Kurds to address the political nature of the relationship between the two sides.
However, Dagh emphasizes that the Foreign Minister’s stance alone is insufficient to build trust. He calls on Netanyahu—as the head of government and the ultimate authority within the executive branch—to explicitly endorse this perspective and institutionalize it within Israeli policy.
He writes that only in this way can the era in which Kurdish aspirations were viewed through the prism of rivalry with Ankara and Tehran be left behind.
To elaborate on his perspective, Dagh turns to history. He links the connection between Kurds and Jews to the Assyrian exile—specifically the forced relocation of Jews to northern Mesopotamia (an area now part of modern-day Kurdistan) around 720 BCE.
According to him, this period coincides with the beginning of the Kurdish calendar around 650 BCE. The author concludes from this account that the relationship between the two communities is not merely a product of contemporary political developments but is rooted in their history and collective memory.
Read the rest of the report on the Arna News website.
ئایا بەڕاستی ئیسرائیل دەیەوێت هاوکاری کورد بکات، یان تەنها وەک ئامرازێک بۆ ڕووبەڕووبوونەوەی ئەردۆغان و ڕژێمی ئێران بەکاریان دەهێنن؟
ڤیسی داغ، لێکۆڵەر لە پرسی کورد لە ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست و کۆڕبەندی کورد لە سەنتەری موشێ دایان لە زانکۆی تەلئەبیب، داوای لە بنیامین ناتانیاهۆ کرد هەڵوێستی گیدۆن ساعر سەبارەت بە سروشتی ستراتیژی پەیوەندی کورد و جولەکە بکاتە سیاسەتێکی بەردەوام.
لە ڕوانگەی ئەوەوە، ئیسرائیل دەبێ ئەوە نیشان بدات کە داخوازییەکانی کورد لە ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست تەنیا وەک ئامرازێک بۆ گوشاری زارەکی بۆ سەر ئێران و تورکیا نابینێت و ئامادەیە متمانەی درێژخایەن لەسەر بنەمای ئەم پەیوەندییە دروست بکات.
داغ ئەم داوایەی لە یاداشتێکدا کردووە کە لە بەشی بۆچوونی ڕۆژنامەی ئۆرشەلیم پۆست لە ٢٩ی ئەیلولدا بڵاوکراوەتەوە.
خاڵی دەستپێکی یاداشتەکە پەیامی گیدۆن ساعر وەزیری دەرەوەی ئیسرائیلە بۆ یەکەمین کۆنفرانسی کورد-جوولەکە لە لەندەن لە ٦ی ئەیلول.
بە گوتەی داغ، لەم پەیامەدا، ساعر ئاماژەی بە هەردوو دۆخی مێژوویی و ئێستای کورد لە ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست کردووە و پەیوەندیی کورد و جوولەکەشی بە ستراتیجی زانیوە.
نووسەر پێی وایە گرنگی قسەکانی لەم هەنگاوە دووەمدایە: ئیسرائیل لە دەربڕینی هاوسۆزی بۆ کورد تێپەڕیوە و باسی لە سروشتی سیاسی پەیوەندی نێوان هەردوولا کردووە.
بەڵام داغ جەخت لەوە دەکاتەوە کە تەنیا هەڵوێستی وەزیری دەرەوە بەس نییە بۆ دروستکردنی متمانە. ئەو دەیەوێت نەتانیاهۆ وەک سەرۆکی دەوڵەت و دەسەڵاتی کۆتایی لە دەسەڵاتی جێبەجێکردنی وڵاتەکەدا، بە ڕوونی ئەم بۆچوونە پشتڕاست بکاتەوە و لە سیاسەتی ئیسرائیلدا بە دامەزراوەیی بکات.
بە گوتەی ئەو، تەنیا ئەو کاتە دەتوانین لەو قۆناغە تێپەڕێنین کە داواکارییەکانی کورد لە کێبڕکێی ئەنقەرە و تاراندا بوون.
داغ بۆ ڕوونکردنەوەی بۆچوونەکەی ڕوو لە مێژوو دەکات. ئەو پەیوەندی نێوان کورد و جولەکەکان دەبەستێتەوە بە دەربەدەریی ئاشووری جولەکەکان بۆ باکوری میزۆپۆتامیا لە دەوروبەری ساڵی ٧٢٠ پێش زایین کە ئێستا بەشێکە لە کوردستانی ئەمڕۆ.
بە وتەی ئەو، ئەم قۆناغە هاوکاتە لەگەڵ سەرەتای ساڵنامەی کوردی لە دەوروبەری ساڵی ٦٥٠ پێش زایین. نووسەر لەم گێڕانەوەیە بەو ئەنجامە دەگات کە پەیوەندی نێوان ئەو دوو کۆمەڵگایە تەنیا بەرهەمی پێشهاتە سیاسییەکانی ئەمڕۆ نییە، بەڵکو ڕەگ و ڕیشەی لە مێژوو و یادەوەریی بەکۆمەڵیاندا هەیە.
بەردەوامی ڕاپۆرتەکە لە ماڵپەڕی ئارێنا نیوز بخوێنەرەوە.
Ma Îsraîl bi rastî dixwaze alîkariya Kurdan bike, an jî ew tenê wan wekî amrazek bikar tîne da ku bi Erdogan û rejîma Îranê re rûbirû bibe?
Veisi Dagh, lêkolînerê li ser pirsgirêka Kurd li Rojhilata Navîn û Foruma Kurd li Navenda Moshe Dayan a Zanîngeha Tel Aviv, bang li Benjamin Netanyahu kir ku helwesta Gideon Sa'ar li ser xwezaya stratejîk a têkiliya Kurd-Cihûyan veguherîne siyasetek domdar.
Li gorî wî, divê Îsraîl nîşan bide ku ew daxwazên Kurdan li Rojhilata Navîn tenê wekî rêbazek ji bo zexta devkî li ser Îran û Tirkiyeyê nabîne, û ew amade ye ku li ser bingeha vê têkiliyê baweriya demdirêj ava bike.
Dagh ev daxwaz di notekê de ku di beşa Raya Jerusalem Post de di 29ê Îlonê de hatiye weşandin kir.
Xala destpêkê ya notê peyama Wezîrê Derve yê Îsraîlê Gideon Sa'ar e ji bo konferansa yekem a Kurd-Cihûyan li Londonê di 6ê Îlonê de.
Li gorî Dagh, di vê peyamê de, Sa'ar behsa rewşa dîrokî û niha ya Kurdan li Rojhilata Navîn kiriye û têkiliya Kurd-Cihûyan wekî stratejîk dihesibîne.
Nivîskar bawer dike ku girîngiya gotinên wî di vê gava duyemîn de ye: Îsraîl ji îfadekirina hevxemiyê ji bo Kurdan wêdetir çûye û li ser xwezaya siyasî ya têkiliya di navbera her du aliyan de axiviye.
Lêbelê, Dagh tekez dike ku tenê pozîsyona wezîrê derve ji bo avakirina baweriyê têrê nake. Ew dixwaze ku Netanyahu, wekî serokê dewletê û desthilatdariya dawîn di şaxa rêveberiyê ya welêt de, vê nêrînê bi eşkere piştrast bike û di siyaseta Îsraîlê de saz bike.
Li gorî wî, tenê wê demê em dikarin ji serdema ku daxwazên Kurdan bi Enqere û Tehranê re di pêşbaziyê de bûn derbas bibin.
Dagh ji bo ravekirina nêrîna xwe berê xwe dide dîrokê. Ew girêdana di navbera Kurd û Cihûyan de bi sirgûnkirina Aşûrî ya Cihûyan ber bi bakurê Mezopotamyayê ve li dora 720 BZ, ku niha beşek ji Kurdistana roja îroyîn e, girêdide.
Li gorî wî, ev serdem bi destpêka salnameya Kurdî ya li dora 650 BZ re hevdem e. Nivîskar ji vê vegotinê encam dide ku têkiliya di navbera her du civakan de ne tenê berhema pêşkeftinên siyasî yên îroyîn e, lê di dîrok û bîra wan a kolektîf de kok digire.
Beşa mayî ya raporê li ser malpera Arena News bixwînin.

Inga kommentarer:
Skicka en kommentar