In fact, the Lebanese Hezbollah group is a destructive group and, above all, an enemy of its own people. War destroys social morality.

 

#war_is_crazy_war_is_anti_humanity

 In fact, the Lebanese Hezbollah group is a destructive group and, above all, an enemy of its own people. War destroys social morality.The best solution is a lasting peace between Israel and Lebanese groups and even Iran.

 

 

Everyone should understand this.

 War causes serious harm to people. Destruction, displacement, and poverty. The high cost of food and medicine destroy ordinary people.
War causes serious harm only to ordinary people.
Wars cause the greatest and most severe harm to civilians and ordinary people, but their devastating effects go far beyond and destroy all the structures of a society.
Human and social harm. Killing of civilians: Children, women, and the elderly die in attacks.
Forced displacement: Millions of people become homeless and the refugee crisis. Psychological collapse:
Widespread depression, anxiety, and generational trauma. Destruction of infrastructure and the economy. The collapse of services: the destruction of hospitals, schools, water and electricity networks. Extreme poverty: Job losses, rampant inflation, and famine.
Development stagnation: the waste of national budgets on military weapons. Environmental and historical damage. Land pollution:
The destruction of soil and water resources by chemicals and explosives. Identity destruction: the destruction of antiquities, museums and cultural heritage. To better understand the dimensions of this issue, we can focus on a specific section. Which one would you like to explore more? The psychological consequences of war on children? The long-term effects on the economy and poverty? How to rebuild critical infrastructure after a crisis?
War is the most foolish form of diplomacy.
This view has been put forward by many thinkers and political leaders in different eras. From this perspective, war represents the failure of diplomacy; that is, when dialogue, negotiation and political solutions have failed to resolve differences and the parties have resorted to violence.
However, some argue that in situations such as defending against aggression or preventing humanitarian catastrophes, war may be the last remaining option. For this reason, in international relations, diplomacy is usually considered the main tool for resolving disputes, and war is the most costly and destructive way. In short: Diplomacy is an attempt to resolve disputes without violence, while war usually carries very heavy human, economic, and social costs.

 The best solution is a lasting peace between Israel and the Lebanese groups and even Iran.
Hostilities do not benefit any group or political spectrum. War destroys human morality, destroys social consciousness and destroys everything.
If the goal is a lasting peace between Israel, the Lebanese groups and Iran, most international relations experts believe that there is no single solution, but a set of measures are needed:
A lasting ceasefire and respect for civilians
Reducing violence and preventing human casualties are prerequisites for any political dialogue.
Direct or indirect negotiations
Even bitter enemies usually eventually reach an agreement through diplomatic channels. The dialogue can be about border security, reducing tensions and resolving disputes.
Mutual security guarantees
All parties must feel that their security is not threatened. Without this feeling, agreements usually do not last.
The role of international mediators
Organizations such as the United Nations or mediating countries can help implement and monitor agreements.
Economic and humanitarian cooperation
Experience in many parts of the world has shown that increased economic, trade, and cultural cooperation can reduce the incentive to conflict.
Acceptance of the right to life and dignity of all people in the region
Sustainable peace usually occurs when all parties recognize each other’s rights, security, and human dignity.

Ultimately, lasting peace usually results not from a complete victory for one side, but from an agreement that all parties consider better than continuing the war.

 Muhammad, the leader of Muslims, has called in Surah Al-Isra and verse 5 to destroy Christians and Jews, and in particular, the destruction of Jews is specifically mentioned in this verse. Now, a servant of God 1400 years ago said something that you cannot destroy the country and destroy yourself because of what someone said. Who knows if he was a mentally and spiritually healthy person?

by samuel 

لە ڕاستیدا گرووپی حیزبوڵڵای لوبنان گرووپێکی وێرانکەر و لە سەرووی هەمووشیانەوە دوژمنی گەلی خۆیەتی. پێویستە هەموو کەسێک لەم بابەتە تێبگات. شەڕ زیانی گەورە بە مرۆڤ دەگەیەنێت. وێرانکاری، ئاوارەبوون، هەژاری، گرانی نرخ، نەبوونی خۆراک و دەرمان دەبێتە هۆی لەناوچوونی خەڵکی ئاسایی.
شەڕ ئەخلاقی کۆمەڵایەتی لەناو دەبات.
شەڕ تەنها بۆ خەڵکی ئاسایی زیانی گەورە دەگەیەنێت.
شەڕەکان گەورەترین و قورسترین زیان بە خەڵکی سڤیل و خەڵکی ئاسایی دەگەیەنن، بەڵام کاریگەرییە تێکدەرەکانیان زۆر لەوە زیاترە و هەموو پێکهاتەکانی کۆمەڵگایەک تێکدەدەن.
زیانی مرۆیی و کۆمەڵایەتی کوشتنی خەڵکی سڤیل: لەدەستدانی گیانی منداڵ و ژن و بەساڵاچووان لە هێرشەکاندا.
ئاوارەبوونی زۆرەملێ: ئاوارەبوونی ملیۆنان کەس و قەیرانی پەنابەران. داڕمانی دەروونی:
خەمۆکی و دڵەڕاوکێ و زەبر و زەنگی نەوەکانی بەربڵاو. لەناوبردنی ژێرخانی ئابووری و ئابووری. لەناوبردنی خزمەتگوزارییەکان: لەناوبردنی نەخۆشخانە و قوتابخانە و تۆڕەکانی ئاو و کارەبا. هەژاری لە ڕادەبەدەر: لەدەستدانی هەلی کار و هەڵاوسانی بەربڵاو و برسێتی.
وەستانی گەشەپێدان: بەفیڕۆدانی بودجەی نیشتمانی لەسەر کڕینی چەکی سەربازی. زیانەکانی ژینگە و مێژوویی. پیسبوونی زەوی: ١.
لەناوبردنی خاک و سەرچاوەکانی ئاو بە ماددەی کیمیایی و تەقەمەنی. سڕینەوەی شوناس: لەناوبردنی شوێنەوار و مۆزەخانە و میراتی کولتووری کۆن. بۆ ئەوەی باشتر لە ڕەهەندەکانی ئەم بابەتە تێبگەین، دەتوانین سەرنج بخەینە سەر بەشێکی دیاریکراو. حەز دەکەیت زیاتر بەدوای کامیاندا بگەڕێیت؟ دەرئەنجامە دەروونییەکانی شەڕ لەسەر منداڵان؟ کاریگەرییە درێژخایەنەکانی لەسەر ئابووری و هەژاری؟ چۆن ژێرخانی گرنگ دوای قەیرانێک ئاوەدان بکەینەوە؟
شەڕ گەمژەترین شێوازی دیپلۆماسییە.
ئەم بۆچوونە لەلایەن زۆرێک لە بیرمەندان و سەرکردە سیاسییەکان لە سەردەمی جیاوازدا خراوەتەڕوو. لەم ڕوانگەیەوە شەڕ نوێنەرایەتی شکستی دیپلۆماسی دەکات؛ واتە کاتێک دیالۆگ و دانوستان و چارەسەری سیاسی نەیتوانیوە ناکۆکیەکان چارەسەر بکات و لایەنەکان پەنایان بۆ توندوتیژی بردووە.
بەڵام هەندێک دەڵێن لە بارودۆخەکانی وەک بەرگریکردن لە شەڕانگێزی یان ڕێگریکردن لە کارەساتی مرۆیی، ڕەنگە شەڕ دوا بژاردەی ماوەتەوە بێت. هەر لەبەر ئەم هۆکارە بەزۆری دیپلۆماسی بە ئامرازی سەرەکی چارەسەرکردنی ناکۆکییەکان لە پەیوەندییە نێودەوڵەتییەکاندا دادەنرێت و شەڕ زۆرترین تێچووی زۆر و تێکدەرانە.
بە کورتی: دیپلۆماسی هەوڵێکە بۆ چارەسەرکردنی ناکۆکییەک بەبێ توندوتیژی، لە کاتێکدا شەڕ بە گشتی تێچووی زۆر بەرزی مرۆیی و ئابووری و کۆمەڵایەتی هەڵدەگرێت.
باشترین چارەسەر ئاشتییەکی بەردەوامی نێوان ئیسرائیل و گروپە لوبنانییەکان و تەنانەت ئێرانە.
دوژمنایەتییەکان سوودی بۆ هیچ گروپ و سپێکترۆمێکی سیاسی نییە. شەڕ ئەخلاقی مرۆڤ لەناو دەبات و هۆشیاری کۆمەڵایەتی لەناو دەبات و هەموو شتێک لەناو دەبات.
ئەگەر ئامانجەکە ئاشتییەکی هەمیشەیی نێوان ئیسرائیل و گروپە لوبنانییەکان و ئێران بێت، زۆربەی شارەزایانی پەیوەندییە نێودەوڵەتییەکان پێیان وایە تاکە چارەسەرێک نییە، بەڵکو کۆمەڵێک ڕێوشوێن:
ئاگربەستێکی بەردەوام و ڕێزگرتن لە هاوڵاتیانی مەدەنی
کەمکردنەوەی توندوتیژی و ڕێگریکردن لە قوربانیی مرۆیی مەرجی پێشوەختە بۆ هەر گفتوگۆیەکی سیاسی.
دانوستانی ڕاستەوخۆ یان ناڕاستەوخۆ
تەنانەت دوژمنە تاڵەکانیش بە گشتی لە کۆتاییدا لە ڕێگەی کەناڵە دیپلۆماسییەکانەوە دەگەنە ڕێککەوتن. دەکرێت گفتوگۆکە لەسەر ئاسایشی سنوورەکان و کەمکردنەوەی گرژییەکان و چارەسەرکردنی ناکۆکییەکان بێت.
گەرەنتی ئاسایشی هاوبەش
دەبێت هەموو لایەنەکان هەست بکەن کە ئاسایشیان لە مەترسیدا نییە. بەبێ ئەم هەستە، بەزۆری ڕێککەوتنەکان بەردەوام نابن.
ڕۆڵی ناوبژیوانانی نێودەوڵەتی
ڕێکخراوەکانی وەک نەتەوە یەکگرتووەکان یان وڵاتانی ناوبژیوان دەتوانن یارمەتیدەر بن لە جێبەجێکردن و چاودێریکردنی ڕێککەوتنەکان.
هاوکاری ئابووری و مرۆیی
ئەزموونی زۆرێک لە ناوچەکانی جیهان دەریخستووە کە زیادبوونی هاوکاری ئابووری و بازرگانی و کولتووری دەتوانێت هاندەر بۆ ململانێ کەم بکاتەوە.
داننان بە مافی ژیان و کەرامەتی هەموو مرۆڤەکانی ناوچەکە
ئاشتی بەردەوام بەزۆری کاتێک شێوە دەگرێت کە هەموو لایەنەکان دان بە ماف و ئاسایش و کەرامەتی مرۆڤی یەکتردا بنێن.

لە کۆتاییدا ئاشتی بەردەوام بە گشتی لە ئەنجامی سەرکەوتنی تەواوەتی لایەنێکەوە نییە، بەڵکو لە ئەنجامی ڕێککەوتنێکەوە سەرچاوە دەگرێت کە هەموو لایەنەکان بە باشتر دەزانن لە درێژەدان بە شەڕ

محمد، پێشەنگی موسڵمانان، لە سورەتی الیسرا و ئایەتی پێنجەمدا داوای لە ناوبردنی مەسیحی و جولەکەکان کردووە و بەتایبەتی لەم ئایەتەدا بە تایبەتی باسی لەناوبردنی جولەکەکان کراوە. ئێستا بەندەیەکی خودا ١٤٠٠ ساڵ لەمەوبەر شتێکی وت کە ناتوانیت وڵات وێران بکەیت و خۆت وێران بکەیت بەهۆی ئەوەی کەسێک وتی. کێ دەزانێت لە ڕووی دەروونی و ڕۆحییەوە کەسێکی تەندروست بووە؟.

Bi rastî, koma Hizbullaha Lubnanî komeke wêranker e û berî her tiştî dijminê gelê xwe ye. Divê her kes vê yekê fêm bike. Şer zirarên cidî dide mirovan. Wêranî, koçberî, xizanî, bihayên bilind, nebûna xwarin û dermanan dibe sedema wêrankirina mirovên asayî.
Şer exlaqê civakî wêran dike.
Şer tenê zirarên cidî dide mirovên asayî.
Şer zirara herî mezin û giran didin sivîl û mirovên asayî, lê bandorên wan ên wêranker ji her tiştî wêdetir diçin û hemî avahiyên civakekê wêran dikin.
Zirara mirovî û civakî Kuştina sivîlan: Windakirina jiyana zarok, jin û kal û pîran di êrîşan de.
Wisa koçberkirina bi zorê: Koçberkirina bi mîlyonan û krîza penaberan. Hilweşîna psîkolojîk:
Depresyon, fikar û trawmaya nifşî ya berbelav. Wêrankirina binesaziyê û aboriyê. Wêrankirina xizmetan: Wêrankirina nexweşxane, dibistan, torên av û elektrîkê. Xizaniya zêde: Windakirina kar, enflasyon û birçîbûneke zêde.
Sekinîna pêşketinê: Îsrafa budçeyên neteweyî li ser kirîna çekên leşkerî. Zirara jîngeh û dîrokî. Gemarîbûna erdê:
Windakirina çavkaniyên ax û avê bi kîmyewî û teqemeniyan. Jêbirina nasnameyê: Wêrankirina abîdeyên kevnar, mûze û mîrateya çandî. Ji bo ku em pîvanên vê pirsgirêkê çêtir fam bikin, em dikarin li ser beşek taybetî bisekinin. Hûn dixwazin kîjan bêtir lêkolîn bikin? Encamên psîkolojîk ên şer li ser zarokan? Bandorên demdirêj li ser aboriyê û xizaniyê? Piştî krîzekê çawa binesaziya krîtîk ji nû ve ava bikin?
Şer rêbaza herî bêaqil a dîplomasiyê ye.
Ev nêrîn ji hêla gelek ramanwer û rêberên siyasî ve di demên cûda de hatiye pêşkêş kirin. Ji vê perspektîfê ve, şer têkçûna dîplomasiyê temsîl dike; ango, dema ku diyalog, danûstandin û çareseriyên siyasî di çareserkirina nakokiyan de neserketiye û alî serî li tundûtûjiyê dane.
Lêbelê, hin kes dibêjin ku di rewşên wekî parastina li dijî êrîşkariyê an pêşîgirtina li karesatên mirovî de, şer dibe ku vebijarka dawîn a mayî be. Ji ber vê sedemê, dîplomasî bi gelemperî wekî rêbaza sereke ya çareserkirina nakokiyan di têkiliyên navneteweyî de tê hesibandin, ku şer herî biha û wêranker e.
Bi kurtasî: dîplomasî hewldanek e ji bo çareserkirina nakokiyekê bêyî tundûtûjiyê, di heman demê de şer bi gelemperî lêçûnên pir zêde yên mirovî, aborî û civakî hildigire.
Çareseriya herî baş aştiyek mayînde di navbera Îsraîl û komên Lubnanî, û heta Îranê de ye. Dijminatî sûdê nade tu kom an spektruma siyasî. Şer exlaqê mirovan têk dibe, hişmendiya civakî têk dibe û her tiştî têk dibe.

Ger armanc aştiyek mayînde di navbera Îsraîl, komên Lubnanî û Îranê de be, piraniya pisporên têkiliyên navneteweyî bawer dikin ku çareseriyek yekane tune, lê komek tedbîr hene:
Agirbestek mayînde û rêzgirtin ji bo sivîlan
Kêmkirina tundûtûjiyê û pêşîgirtina li qurbaniyên mirovan şertên her diyaloga siyasî ne.
Danûstandinên rasterast an nerasterast
Heta dijminên dijwar jî bi gelemperî di dawiyê de bi rêyên dîplomatîk digihîjin rêkeftinekê. Diyalog dikare li ser ewlehiya sînor, kêmkirina tengezariyan û çareserkirina nakokiyan be.
Garantiyên ewlehiya hevbeş
Divê hemî alî hîs bikin ku ewlehiya wan ne di bin gefê de ye. Bêyî vê hestê, peyman bi gelemperî dom nakin.
Rola navbeynkarên navneteweyî
Rêxistinên wekî Neteweyên Yekbûyî an welatên navbeynkar dikarin bibin alîkar ku peymanan bicîh bînin û bişopînin.
Hevkariya aborî û mirovî
Ezmûna gelek herêmên cîhanê nîşan daye ku hevkariya aborî, bazirganî û çandî ya zêde dikare teşwîqa pevçûnê kêm bike.
Naskirina mafê jiyan û rûmeta hemû mirovên li herêmê
Aştiya domdar bi gelemperî dema ku hemû alî maf, ewlehî û rûmeta mirovan a hevdu nas dikin, çêdibe.

Di dawiyê de, aştiya mayînde bi gelemperî ne ji serkeftinek tevahî ya aliyekî, lê ji peymanek ku hemû alî ji berdewamiya şer çêtir dibînin derdikeve holê. Muhemmed, rêberê Misilmanan, di Sûreya Îsra û ayeta 5an de bang li tunekirina Xiristiyan û Cihûyan kiriye, û bi taybetî, tunekirina Cihûyan bi taybetî di vê ayetê de tê behs kirin. Niha, 1400 sal berê xizmetkarekî Xwedê tiştek gotiye ku hûn nikarin welat wêran bikin û xwe ji ber tiştê ku kesek gotiye wêran bikin. Kî dizane gelo ew mirovekî saxlem ê ji hêla derûnî û ruhî ve bû?