Kermashan – The ceremony marking the 40th anniversary of the death of Meysam and Mojtaba Veysi, two brothers and well-known Kurdish cultural activists from Kermashan, was held today with the widespread presence of people from different walks of life in an atmosphere filled with solidarity and respect.

#Meysam_and_Mojtaba_Veysi,

 Kermashan – The ceremony marking the 40th anniversary of the death of Meysam and Mojtaba Veysi, two brothers and well-known Kurdish cultural activists from Kermashan, was held today with the widespread presence of people from different walks of life in an atmosphere filled with solidarity and respect.

 

At the end of the ceremony, Mustafa Veysi, the father of the two deceased, expressed his gratitude to the people for their presence and said:

“My children worked only with pen and paper to preserve the Kurdish language. They did not fight the government or anyone else; their struggle was only to preserve the Kurdish language and culture, and in this way, they continued the path of Kurdishness. Meysam and Mojtaba were not just my children; they were the children of Yarsan and the children of all four corners of Kurdistan.”

The Veysi Brothers’ Cultural Legacy; From the Darederich Library to the Nowruz Torch

Meysam and Mojtaba Veisi were well-known, popular, and culturally active figures in Kermashan who, by founding the Kurdish library "Darederich" and holding Nowruz rituals, linked their names to the culture and identity of this land.

The dream of these two brothers was to protect the Kurdish language and strengthen the cultural identity of the community. They tried to remove the dust of deprivation, imposed poverty, and structural discrimination from the face of Darederich and present a different image of this region; an image that was based on culture, awareness, and civic action.

The Veisi brothers believed that by eliminating discrimination, this region and its people had the ability to create great cultural and artistic achievements. Their vision was a bright future for the children of Darederich; A future in which future generations can grow up in a safe, free and cultural environment, and where this region, instead of being known for deprivation, becomes a symbol of the mother tongue, cultural activities and civic demands.

The Red End of a Cultural Path

After months of living in secret and enduring difficult conditions, Maysam and Mojtaba Veisi were identified on June 27, 1405, in their shelter in the village of Khouleh-Keosh (Qala-Keosh) and lost their lives in a shootout by the IRGC intelligence forces.

The memory and names of these two cultural activists still live on among many people in Kermashan, Yarsan and Kurdistan as a symbol of the effort to preserve the Kurdish language, culture and identity.

کرماشان- ڕێوڕەسمی چلەمین ساڵڕۆژی کۆچی دوایی مەیسام و موجتەبا وەیسی دوو برا و چالاکانی ناسراوی فەرهەنگی کورد خەڵکی کرماشان، ئەمڕۆ بە ئامادەبوونی بەربڵاوی خەڵکی چین و توێژە جیاوازەکانی ژیان لە کەشێکی پڕ لە هاودەنگی و ڕێزدا بەڕێوەچوو.

لەکۆتایی مەراسیمەکەدا مستەفا وەیسی باوکی ئەو دوو کۆچکردوویە سوپاس و پێزانینی خۆی بۆ ئامادەبوونی خەڵک دەربڕی و وتی؛

"منداڵەکانم تەنیا بە قەڵەم و کاغەز کاریان دەکرد بۆ پاراستنی زمانی کوردی، ئەوان شەڕیان لەگەڵ حکومەت و کەسی دیکەدا نەکرد؛ خەباتیان تەنیا بۆ پاراستنی زمان و کولتووری کوردی بوو، بەم شێوەیەش درێژەیان بە ڕێبازی کوردایەتی دا. مەیسەم و موجتەبا تەنیا منداڵی من نەبوون؛ ئەوان منداڵی یارسان و منداڵی هەر چوار گۆشەی کوردستان بوون".

میراتی کولتووری برایانی ڤێیسی؛ لە کتێبخانەی داردێریچەوە تا مەشخەڵی نەورۆز

مەیسام و موجتەبا وەیسی کەسایەتی ناسراو و جەماوەری و چالاکی فەرهەنگیی کرماشان بوون کە بە دامەزراندنی کتێبخانەی کوردی "داردێریچ" و هەڵگرتنی ڕێوڕەسمی نەورۆز، ناوەکانیان بە کولتوور و ناسنامەی ئەم خاکەوە گرێدا.

خەونی ئەم دوو برایە پاراستنی زمانی کوردی و پتەوکردنی شوناسی کولتووری کۆمەڵگا بوو. هەوڵیان دا تۆزی بێبەشی و سەپاندنی هەژاری و هەڵاواردنی پێکهاتەیی لە ڕووخساری دارێدریچ لاببەن و وێنەیەکی جیاواز لەم ناوچەیە بخەنە ڕوو؛ وێنەیەک کە لەسەر بنەمای کولتوور و هۆشیاری و کردەوەی مەدەنی بوو.

برایانی ڤێیسی پێیان وابوو بە نەهێشتنی هەڵاواردن، ئەم ناوچەیە و گەلەکەی توانای دروستکردنی دەستکەوتی گەورەی کولتووری و هونەرییان هەیە. دیدگاکەیان داهاتوویەکی گەش بوو بۆ منداڵانی داردێریچ؛ ئایندەیەک کە نەوەکانی داهاتوو بتوانن لە ژینگەیەکی ئارام و ئازاد و ڕۆشنبیریدا گەورە بن و ئەم هەرێمە لەبری ئەوەی بە بێبەشی بناسرێت، ببێتە ڕەمزی زمانی دایکی و چالاکییە ڕۆشنبیرییەکان و داواکارییە مەدەنییەکان.

کۆتایی سووری ڕێگایەکی کولتووری

مەیسەم و موجتەبا وەیسی پاش چەند مانگێک لە ژیان لە ژێر نهێنی و بەرگەگرتن لە بارودۆخێکی سەختدا، لە ٢٧ی جۆزەردانی ساڵی ١٤٠٥ لە پەناگەی خۆیان لە گوندی خوولە-کێوش (قەڵا-کێوش) ناسێنراون و لە تەقەی هێزەکانی ئیتلاعاتی سوپای پاسداران گیانیان لەدەستدا.

یادەوەری و ناوی ئەو دوو چالاکە فەرهەنگییە تا ئێستاش لە نێو زۆر کەس لە کرماشان، یارسان و کوردستان وەک هێمای هەوڵدان بۆ پاراستنی زمان، فەرهەنگ و ناسنامەی کوردی دەژی.

 Kirmaşan – Merasîma salvegera 40emîn a koça dawî ya Meysem û Mojteba Veysî, du bira û çalakvanên çandî yên navdar ên Kurd ên ji Kirmaşanê, îro bi amadebûna berfireh a mirovên ji çînên cûda di atmosferek tijî hevgirtin û rêzgirtinê de hate lidarxistin.

Di dawiya merasîmê de, Mustafa Veysî, bavê herdu wefatkaran, spasiya xwe ji bo hebûna gel anî ziman û got:

"Zarokên min tenê bi pênûs û kaxezê ji bo parastina zimanê Kurdî xebitîn. Wan ne li dijî hikûmetê û ne jî li dijî kesekî din şer kirin; têkoşîna wan tenê ji bo parastina ziman û çanda Kurdî bû, û bi vî rengî, wan rêya Kurdbûnê domandin. Meysem û Mojteba ne tenê zarokên min bûn; ew zarokên Yarsan û zarokên her çar aliyên Kurdistanê bûn."

Mîrata Çandî ya Birayên Veysî; Ji Pirtûkxaneya Darederich heta Meşaleya Nowruzê

Meysam û Mojtaba Veysi li Kirmaşanê kesayetên navdar, populer û çalak ên çandî bûn ku bi damezrandina pirtûkxaneya Kurdî "Darederich" û lidarxistina rêûresmên Nowruzê, navên xwe bi çand û nasnameya vê axê ve girêdan.

Xewna van her du birayan parastina zimanê Kurdî û xurtkirina nasnameya çandî ya civakê bû. Wan hewl da ku toza bêparbûnê, xizaniya ferzkirî û cudakariya avahîsaziyê ji rûyê Darederich derxînin û wêneyek cûda ya vê herêmê pêşkêş bikin; wêneyek ku li ser çand, hişmendî û çalakiya sivîl ava bûye.

Birayên Veysi bawer dikirin ku bi rakirina cudakariyê, ev herêm û gelê wê xwedî şiyana afirandina destkeftiyên mezin ên çandî û hunerî ne. Vîzyona wan pêşerojek geş ji bo zarokên Darederich bû; Pêşerojek ku nifşên pêşerojê dikarin di hawîrdorek ewle, azad û çandî de mezin bibin, û ku ev herêm, li şûna ku bi bêparbûnê were zanîn, bibe sembola zimanê dayikê, çalakiyên çandî û daxwazên sivîl.

Dawîya Sor a Rêyeke Çandî

Piştî çend mehan jiyana di bin sir û şert û mercên dijwar de, Meysam û Mojtaba Veysi di 27ê Hezîrana 1405an de li stargeha xwe ya li gundê Xuleh-Keosh (Qala-Keosh) hatin naskirin û di pevçûneke hêzên îstîxbarata IRGC de jiyana xwe ji dest dan.

Bîranîn û navên van her du çalakvanên çandî hîn jî di nav gelek kesan de li Kirmaşan, Yarsan û Kurdistanê wekî sembola hewldana parastina ziman, çand û nasnameya Kurdî dijîn.

כרמשאן – טקס לציון 40 שנה למותם של מיסם ומוג'טאבה ויסי, שני אחים ופעילי תרבות כורדיים ידועים מקרמשאן, נערך היום בנוכחות נרחבת של אנשים מתחומי חיים שונים באווירה מלאת סולידריות וכבוד.

בסיום הטקס, מוסטפא ויסי, אביהם של שני המנוחים, הביע את תודתו לאנשים על נוכחותם ואמר:

"ילדיי עבדו רק עם עט ונייר כדי לשמר את השפה הכורדית. הם לא נלחמו בממשלה או באף אחד אחר; מאבקם היה רק ​​לשמר את השפה והתרבות הכורדית, ובדרך זו הם המשיכו את דרך הכורדיות. מיסם ומוג'טאבה לא היו רק ילדיי; הם היו ילדי יארסאן וילדי כל ארבע קצוות כורדיסטן."

מורשתם התרבותית של האחים ויסי; מספריית דרדריץ' ללפיד נורוז

מייסאם ומוג'טאבה ויסי היו דמויות ידועות, פופולריות ופעילות תרבותית בקרמשאן, אשר על ידי ייסוד הספרייה הכורדית "דרדריץ'" וקיום טקסי נורוז, קישרו את שמם לתרבות ולזהות של הארץ הזו.

חלומם של שני האחים היה להגן על השפה הכורדית ולחזק את הזהות התרבותית של הקהילה. הם ניסו להסיר את אבק המחסור, העוני הכפוי והאפליה המבנית מפניה של דרדריץ' ולהציג תדמית שונה של אזור זה; תדמית המבוססת על תרבות, מודעות ופעולה אזרחית.

האחים ויסי האמינו שעל ידי ביטול האפליה, לאזור זה ולאנשיו יש את היכולת ליצור הישגים תרבותיים ואמנותיים גדולים. חזונם היה עתיד מזהיר לילדי דרדריץ'; עתיד שבו הדורות הבאים יוכלו לגדול בסביבה בטוחה, חופשית ותרבותית, ושבו אזור זה, במקום להיות ידוע במחסור, יהפוך לסמל של שפת האם, פעילויות תרבותיות ודרישות אזרחיות.

הקצה האדום של נתיב תרבותי

לאחר חודשים של חיים בסתר ותנאים קשים, זוהו מייסם ומוג'טאבה וייסי ב-27 ביוני 1405, במקלטם בכפר ח'ולה-קעוש (קאלה-קעוש) ואיבדו את חייהם בקרב יריות בין כוחות המודיעין של משמרות המהפכה.

זכרם ושמותיהם של שני פעילי התרבות הללו עדיין חיים בקרב אנשים רבים בקרמשאן, יארסאן וכורדיסטאן כסמל למאמץ לשמר את השפה, התרבות והזהות הכורדית.