Law enforcement officer? Or a lawless land ruled by the law of the jungle? The inhumane and unethical behavior of law enforcement officers toward a teenager—this is Islam.

 

#Iranian_police_is_anti_humanity

 Law enforcement officer? Or a lawless land ruled by the law of the jungle?The inhumane and unethical behavior of law enforcement officers toward a teenager—this is Islam.
The video circulating online showing the conduct of law enforcement officers toward a teenager on the street depicts a scene that cannot simply be overlooked.

 

What is witnessed in the video is behavior completely incompatible with human dignity.
One point must be made very clear:
An accused person is not a convicted criminal; and even a convicted criminal is entitled to protection against humiliation, torture, and abuse.
Punishment is determined by the courts, not by an officer on the street.
An officer's duty is to arrest an individual and hand them over to the legal system, not to exact personal revenge.
Yet, this behavior took place in broad daylight, in the middle of the street, and right in front of a camera.
The natural question arising in the public mind is: in situations where there are no cameras and no public witnesses, what guarantee is there that a detainee's rights will be upheld?
It has been stated that the officers involved have faced disciplinary action and that further investigations are underway.
Very well.
But the issue goes beyond merely punishing a few officers. It must be clarified why such behavior was even possible in the first place.
Is there adequate oversight?
Do the officers realize they are accountable under the law?
Does the detainee have a safe and independent avenue to file a complaint?
And will the outcome of the investigation be made public?
We must not justify violence with remarks like, "Well, the person committed an offense themselves."
If someone has committed an offense, the law must be applied to them.
The law only holds meaning when it remains the law—even when dealing with the accused.
The most dangerous stage for a society is when people become accustomed to violence.
First, they say, "They must have been at fault"; then, "It’s no big deal"; and gradually, humiliation, beatings, and abuse become the norm.
Opposing violence is not the same as defending a criminal. It is a defense of boundaries; if these are breached, no one’s security can be guaranteed.
Today, the victim might be a teenager; tomorrow, it could be anyone else placed in a situation where they lack the power to defend themselves.
A society that remains silent in the face of violence gradually normalizes it. A society that values ​​the rule of law must uphold the application of that law for everyone—
for the victim, for the accused, and even for the person charged with a crime.
Power without accountability can be dangerous.
Yet, power subject to the oversight of the law can safeguard the people's security.
The fundamental point is that no human being—regardless of who they are or what accusations they face—should be left defenseless against violence.

ئەفسەری جێبەجێکردنی یاسا؟ یان وڵاتێکی بێ یاسا بە یاسای جەنگەڵ. ڕەفتاری نامرۆڤانە و نائەخلاقی ئەفسەرانی پۆلیس لەگەڵ هەرزەکارێک. ئەمە ئیسلامە.
ئەو گرتە ڤیدیۆییەی بڵاوکرایەوە کە باس لە هەڵسوکەوتی ئەفسەرانی پۆلیس دەکات لەگەڵ هەرزەکارێک لەسەر شەقام، دیمەنێک نییە کە بە ئاسانی پشتگوێ بخرێت.
ئەوەی لە ڤیدیۆکەدا دەبینرێت ڕەفتارێکە کە لەگەڵ کەرامەتی مرۆڤدا ناگونجێت.
پێویستە خاڵێک زۆر ڕوون بکرێتەوە.
تۆمەتبار تاوانبار نییە و تەنانەت تاوانباریش بێبەرییە لە مافی زەلیلکردن و ئەشکەنجەدان و دەستدرێژیکردنە سەر.
سزاکە لەلایەن دادگاوە دیاری دەکرێت نەک ئەفسەری شەقام.
ئەرکی ئەفسەر ئەوەیە کە کەسەکە دەستگیر بکات و ڕادەستی یاسا بکات، نەک تۆڵەی لێبکاتەوە.
ئێستا ئەو جۆرە ڕەفتارانە لەبەردەم کامێراکان و لە ناوەڕاستی شەقامدا ڕوویداوە.
پرسیاری سروشتی بۆ مرۆڤ ئەوەیە، لە کوێ کامێرا نییە و چاوی گشتی نەیبینێت، چ گەرەنتییەک هەیە بۆ پاراستنی مافی دەستبەسەرکراوێک؟
دەوترێت ئەو ئەفسەرانەی بەشدارن لەم ڕووداوەدا دیسپلین کراون و لێکۆڵینەوەی زیاتر لە ئارادایە.
زۆر باشە.
بەڵام مەسەلەکە تەنها سزادانی چەند ئەفسەرێک نییە. دەبێت ئەوە ڕوون بکرێتەوە کە بۆچی ئەو جۆرە ڕەفتارانە تەنانەت ئەگەری هەیە.
ئایا چاودێرییەکی پێویست هەیە؟
ئایا ئەفسەرەکان دەزانن کە لێپرسینەوەیان لەگەڵ یاسادا هەیە؟
ئایا کەسی دەستگیرکراو ڕێگەیەکی سەلامەت و سەربەخۆی هەیە بۆ سکاڵاکردن؟
وە ئایا ئەنجامی لێکۆڵینەوەکە ئاشکرا دەکرێت؟
نابێت پاساو بۆ توندوتیژی بە لێدوانی وەک ** حزبەکەی خۆی تاوانێکی ئەنجامداوە **.
ئەگەر کەسێک تاوانێکی ئەنجامدا، دەبێت یاسا لە دژی جێبەجێ بکرێت.
یاسا کاتێک مانادارە تەنانەت لە دژی تۆمەتباریش یاسا بمێنێتەوە.
مەترسیدارترین قۆناغ بۆ کۆمەڵگایەک کاتێکە کە مرۆڤەکان لەگەڵ توندوتیژیدا ڕادێن.
جارێک دەڵێن ** دەبێ تاوانبار بووبێت **، جارێکی تر دەڵێن ** شتێک کە ڕووی نەداوە **، پاشان وردە وردە زەلیلکردن و لێدان و دەستدرێژیکردنە سەر دەبێتە نۆرم.
بەرەنگاربوونەوەی توندوتیژی، بەرگریکردن لە تاوانبار نییە.
پەیوەندی بە بەرگریکردن لە سنوورەکانە کە ئەگەر بشکێنرێت، سەلامەتی کەس مسۆگەر نابێت.
ئەمڕۆ ڕەنگە قوربانییەکە هەرزەکار بێت. سبەی دەکرێت هەر مرۆڤێکی تر بێت لە دۆخێکدا کە بێدەسەڵات بن لە بەرگریکردن لە خۆیان.
کۆمەڵگایەک کە لە بەرامبەر توندوتیژیدا بێدەنگ بێت، وردە وردە توندوتیژی ئاسایی دەکاتەوە. کۆمەڵگایەک کە دەیەوێت سەروەری یاسا بێت، دەبێت بەرگری لە سەروەری یاسا بۆ هەمووان بکات.
بۆ قوربانی، بۆ تۆمەتبار، تەنانەت بۆ کەسی تۆمەتبار بە تاوانێک.
دەسەڵات بەبێ لێپرسینەوە دەتوانێت مەترسیدار بێت.
بەڵام دەسەڵات کە یاسا چاودێری دەکات دەتوانێت مرۆڤەکان بپارێزێت.
مەسەلەکە ئەوەیە کە هیچ مرۆڤێک، هەرکەسێک بێت یان هەر تۆمەتێکیان لەسەر بێت، نابێت لە بەرامبەر توندوتیژیدا بێ بەرگری بێت.

 Efserê sepandina qanûnê? An welatekî bêqanûn ku qanûna daristanê heye. Reftarên nemirovane û neexlaqî yên efserên polîs bi ciwanekî re. Ev Îslam e.

Vîdyoya ku li ser reftara efserên polîs bi ciwanekî re li kolanê hatiye weşandin, ne dîmenek e ku bi hêsanî were paşguh kirin.

Tiştê ku di vîdyoyê de tê dîtin, reftara ku bi rûmeta mirovan re ne lihevhatî ye.

Divê xalek pir zelal were gotin.

Teslîmkar sûcdar nîne, û heta sûcdar jî ji mafê şermezarkirin, îşkence û êrîşê bêpar e.

Ceza ji hêla dadgehê ve tê destnîşankirin, ne ji hêla efserê kolanê ve.

Erka efser ew e ku kesê bigire û radestî qanûnê bike, ne ku tola wî hilîne.

Niha reftara wisa li ber kamerayan û li nîvê kolanê qewimî ye.

Pirsa xwezayî ji bo mirovan ev e, li cihê ku kamera tune ne û çavê raya giştî nikare bibîne, çi garantî heye ku mafên girtiyekî biparêze?

Tê gotin ku efserên ku di vê bûyerê de beşdar bûne hatine cezakirin û lêpirsîna bêtir didome.

Pir baş.
Lê mesele ne tenê cezakirina çend efseran e. Divê zelal bibe ka çima tevgerên wiha mimkun in.

Ma çavdêriya têrker heye?

Ma efser dizanin ku ew li ber qanûnê berpirsiyar in?

Ma kesê girtî rêyek ewle û serbixwe heye ku gilî bike?

Û gelo encama lêpirsînê dê ji raya giştî re were eşkerekirin?

Divê em tundûtûjiyê bi daxuyaniyên wekî ** partiya wî sûc kiriye** rewa nekin.

Ger kesek sûcek bike, divê qanûn li dijî wî were sepandin.
Qanûn watedar e dema ku qanûn li dijî tawanbar jî bimîne.
Qonaxa herî xeternak ji bo civakê ew e ku mirov bi tundûtûjiyê re fêr dibin.
Carekê dibêjin **divê ew sûcdar bûya**, carek din dibêjin **tiştek ku neqewimiye**, û dûv re hêdî hêdî şerm, lêdan û êrîş dibin norm.
Rawestandina tundûtûjiyê ne parastina sûcdar e.
Ew parastina sînorên ku, ger werin şikandin, ewlehiya kesî nayê garantîkirin e.
Îro, dibe ku qurban ciwanek be. Sibê dibe ku her mirovekî din di rewşek wisa de be ku ew bêhêz be ku xwe biparêze.
Civakek ku li hember tundûtûjiyê bêdeng dimîne, hêdî hêdî tundûtûjiyê normalîze dike. Civatek ku serweriya hiqûqê dixwaze, divê serweriya hiqûqê ji bo her kesî biparêze.
Ji bo qurbanî, ji bo bersûc û heta ji bo kesê ku bi sûcekî tê tawanbarkirin.
Desthilatdariya bê hesab dikare xeternak be.
Lê hêza ku ji hêla hiqûqê ve tê şopandin dikare mirovan biparêze.
Mesele ev e ku tu mirov, kî dibe bila bibe an çi sûcdariyên wan hebin, divê li hember tundûtûjiyê bêparastin nebe.

ضابط إنفاذ قانون؟ أم بلد بلا قانون يسوده قانون الغاب؟ سلوك لا إنساني وغير أخلاقي من ضباط الشرطة تجاه مراهق. هذا هو الإسلام.

إن الفيديو الذي تم نشره لسلوك ضباط الشرطة مع مراهق في الشارع ليس مشهدًا يمكن تجاهله بسهولة.

ما يُرى في الفيديو هو سلوك لا يتوافق مع الكرامة الإنسانية.

يجب توضيح نقطة واحدة بوضوح تام.

المتهم ليس مجرمًا، وحتى المجرم محصن من الإهانة والتعذيب والاعتداء.

العقوبة تحددها المحكمة، وليس ضابط الشرطة.

واجب الضابط هو القبض على الشخص وتسليمه للقانون، لا الانتقام منه.

والآن، حدث هذا السلوك أمام الكاميرات وفي وسط الشارع.

السؤال الطبيعي الذي يطرحه الناس هو: في غياب الكاميرات وعدم قدرة العامة على الرؤية، ما الضمان لحماية حقوق المحتجز؟

يقال إن الضباط المتورطين في هذا الحادث قد تم تأديبهم، والتحقيق جارٍ.

حسنًا.

لكن المسألة لا تقتصر على معاقبة عدد قليل من الضباط. يجب توضيح أسباب إمكانية حدوث مثل هذا السلوك.

هل هناك إشراف كافٍ؟

هل يعلم الضباط أنهم مسؤولون أمام القانون؟

هل لدى الشخص الموقوف وسيلة آمنة ومستقلة لتقديم شكوى؟

وهل ستُعلن نتائج التحقيق؟

لا ينبغي تبرير العنف بعبارات مثل "ارتكبت مجموعته جريمة".

إذا ارتكب شخص ما جريمة، يجب تطبيق القانون عليه.
يكون للقانون معنى عندما يُطبق حتى على المتهم.
أخطر مرحلة يمر بها المجتمع هي عندما يعتاد الناس على العنف.
في حين يقولون "لا بد أنه مذنب"، يقولون في مرة أخرى "شيء لم يحدث"، ثم يصبح الإذلال والضرب والاعتداءات أمراً معتاداً تدريجياً.
مواجهة العنف لا تعني الدفاع عن الجاني.
بل تعني حماية الحدود التي إذا تم انتهاكها، فلن تكون سلامة أحد مضمونة.
اليوم، قد يكون الضحية مراهقاً. غدًا، قد يكون أي إنسان آخر في موقفٍ عاجزٍ عن الدفاع عن نفسه.

إنّ المجتمع الذي يصمت أمام العنف يُرسّخ العنف تدريجيًا. والمجتمع الذي يُريد سيادة القانون عليه أن يُدافع عن سيادة القانون للجميع.

للضحية، وللمتهم، وحتى للشخص المُتهم بارتكاب جريمة.

إنّ السلطة بلا مساءلة قد تكون خطيرة.

لكن السلطة الخاضعة لرقابة القانون قادرة على حماية الناس.
والخلاصة هي أنّه لا ينبغي لأي إنسان، أيًا كان أو مهما كانت التهم الموجهة إليه، أن يكون أعزل أمام العنف.

 Polizeibeamter? Oder ein rechtsfreier Raum, in dem das Recht des Stärkeren herrscht? Unmenschliches und unmoralisches Verhalten von Polizisten gegenüber einem Jugendlichen. Das soll der Islam sein?

Das veröffentlichte Video, das das Verhalten von Polizisten gegenüber einem Jugendlichen auf offener Straße zeigt, ist eine Szene, die man nicht einfach ignorieren kann.
Was in dem Video zu sehen ist, ist ein Verhalten, das mit der Menschenwürde unvereinbar ist.
Eines muss ganz klar gesagt werden:
Der Beschuldigte ist kein Verbrecher, und selbst ein Verbrecher hat kein Recht auf Demütigung, Folter und Misshandlung.
Die Strafe wird vom Gericht festgelegt, nicht von einem Polizisten auf der Straße.
Die Pflicht des Beamten ist es, die Person festzunehmen und der Justiz zu übergeben, nicht, sich an ihr zu rächen.
Nun hat sich ein solches Verhalten vor laufenden Kameras und mitten auf der Straße ereignet.
Die naheliegende Frage ist: Wo keine Kameras sind und die Öffentlichkeit nicht zusehen kann, welche Garantie gibt es dann für den Schutz der Rechte eines Festgenommenen?
Es heißt, die an diesem Vorfall beteiligten Beamten seien diszipliniert worden und die Ermittlungen dauerten an.
Gut.

Es geht aber nicht nur darum, einige wenige Beamte zu bestrafen. Es muss geklärt werden, warum solches Verhalten überhaupt möglich ist.
Gibt es ausreichende Aufsicht?
Wissen die Beamten, dass sie dem Gesetz unterliegen?
Hat die festgenommene Person die Möglichkeit, sicher und unabhängig Anzeige zu erstatten?
Und wird das Ergebnis der Ermittlungen veröffentlicht?
Wir sollten Gewalt nicht mit Aussagen wie „Seine eigene Partei hat ein Verbrechen begangen“ rechtfertigen.
Wer ein Verbrechen begeht, muss zur Rechenschaft gezogen werden.
Das Gesetz ist dann sinnvoll, wenn es auch gegen den Beschuldigten gilt.
Die gefährlichste Phase für eine Gesellschaft ist erreicht, wenn sich die Menschen an Gewalt gewöhnen.
Erst heißt es „Er muss schuldig gewesen sein“, dann „Etwas, das nicht passiert ist“, und schließlich werden Demütigung, Schläge und Übergriffe zur Norm. Bei der Bekämpfung von Gewalt geht es nicht darum, den Täter zu verteidigen.
Es geht darum, Grenzen zu verteidigen, deren Überschreitung die Sicherheit aller gefährdet. Heute kann das Opfer ein Jugendlicher sein. Morgen könnte jeder andere Mensch in eine Situation geraten, in der er sich nicht verteidigen kann.
Eine Gesellschaft, die angesichts von Gewalt schweigt, normalisiert diese allmählich. Eine Gesellschaft, die Rechtsstaatlichkeit will, muss diese für alle verteidigen.
Für das Opfer, für den Angeklagten und selbst für denjenigen, der eines Verbrechens beschuldigt wird.
Macht ohne Rechenschaftspflicht kann gefährlich sein.
Doch Macht, die durch das Gesetz kontrolliert wird, kann Menschen schützen.
Es geht darum, dass kein Mensch, wer auch immer er ist oder was ihm vorgeworfen wird, Gewalt schutzlos ausgeliefert sein sollte.

مامور قانون؟ یا کشور بی قانون و دارای قانون جنگلی رفتار ضد انسانی و غیر اخلاقی مامورین نیروی انتظامی با یک نوجوان این است اسلام 
ویدئویی که از رفتار ماموران نیروی انتظامی با یک نوجوان در خیابان منتشر شده، صحنه‌ای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. 
 آنچه که در ویدئو دیده می‌شود ،با رفتاری روبه‌رو هستیم که با کرامت انسانی هیچ سازگاری ندارد.
یک نکته را باید خیلی روشن گفت.
متهم، مجرم نیست و حتی مجرم هم از حق تحقیر و شکنجه و تعرض مصون است. 
مجازات را دادگاه تعیین می‌کند، نه مامور خیابان. 
وظیفه مامور، دستگیری و تحویل فرد به قانون است، نه انتقام گرفتن از او.
حالا چنین رفتاری در برابر دوربین و در وسط خیابان اتفاق افتاده است. 
پرسش طبیعی مردم این است ،در جایی که دوربینی وجود ندارد و چشم مردم هم نمی‌بیند، چه تضمینی برای حفظ حقوق یک بازداشت‌شده وجود دارد؟
گفته شده ماموران دخیل در این ماجرا تنبیه انضباطی شده‌اند و رسیدگی بیشتری نیز در حال انجام است. 
بسیار خوب.
اما مسئله فقط مجازات چند مامور نیست. باید روشن شود چرا چنین رفتاری اصلا امکان وقوع پیدا کرده است. 
آیا نظارت کافی وجود دارد؟ 
آیا مأموران می‌دانند که در برابر قانون پاسخگو هستند؟ 
آیا فرد بازداشت‌شده راه امن و مستقلی برای شکایت دارد؟ 
و آیا نتیجه رسیدگی به اطلاع افکار عمومی خواهد رسید؟
نباید خشونت را با جمله‌هایی مانند ** طرف خودش خلاف کرده بود** توجیه کنیم. 
اگر کسی خلاف کرده، باید قانون درباره او اجرا شود. 
قانون زمانی معنا دارد که حتی در برابر متهم هم قانون بماند.
خطرناک‌ترین مرحله برای یک جامعه، زمانی است که مردم به خشونت عادت کنند.
یک بار بگویند ** حتما خودش مقصر بوده** ، بار دیگر بگویند ** چیزی که نشده** ، و بعد کم‌کم تحقیر و ضرب‌وشتم و تعرض به یک امر عادی تبدیل شود.
مقابله با خشونت، دفاع از مجرم نیست.
دفاع از مرزهایی است که اگر شکسته شوند، امنیت هیچ‌کس تضمین‌شده ، نخواهد بود.
امروز ممکن است قربانی، یک نوجوان باشد. فردا ممکن است هر انسان دیگری باشد که در موقعیتی قرار گرفته که قدرت دفاع از خودش را ندارد.
جامعه‌ای که در برابر خشونت سکوت می‌کند، به‌تدریج خشونت را عادی می‌کند. جامعه‌ای که خواهان قانون است، باید از اجرای قانون برای همه دفاع کند.
برای قربانی، برای متهم و حتی برای کسی که متهم به جرم است.
قدرت بدون پاسخگویی می‌تواند خطرناک باشد.
اما قدرتی که قانون بر آن نظارت کند، می‌تواند حافظ امنیت مردم باشد.
مسئله این است که هیچ انسانی، هر که باشد و هر اتهامی که داشته باشد، نباید بی‌دفاع در برابر خشونت قرار بگیرد