Saudi Arabia has recognized Israel—an Arab country; Yemen is Arab, Lebanon is Arab, and Palestine is Arab. Yet, brainless Iranians are sacrificing Iran for the sake of these treacherous, feline-natured Arabs, defending them while refusing to recognize Israel as an independent state.

 

 #Saudi_Arabia_has_recognized_Israel—an Arab country; Yemen is Arab, Lebanon is Arab, and Palestine is Arab. Yet, brainless Iranians are sacrificing Iran for the sake of these treacherous, feline-natured Arabs, defending them while refusing to recognize Israel as an independent state.In a confidential letter to Israel's leaders, Bin Salman recognized Israel as an independent state with the identity that Israel itself desires.

 A Saudi-Israel deal would not simply add another Arab state to the peace camp; it could challenge one of political Islam’s most powerful assumptions, weaken Iran’s resistance narrative and force regional stakeholders to redefine their relationship with the Jewish state

...
The most consequential Arab-Israeli peace agreement may not change Israel's formal borders at all. It could change how regional political actors define Israel. Egypt made peace with Israel decades ago. Jordan followed shortly after. The United Arab Emirates and Bahrain joined the Abraham Accords, while Morocco subsequently established diplomatic relations with Israel.

Yet none of those diplomatic milestones carried the same symbolic weight as a potential decision by Saudi Arabia. Saudi Arabia is not simply another Arab government managing regional bilateral trade. It is home to Islam's two holiest sites. Its religious and political influence extends far beyond its national borders, touching every corner of the Islamic community across the globe.

If Riyadh formally recognizes Israel, the consequences would reach far beyond an embassy in Tel Aviv or a Saudi diplomatic mission in Jerusalem or any other regional capital. The bigger question would be what happens to an ideology that has treated Israel as a permanent exception across generations of political discourse.

Link to the full article on our story

By: Amine Ayoub

سعودیە ئیسرائیل بە وڵاتێکی عەرەبی دەناسێت، یەمەن عەرەبە، لوبنان عەرەبە، فەلەستین عەرەبە، ئێستا گەمژە ئێرانییەکان ئێران دەکەنە قوربانی ئەم عەرەبە پشیلە وایە بێ وەفایانە، بەرگری لە عەرەب دەکەن و ئامادە نین ئیسرائیل وەک وڵاتێکی سەربەخۆ بناسن. بن سەلمان لە نامەیەکی نهێنیدا بۆ سەرکردەکانی ئیسرائیل، ئیسرائیلی وەک وڵاتێکی سەربەخۆ ناساندووە کە ئەو ناسنامەیەی هەیە کە ئیسرائیل خۆی دەیەوێت.

ڕێککەوتنێکی سعودیە و ئیسرائیل بە سادەیی دەوڵەتێکی دیکەی عەرەبی بۆ ئۆردوگای ئاشتی زیاد ناکات؛ دەتوانێت یەکێک لە بەهێزترین گریمانەکانی ئیسلامی سیاسی تەحەدا بکات، گێڕانەوەی بەرخۆدانی ئێران لاواز بکات و لایەنە پەیوەندیدارەکانی ناوچەکە ناچار بکات کە پەیوەندییەکانیان لەگەڵ دەوڵەتی جوولەکە پێناسە بکەنەوە

...
ڕەنگە دەرەنجامەترین ڕێککەوتنی ئاشتی عەرەبی و ئیسرائیل بە هیچ شێوەیەک سنوورە فەرمییەکانی ئیسرائیل نەگۆڕێت. دەکرێت بگۆڕێت کە ئەکتەرە سیاسییە ناوچەییەکان چۆن پێناسەی ئیسرائیل دەکەن. میسر دەیان ساڵ لەمەوبەر ئاشتی لەگەڵ ئیسرائیل کرد. ئوردن دوای ماوەیەکی کەم بەدوایدا هات. ئیماراتی یەکگرتووی عەرەبی و بەحرەین پەیوەست بوون بە ڕێککەوتنەکانی ئەبراهام و دواتر مەغریب پەیوەندی دیپلۆماسی لەگەڵ ئیسرائیل دامەزراند.

بەڵام هیچ کام لەو بەربەستە دیپلۆماسییانە هەمان قورسایی ڕەمزییان نەبوو کە بڕیارێکی ئەگەری لەلایەن سعودیەوە هەیە. سعودیە تەنها حکومەتێکی تری عەرەبی نییە کە بازرگانی دوولایەنەی ناوچەکە بەڕێوەببات. شوێنی دوو پیرۆزترین شوێنی ئیسلامە. کاریگەرییە ئایینی و سیاسییەکەی زۆر لە سنوورە نەتەوەییەکانییەوە درێژدەبێتەوە و دەست دەخاتە سەر هەموو گۆشەیەکی کۆمەڵگەی ئیسلامی لە سەرانسەری جیهاندا.

ئەگەر ڕیاز بە فەرمی دان بە ئیسرائیلدا بنێت، دەرئەنجامەکانی زۆر لەوە زیاتر دەبن کە باڵیۆزخانەی تەلئەبیب یان نوێنەرایەتییەکی دیپلۆماسی سعودیە لە قودس یان هەر پایتەختێکی دیکەی ناوچەکە. پرسیارە گەورەکە ئەوەیە کە ئایدۆلۆژیایەک کە لە سەرانسەری نەوەکانی گوتاری سیاسیدا وەک ئیستسنایەکی هەمیشەیی مامەڵەی لەگەڵ ئیسرائیلدا کردووە، چی بەسەر دێت.

لینکی تەواوی بابەتەکە لەسەر چیرۆکەکەمان

لەلایەن: ئەمین ئەیوب

 Erebistana Siûdî Îsraîlê wekî welatekî ereb nas dike, Yemen ereb e, Libnan ereb e, Filistîn ereb e, niha ehmeqên Îranî Îranê ji bo van erebên bêwefa yên mîna pisîkan feda dikin, ereban diparêzin û naxwazin Îsraîlê wekî welatekî serbixwe nas bikin. Di nameyeke nepenî de ji bo serokên Îsraîlê, Bin Selman Îsraîlê wekî welatekî serbixwe bi nasnameya ku Îsraîl bi xwe dixwaze nas kir.

 Peymanek di navbera Erebistana Siûdî û Îsraîlê de tenê dewletek din a Erebî li kampa aştiyê zêde nake; ew dikare yek ji texmînên herî bihêz ên Îslama siyasî bixe ber pirsê, çîroka berxwedana Îranê qels bike û beşdarên herêmî neçar bike ku têkiliya xwe bi dewleta Cihûyan re ji nû ve pênase bikin.

...
Peymana aştiyê ya herî bi bandor a Ereb-Îsraîlê dibe ku sînorên fermî yên Îsraîlê qet neguherîne. Ew dikare awayê ku aktorên siyasî yên herêmî Îsraîlê pênase dikin biguherîne. Misir dehsal berê bi Îsraîlê re aştî çêkir. Urdun demek kurt piştî wê hat. Emîrtiyên Yekbûyî yên Erebî û Behreyn tevlî Peymanên Birahîm bûn, di heman demê de Fas paşê bi Îsraîlê re têkiliyên dîplomatîk danî.


Lêbelê, ti ji wan qonaxên dîplomatîk giraniya sembolîk wekî biryarek potansiyel a Erebistana Siûdî hilnegirt. Erebistana Siûdî ne tenê hikûmetek din a Erebî ye ku bazirganiya dualî ya herêmî birêve dibe. Ew mala du cihên herî pîroz ên Îslamê ye. Bandora wê ya olî û siyasî ji sînorên wê yên neteweyî wêdetir diçe, li her goşeyek civaka Îslamî li seranserê cîhanê bandor dike.


Ger Riyad bi fermî Îsraîlê nas bike, encam dê ji balyozxaneyek li Tel Aviv an mîsyonek dîplomatîk a Siûdî li Orşelîmê an jî li her paytexta herêmî ya din wêdetir biçin. Pirsa mezintir ew e ku çi dibe bi îdeolojiyek ku di nav nifşên nîqaşên siyasî de Îsraîlê wekî îstîsnayek daîmî dibîne.

Girêdana gotara tevahî ya li ser çîroka me

Ji hêla: Amine Ayoub ve