.jpg)
Women are victims in religious countries—such as Iran, Saudi Arabia, Kuwait, Iraq, Afghanistan, Turkey, the Islamic nations of North Africa, and Somalia—where misogyny prevails across the board.Human stupidity created religion, and religion immortalized human stupidity.
The further we move away from those days, the more clearly we understand what changed and why there is no turning back to the way things were before.
#Woman_Life_Freedom marked a rupture in the old order and the beginning of ongoing transformations. The voices of those who paid the price for this change have become part of society’s living memory—a memory that cannot be silenced and continues to carve a path into the future…The "Morality Police" have recently resumed operations, arresting and harassing Iranian women; yet, while the nation suffers from poverty and skyrocketing costs of living, the authorities have prioritized the issue of the hijab—using it merely as a pretext to further suppress the Iranian people.Idiotic Religious and Superstitious Laws
Within the Islamic Republic system, the Islamic Consultative Assembly (Parliament) has gradually been reduced to a marginal institution due to mechanisms such as the vetting of candidates and opaque power dynamics. Representatives who secure legislative seats with the support of merely four to five percent of the total population now claim the authority to make decisions for all citizens. This profound disconnect between the representatives' social base and society at large has seriously undermined the Parliament's democratic legitimacy.
When lawmaking is monopolized by a group with a very limited electoral mandate, the resulting laws inevitably reflect the desires and priorities of that minority rather than the general will. Under such circumstances, the law ceases to be an expression of the collective will and instead becomes a tool for imposing the perspective of a specific faction upon the entire society. This situation calls into question the very concept of law, as law, in its true sense, ought to stem from the will of the majority and the public interest.
The direct consequence of this structure is the enactment of laws that conflict with social realities and the wishes of a vast segment of the population. The hijab law is a prime example of such legislation: regulations that criminalize a significant portion of citizens—despite the absence of any social necessity or public consensus—and entail heavy social, psychological, and political costs.
Thus, the gap between the legislative institution and society...
گەمژەیی مرۆڤ ئایینی دروست کرد، ئایینیش گەمژەیی مرۆڤی نەمر کرد.
ژنان قوربانین. لە وڵاتانی ئایینی وەک ئێران، سعودیە، کوێت، عێراق، ئەفغانستان، تورکیا و وڵاتانی ئیسلامی باکووری ئەفریقا و سۆماڵ، هەموو وڵاتانی ئیسلامی ژنکوژن.
تا زیاتر بڕۆین، ڕوونتر تێدەگەین کە لەو ڕۆژانەدا چی گۆڕا و بۆچی هێشتا ناتوانین بگەڕێینەوە بۆ پێشوو.
#ئازادی_ژن_بژی درزێک بوو لە نەزمی کۆن و سەرەتای گۆڕانکارییەکان کە تا ئێستاش بەردەوامن. دەنگی ئەوانەی پارەی ئەم گۆڕانکارییەیان دابوو، بوو بە بەشێک لە یادەوەری زیندووی کۆمەڵگا؛ یادەوەرییەک کە کاڵ نابێتەوە و ڕێگەی خۆی بۆ داهاتوو دەکاتەوە...
لەم دواییانەدا دەوریەی ئەرشەد چالاک بووە و دەستی کردووە بە گرتن و هەراسانکردنی ژنانی ئێرانی لە کاتێکدا میللەت بەدەست هەژاری و بەرزبوونەوەی ئاسمانەوە دەناڵێنێت. لەبری ئەوەی چارەسەری کێشەکانی بژێوی خەڵک بکەن، حیجابیان وەک بیانوویەک بۆ سەرکوتکردنی زیاتری گەلی ئێران هێناوەتە ئاراوە.
یاسای گەمژانەی ئایینی و خورافات
لە کۆماری ئیسلامیدا، مەجلیسی شۆرای ئیسلامی بە میکانیزمەکانی وەک پەسەندکردن و بێبەشکردنی کاندیدەکان و پەیوەندییە شاراوەکانی دەسەڵات، وردە وردە بووەتە دامەزراوەیەکی کەمترین. ئەو نوێنەرانەی کە هەندێکجار بە پشتیوانی تەنها لەسەدا چوار بۆ پێنجی کۆی دانیشتووان کورسییەکانی یاسادانان بەدەستدەهێنن، ئێستا بانگەشەی ئەوە دەکەن کە بڕیار بۆ هەموو هاووڵاتیان دەدەن. ئەم بۆشاییە قووڵەی نێوان بنکەی کۆمەڵایەتی نوێنەران و کۆمەڵگا، شەرعیەتی دیموکراسی ئەنجوومەنی بە شێوەیەکی جددی لاواز کردووە.
کاتێک یاسادانان لەلایەن گروپێکەوە قۆرخ دەکرێت کە پشتیوانی هەڵبژاردنیان زۆر سنووردارە، یاساکان بە ناچاری ڕەنگدانەوەی خواست و ئەولەویەتەکانی ئەو کەمینەیە نەک ئیرادەی گشتی. لەم جۆرە هەلومەرجەدا، یاسا ئیتر دەربڕینی ئیرادەی دەستەجەمعی نییە، بەڵکو ئامرازێکە بۆ سەپاندنی تێڕوانینی فراکسیۆنێکی دیاریکراو بەسەر هەموو کۆمەڵگادا. ئەم دۆخە خودی بناغەی چەمکی یاسا دەخاتە ژێر پرسیارەوە، چونکە یاسا بە مانای ئەسڵی خۆی دەبێ لە ئیرادەی زۆرینە و بەرژەوەندی گشتیەوە سەرچاوە بگرێت.
دەرئەنجامی ڕاستەوخۆی ئەم پێکهاتە بریتییە لە پەسەندکردنی ئەو یاسایانەی کە لەگەڵ واقیعە کۆمەڵایەتییەکان و خواستەکانی بەشێکی گەورەی دانیشتووان ناکۆکە. یاسای حیجاب نموونەیەکی سەرەکی ئەم جۆرە یاسایانە: ئەو ڕێسایانەی کە بەشێکی بەرچاو لە هاوڵاتیان بەبێ هیچ پێویستییەکی کۆمەڵایەتی یان کۆدەنگی گشتی تاوانبار دەکەن و تێچووی کۆمەڵایەتی و دەروونی و سیاسی قورس بەدوای خۆیدا دەهێنێت.
بەم شێوەیە بۆشایی نێوان دەزگای یاسادانان و....
Bêaqiliya mirovan ol afirand, û ol jî bêaqiliya mirovan nemir kir.
.Jin qurbanî ne. Li welatên olî yên wekî Îran, Erebistana Siûdî, Kuweyt, Iraq, Afganistan, Tirkiye û welatên Îslamî yên Bakurê Afrîkayê û Somaliyê, hemî welatên Îslamî dijminê jinan in.
Her ku em dûrtir diçin, em zelaltir fêm dikin ka di wan rojan de çi guheriye û çima em hîn jî nikarin vegerin berê.
#Jin_Bi_Azadî_Dijî_Çîçek di rêzika kevin de bû û destpêka guhertinên ku hîn jî berdewam dikin. Dengê kesên ku ji bo vê guhertinê pere dane bû beşek ji bîra zindî ya civakê; bîranînek ku naçe û rêya xwe ber bi pêşerojê ve vedike…
Di demên dawî de, dewriyeya Ershad hatiye çalak kirin û dest bi girtin û tacîzkirina jinên Îranî kiriye di demekê de ku netewe ji xizaniyê û bihayên bilind dikişîne. Li şûna ku pirsgirêkên debara gel çareser bikin, wan hîcab wekî hincetek ji bo bêtir tepeserkirina gelê Îranê anîne pêş.
Qanûnên Olî yên Bêaqil û Xarif
Li Komara Îslamî, Meclîsa Şêwirmendiya Îslamî bi rêya mekanîzmayên wekî pejirandin û redkirina namzedan û têkiliyên hêza veşartî hêdî hêdî bûye saziyeke kêm. Nûnerên ku carinan bi piştgiriya tenê çar heta pênc ji sedî ya tevahiya nifûsê kursiyên qanûndanînê bi dest dixin, niha îdîa dikin ku ew ji bo hemî welatiyan biryaran didin. Ev valahiya kûr di navbera bingeha civakî ya nûneran û civakê de meşrûiyeta demokratîk a Meclîsê bi giranî qels kiriye.
Dema ku çêkirina qanûnê ji hêla komek bi piştgiriya hilbijartinê ya pir sînorkirî ve tê monopolîzekirin, qanûn bê guman xwestek û pêşîniyên wê hindikahiyê nîşan didin, ne îradeya giştî. Di rewşên weha de, qanûn êdî ne îfadeya îradeya kolektîf e, lê amûrek ji bo ferzkirina nêrîna fraksiyonek taybetî li ser tevahiya civakê ye. Ev rewş bingeha têgeha qanûnê dixe ber pirsyarê, ji ber ku qanûn di wateya xwe ya orîjînal de divê ji îradeya piraniyê û berjewendiya giştî derkeve.
Encama rasterast a vê avahiyê pejirandina qanûnên ku li dijî rastiyên civakî û xwestekên beşek mezin a nifûsê ne. Qanûna hicabê mînakek sereke ya van qanûnan e: rêziknameyên ku beşek girîng ji welatiyan bêyî ti pêwîstiyek civakî an lihevkirina giştî sûcdar dikin, û lêçûnên giran ên civakî, psîkolojîk û siyasî diafirînin.
Bi vî awayî, valahiya di navbera organa qanûndanînê û
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar