human rights watch

torsdag 3 september 2026

China is unwilling to spend money on the Iranian regime because it does not believe in this regime. This also goes back to the behavior of contradictions within the Iranian system.

 

 #China_does_not_believe_in_Iran_and_its_trust_in_Iran_is_eroding_day_by_day.

China is unwilling to spend money on the Iranian regime because it does not believe in this regime. This also goes back to the behavior of contradictions within the Iranian system.

China has much more diverse options, and the Islamic Republic provides only a small part of the country's economic and energy needs.

 



#Independent_Farsi
Massoud Pezzekian's trip to the Shanghai Cooperation Organization summit in Bishkek, instead of being an opportunity to demonstrate the Islamic Republic's closeness to China, became a stage for revealing the limitations of this relationship. Chinese President Xi Jinping, contrary to official and planned meetings with a number of leaders attending the summit, did not hold a bilateral meeting with Pezzekian, and the dialogue between the two sides was limited to a few minutes of standing conversation in a corner of the hall.

Iranian state media described the brief conversation as a “meeting” between the two presidents, but official Chinese reports on Xi Jinping’s plans for the summit did not include any indication of a formal bilateral meeting with the doctors. This came at a time when the Islamic Republic, under intense economic and military pressure from the United States, needs China’s support more than ever.

Now, this cold approach has also become a point of contention within the political structure of the Islamic Republic. In recent days, government officials and political figures have been debating the question: Does China truly consider the Islamic Republic a strategic partner, or is Tehran, in Beijing’s grand scheme of things, just one of several energy suppliers and regional partners that can be sidelined if costs increase?

Recent statements by Hossein Marashi, Secretary General of the Construction Workers’ Party, have added new dimensions to this dispute. He, who has close ties to Masoud Pezhikian, said in a video interview about the Islamic Republic’s efforts to send Mohammad Baqer Qalibaf to Beijing that the Chinese have made their conditions very clear to Tehran.

Marashi said: “They have told us very clearly that you will open the Strait of Hormuz, you will not charge tolls, you will resolve your issue with Saudi Arabia and the United States, then Qalibaf will come to China.”

To access the full article, see the link 🔗 in the story.

چین باوەڕی بە ئێران نییە و متمانەی بە ئێران ڕۆژ لە دوای ڕۆژ بەرەو دابەزین دەچێت
چین ئامادە نییە پارە بۆ ڕێژیمی ئێران خەرج بکات، چونکە باوەڕی بەم ڕێژیمە نییە. ئەمەش دەگەڕێتەوە بۆ هەڵسوکەوتی دژایەتییەکانی ناو سیستەمی ئێرانیش.

چین بژاردەی زۆر هەمەچەشنتری هەیە و کۆماری ئیسلامی تەنیا بەشێکی کەم لە پێداویستییە ئابووری و وزەی ئەم وڵاتە دابین دەکات
#فارسی_سەربەخۆ
سەفەری مەسعوود پێزکیان بۆ لوتکەی ڕێکخراوی هاوکاریی شەنگەهای لە بیشکێک، لەبری ئەوەی دەرفەتێک بێت بۆ نیشاندانی نزیکیی کۆماری ئیسلامی لە چین، بوو بە قۆناغێک بۆ ئاشکراکردنی سنوورەکانی ئەم پەیوەندییە. شی جینپینگ، سەرۆکی چین بە پێچەوانەی کۆبوونەوە فەرمی و پلان بۆ داڕێژراوەکانی لەگەڵ ژمارەیەک سەرکردەی ئامادەبووی لوتکەکە، کۆبوونەوەی دوو قۆڵی لەگەڵ پێزکیان ئەنجام نەدا و گفتوگۆی نێوان هەردوولا سنووردار بوو بە چەند خولەکێک گفتوگۆی وەستاو لە گۆشەیەکی هۆڵەکەدا.

میدیاکانی دەوڵەتی ئێران ئەو کورتە وتووێژە کورتەیان بە "کۆبوونەوە"ی نێوان هەردوو سەرۆک وەسف کرد، بەڵام ڕاپۆرتە فەرمییەکانی چین سەبارەت بە پلانەکانی شی جینپینگ بۆ لوتکەکە هیچ ئاماژەیەکیان بۆ کۆبوونەوەی فەرمی دووقۆڵی لەگەڵ پزیشکەکان لەخۆ نەگرتبوو. ئەمە لە کاتێکدا بوو کە کۆماری ئیسلامی لە ژێر گوشاری ئابووری و سەربازیی توندی ئەمریکا لە هەموو کاتێک زیاتر پێویستی بە پشتیوانی چین هەیە.

ئێستا ئەم ڕێبازە ساردە لە چوارچێوەی پێکهاتەی سیاسی کۆماری ئیسلامیشدا بووەتە خاڵی مشتومڕ. لە چەند ڕۆژی ڕابردوودا بەرپرسانی حکومەت و کەسایەتییە سیاسییەکان مشتومڕیان لەسەر ئەم پرسیارە کردووە: ئایا چین بەڕاستی کۆماری ئیسلامی بە هاوبەشێکی ستراتیژی دەزانێت، یان تاران، لە پلانە گەورەکەی پەکین، تەنیا یەکێکە لە چەندین دابینکەری وزە و هاوبەشی ناوچەیی کە دەتوانرێت پەراوێز بخرێن ئەگەر تێچوونەکان زیاد بکەن؟

لێدوانەکانی ئەم دواییەی حوسێن مەراشی ئەمینداری گشتی پارتی کرێکارانی بیناسازی ڕەهەندی نوێی بۆ ئەم ناکۆکییە زیاد کردووە. ناوبراو کە پەیوەندییەکی نزیکی لەگەڵ مەسعوود پێشژیکیان هەیە، لە چاوپێکەوتنێکی ڤیدیۆییدا سەبارەت بە هەوڵەکانی کۆماری ئیسلامی بۆ ناردنی محەمەد باقر قالیباف بۆ پەکین وتی: چینییەکان مەرجەکانیان زۆر ڕوون کردووەتەوە بۆ تاران.

مەڕەشی وتی: زۆر بە ڕوونی پێیان ڕاگەیاندووین کە ئێوە گەرووی هورمز دەکەنەوە، تۆڵ وەرناگرن، کێشەکەتان لەگەڵ سعودیە و ئەمریکا یەکلایی دەکەنەوە، دواتر قالیباف دێتە چین.

بۆ دەستگەیشتن بە تەواوی بابەتەکە سەیری لینکی 🔗 بکە لە ستۆری.

 Çîn baweriya xwe bi Îranê nayne û baweriya wê bi Îranê roj bi roj kêm dibe.
Çîn naxwaze pereyan li ser rejîma Îranê xerc bike ji ber ku ew baweriya xwe bi vê rejîmê nayne. Ev jî vedigere ser tevgera nakokiyên di nav sîstema Îranê de.

Çîn ​​xwedî vebijarkên pir cûrbecûrtir e û Komara Îslamî tenê beşek piçûk ji pêdiviyên aborî û enerjiyê yên welêt peyda dike.
#Independent_Farsi
Serdana Mesûd Pezzekian bo lûtkeya Rêxistina Hevkariya Şanghayê li Bişkekê, li şûna ku bibe derfetek ji bo nîşandana nêzîkbûna Komara Îslamî bi Çînê re, bû qonaxek ji bo eşkerekirina sînorkirinên vê têkiliyê. Serokê Çînê Xi Jinping, berevajî civînên fermî û plankirî yên bi hejmarek serokên ku beşdarî lûtkeyê bûn re, civînek dualî bi Pezzekian re li dar nexist, û diyaloga di navbera her du aliyan de bi çend hûrdeman sohbeta rawestayî li quncikekî holê ve sînordar bû.

Medyaya dewleta Îranê sohbeta kurt wekî "civînek" di navbera her du serokan de bi nav kir, lê raporên fermî yên Çînê li ser planên Xi Jinping ji bo lûtkeyê ti nîşanek ji bo civînek dualî ya fermî bi bijîşkan re negirt. Ev di demekê de hat ku Komara Îslamî, di bin zexta giran a aborî û leşkerî ya Dewletên Yekbûyî de, ji her demê bêtir pêdivî bi piştgiriya Çînê heye.

Niha, ev nêzîkatiya sar di nav avahiya siyasî ya Komara Îslamî de jî bûye xalek nakokiyê. Di rojên dawî de, berpirsên hikûmetê û kesayetên siyasî li ser vê pirsê nîqaş dikin: Gelo Çîn bi rastî Komara Îslamî wekî şirîkek stratejîk dibîne, an Tehran, di plana mezin a Pekînê de, tenê yek ji çend dabînkerên enerjiyê û şirîkên herêmî ye ku heke lêçûn zêde bibin dikarin werin dûrxistin?

Daxuyaniyên dawî yên Huseyîn Maraşî, Sekreterê Giştî yê Partiya Karkerên Înşaetê, aliyên nû li vê nakokiyê zêde kirine. Wî, ku têkiliyên nêzîk bi Mesûd Pejîkiyan re hene, di hevpeyvînek vîdyoyî de li ser hewldanên Komara Îslamî ji bo şandina Mihemed Baqer Qalibaf bo Pekînê got ku Çînî şertên xwe pir eşkere ji Tehranê re gotine.

Maraşî got: "Wan bi zelalî ji me re gotine ku hûn ê Tengava Hurmuz vekin, hûn ê baca rê nestînin, hûn ê pirsgirêka xwe bi Erebistana Siûdî û Dewletên Yekbûyî re çareser bikin, wê hingê Qalibaf dê were Çînê."

Ji bo gihîştina tevahiya gotarê, lînka 🔗 di çîrokê de bibînin.

چین به ایران باور ندارد و اعتمادش روزبروز از بین مبیرود نسبت به ایران
چین حاضر نیست برای رژیم ایران هزینه کند چون باوری به این رژیم ندارد این هم برمیگردد به رفتار  تناقضات در درون نظام ایران .

چین گزینه‌های بسیار متنوع‌تری دارد و جمهوری اسلامی تنها بخش کوچکی از نیازهای اقتصادی و انرژی این کشور را تامین می‌کند
#ایندیپندنت_فارسی
سفر مسعود پزشکیان به نشست سازمان همکاری شانگهای در بیشکک، به‌جای آنکه فرصتی برای نمایش نزدیکی جمهوری اسلامی به چین باشد، به صحنه‌ای برای آشکار شدن محدودیت‌های این رابطه تبدیل شد. شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین، برخلاف دیدارهای رسمی و برنامه‌ریزی‌شده با شماری از رهبران حاضر در اجلاس، جلسه دوجانبه‌ای با پزشکیان برگزار نکرد و گفت‌وگوی دو طرف به چند دقیقه صحبت ایستاده در گوشه‌ای از سالن محدود شد.

رسانه‌های حکومتی ایران این گفت‌وگوی کوتاه را «دیدار» روسای جمهوری دو کشور توصیف کردند، اما در گزارش‌های رسمی چین از برنامه‌های شی جین‌پینگ در اجلاس، هیچ نشانه‌ای از یک ملاقات دوجانبه رسمی با پزشکیان دیده نشد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که جمهوری اسلامی، زیر فشار شدید اقتصادی و نظامی آمریکا، بیش از هر زمان دیگری به حمایت چین نیاز دارد.

اکنون همین برخورد سرد در داخل ساختار سیاسی جمهوری اسلامی نیز به موضوع اختلاف تبدیل شده است. مقام‌ها و چهره‌های سیاسی حکومتی در روزهای اخیر عملا بر سر یک پرسش بحث می‌کنند؛ آیا چین واقعا جمهوری اسلامی را یک شریک راهبردی می‌داند یا تهران در محاسبات کلان پکن، تنها یکی از چندین تامین‌کننده انرژی و شرکای منطقه‌ای است که در صورت افزایش هزینه‌ها می‌توان آن را کنار گذاشت؟

اظهارات اخیر حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، ابعاد تازه‌ای به این اختلاف داد. او که از روابطی نزدیک با مسعود پزشکیان برخوردار است، در گفت‌وگویی ویدیویی درباره تلاش جمهوری اسلامی برای اعزام محمدباقر قالیباف به پکن گفت چینی‌ها شروط خود را کاملا صریح به تهران اعلام کرده‌اند.

مرعشی گفت: «خیلی روشن به ما گفته‌اند که تنگه هرمز را باز می‌کنید، عوارض نمی‌گیرید، با عربستان سعودی و آمریکا مسئله‌تان را حل می‌کنید، بعد قالیباف به چین بیاید.»

برای دسترسی به کل مقاله، به لینک 🔗 در روایتگر (story) مراجعه کنید. 

Inga kommentarer:

Skicka en kommentar